Kabul etmekten baska carem yok... Haklisiniz ne deseniz... Hic oyle oturup cok yogun olmaktan, Federico'nun matematik notundan, bu yasa kadar hep yardimci ellerinde cekip cevrilmis bir evin, mecburen kontrolume gecip, ayni anda da kontrolden cikmasindan, oyle projelerden, universiteden, isten, gucten, alt ust olmus her turlu programdan, iptal edilmek zorunda kalinan Istanbul seyahatinden filan bahsedecek degilim... Yuzum yok... Seda hergun ama hergun nazikce soyledi bana "sozunu tutmuyorsun" diye.. Artik o da umudunu kesmis gorunuyor, hatta bu sabah bana, sen kendine iki gun soyle "glam" bir kacamak yaratsan, dedi..
Sadece size karsi degil, kendim basta olmak uzere kimseye ve hicbirseye karsi sozumu tutmuyorum...Yani siz herseyden sonra gelmiyorsunuz, herseye vaktim var da bir size yok degil... Karisti biraz hayat, ben icinden cikamadim bir sure... Beni taniyanlar bilir, hic sevmem ozur dilemeyi, ama simdi butun ictenligimle sizden ozur diliyorum...
En uzun yolculuklar bile bir adimla basliyor, siz o adimi coktan attiniz, yolu yariladiniz... Hicbiriniz sitem etmedi bugune kadar... Boynumun borcu ozur dilemek... Ve tabii tekrar merhaba demek...
2 Temmuz 2013'Roma
