Mutfak penceresinden disariya bakiyoruz... Bak yapraklar dokulmeye basladilar bile diyorum, belki degisik renklerde toplayip bana getirirsin birkac tane... Burnunu cekiyor.. Hava cok sicak.. Cok nemli.. Cok yapis yapis... Ama ruzgar var.. Gunes gokyuzunde ama, gokyuzu grimsi...
Anne bu mevsimin adi ne diyor.. Bu mevsimin adi Roma diyorum..

8 Nisan 2009 Çarşamba

TESEKKURLER HEPINIZE...


Butun sabahlarin kòrùnde de arasa, sikayet etmiyecegim bir ses telefonda.. Istanbul'dan ariyor.. ” Nasilsiniz Mehtap’cigim, simdi geldim ise, haberi duydum merak ettim”.. diyor..” Iyiyiz” diyorum, “cok korktuk sadece..”


Sonra butun gun suruyor telefonlar.. e-mailler geliyor.. Sizlerden gecmis olsun dilekleri ulasiyor..
Tesekkur ederim.. Sizlere.. Beni hic tanimadan gosterdiginiz yakinliga, “Haberleri duyar duymaz aklima siz geldiniz” diye baslayan mektuplariniza..


Biz iyiyiz.. Sallanmaya ve korkmaya devam ediyoruz..


L’Acquila sehri cok buyuk hasar gordu.. Sokagin ortasinda kalan hastalarin ve caresizlik icinde kosusturan doktorlarin yuzlerindeki ifadeye agladim bugun..


Bu aksam, yemek saatinde 5.6 siddetinde bir deprem daha oldu..


Ben “,”bugun yemegi siz pisirin, masayi da siz kurun” diye evde ozgurlugumu ilan etmis, Federico’nun birinci yemek olarak salata, ikinci yemek olarak muz yeriz onerisine icimden gulumsemis, oglumun salatayi da, muzu da pek sevmedigini bildigimden “tamam, pilavi ben yapacagim ama siz de masayi toplayacaksiniz” diye kararimin arkasinda duramamis, bir yandan da mutfak kapisina dayanmis Antonio ile konusuyordum..


Sidddetle sallandik.. Cok korktuk.. Antonio daha onceleri defalarca tekrarladigim halde, hemen kacalim (7. kattayiz) diye kriz yonetimine karsi davrandiysa da, sonunda yemek masasinin etrafinda degil ama altinda bulustuk.. Uzun surdu.. Korkuttu..


Tekrar tesekkurler hepinize....
Umarim bu kadarla kalir..


Bu arada diyet yazilarimla ilgili sordugunuz butun sorularin tek tek cevaplarini hazirladim..
Sanirim yarin yayinlarim..


Lutfen mektubumu yayinlamayin diye yazanlara gelince.. Sizlerle de konusacagiz.. Elbetteki yayinlamiyacagim mektuplarinizi.. Ama sizlerin sayisi, yayinladigim mektuplarin neredeyse 3 kati.. Uygun bir yol bulmaya calisacagim..
Kismetse..

O zamana kadar kendinize iyi bakin.. Kahvaltinizi yapin.. Enaz iki litre su icin.. Ara ogunlerde sadece meyve degil, yaninda iki tane kepekli biskuvi yiyin.. Ya da yogurt ve biskuvi ya da meyve ve yogurt yiyin..
Yani birseyleri degistirmeye bu gunden baslayin..


Simdilik hoscakalin..
P.S: bloguma bir "akilli blog" odulu gelmis.. Aysen'den.. Tesekkur ederim.. Gurur duydum..
fotograflar: Devianart

8 Nisan 2009’Roma

12 yorum:

birdutmasali dedi ki...

deprem bölgesi kuşağı insanları :( olarak seni çok iyi hissedebiliyorum..
insanın aklından önce evladı ailesi geçiyor haliyle..
can taşıyoruz ve hep derim ,tabiat anaya karşı bazen :( çokk aciziz :(
tekrraından hebrim olmadı....
umarım son olur mehtağcığım..
BU ARADA ÖDÜLÜNÜ KUTLUYORUM :)))
DAHA ÇOKKKK HAKKINLA ALACAĞINA DA KESİN ! İNANIYORUM.
SEVGİLER.. KOLAYLIKLAR DİLİYORUM.

*( her an bende yayınlama lütfen diye bir kaç satır yollayabilirim !! :))

agro dedi ki...

Mehtap Hanım tekrar geçmiş olsun. Bir daha olmaz dilerim ama eğer olursa masanın altına girmeyin, bir yaşam üçgeni oluşturacak şekilde devrilmeyecek ağır bir eşyanın çevresinde cenin pozisyonu alın ya da masanın altına değil hemen yanında olun.Çok hoşsunuz, bu sıkıntının içinde bir de biz tombullara tavsiyeleri de sıkıştırmışsınız,burada yok artık sizin gibi insanlar. Hep böyle kalın.

Adsız dedi ki...

Bu zor günlerinizde bile bize cevap yazmanız çok büyük bir incelik,teşekkürler.

ET VE YUMURTA YEMEYEN ADSIZ:))))

Delfina ; dedi ki...

Çok üzüldüm Mehtapcım,çok çok geçmiş olsun,Allah başka acılar yaşatmasın inşallah.

Senin bu güzel yazıların sayesinde,dün akşam spora başladım.Her sabah tost veya ekmek arası peynir vs ile yaptığım kahvaltıya bu sabah itibariyle stop demekten çok mutluyum.Bir dilim peynir,bir domates ve zeytin yedim.Ve gayet güzel doydum.Tamamen beyinde bitiyor herşey.Sayende başaracağım mehtapcım,gelecek yazını da heyecanla bekliyorum...

Sevgiler,

Adsız dedi ki...

tekrar tekrar geçmiş olsun.
inşallah artçı sarsıntılar uzun süre devam etmez.

Güzin

Zarpandit :) dedi ki...

merhaba :) mutluluk ve birazda huzur dilemek gerek sanırım suanda..sabır birde bolca..

acıkcası iyiden iyiye depremler kendini göstermişken allah baska acılar göstermesin diyoum :( sanırım kelimelerin kifaytesizliği böyle bişi :(

buraya nasıl mı geldim ? ilahi tatlar :)))

neslihan dedi ki...

Sevgili Mehtap çok çok geçmiş olsun,çok üzücü.İnşallah birdaha olmaz.mutlu ve huzurlu günler diliyorum.sevgilerimle...

Zehra Gürgen dedi ki...

Hala sallanıyor olması çok fena, depremden ödü kopan biri olarak okurken bile üzüntüden titredim.
Dilerim sarsıntılarda biter ve bir daha yaşanmaz.Gerçi biliyorumki dünyanın bir başka yerinde yaşanacak yine..
Ama yaşanmasın ne olur diyorum.Bunca iş arasında yinede bizi düşünüp diyetle ilgili yazıyıda hazırlamışsınız.Ne diyeyim, gerçekten harikasınız.
Lütfen kendinize iyi bakın..

sevgiler

beenmaya dedi ki...

tekrar çok geçmiş olsun umarım en kısa sürede herşey normal seyrine döner...sevgiler selamlar...

Adsız dedi ki...

Çok geçmiş olsun Mehtap Hanım,
gerçekten daha önce yorum yazmış olan arkadaşlarımızın da dediği gibi o karmaşa içinde hala blogunuzu ihmal etmemiş olmanız ne kadar ince ve düşündürücü bir davranış.
çok teşekkürler.

sitenize nerden ulaştığımı anlatmak çok uzun sürer. ama önemli olan sonuç. sağlıklı yaşam etiketli tüm yazılarınızı 48 saatte ancak bitirebildim. uzunluğundan değil tabii ki. öyle değerli bilgiler var ki her bir kelimeyi deyim yerinde olursa sindirdim. bazı cümleleri defalarca okudum.
gelecek postları merakla bekliyordum ki bu üzücü olay oldu. ama bugün yazınızı okuduğumda yazılarınızın devam edeceğini öğrendim. öyle mutlu oldum ki...

şu günlerde en büyük hayalim=amacım) -yani son 48 saattir öyle- size belli bir süre sonra tıpkı bahar ve funda hanımınki gibi bir "başarı hikayesi" yollamak. böyle gerçek hikayeler biz şişmanlar için ne büyük bir motivasyon bilirsiniz ;)
sevgiler

nükhet z.

Belgin dedi ki...

Mehtapcim, cok gecmis olsun canim, insallah yakinda hersey normale döner. Allahim herkese yardim etsin canim.
Sevgilerimle

Ayseden/Yemek Atölyesi dedi ki...

Ciao Bella,

Umarım tez zamanda geçer bu yaşanan felaket günleri...

Depremi bende yaşadım ve iyi biliyorum hissetiklerini...

Ödülün için ayrıca kutluyorum.

Bu arada bende yine blog dünyamıza geri döndüm. Tekrar bana beklerim...