Mutfak penceresinden disariya bakiyoruz... Bak yapraklar dokulmeye basladilar bile diyorum, belki degisik renklerde toplayip bana getirirsin birkac tane... Burnunu cekiyor.. Hava cok sicak.. Cok nemli.. Cok yapis yapis... Ama ruzgar var.. Gunes gokyuzunde ama, gokyuzu grimsi...
Anne bu mevsimin adi ne diyor.. Bu mevsimin adi Roma diyorum..

10 Kasım 2008 Pazartesi

VERDA'DAN MEKTUP VAR...

Ekim ayında uzun yıllardır İngiltere’ de yaşayan ablamı ziyaret etmek için birkac hafta kalmak üzere Londra ya gittim. Uzun zamandır batı ülkelerine seyahat etmediğim için medeniyetin getirdiği çekiciliğin içinde büyülenerek müzeleri gezdim, sergileri takip ettim.

Birkaç hafta içinde ilginç şekillerde pek çok sanatçı, galeri sahibi ve koleksiyonerle tanışma fırsatı buldum. Gerçekten keyifli ve unutulmaz bir seyahat oldu.
Bu güzel karsılaşmaların, tanışmaların yanında beni derinden etkileyen, paylaşmak istediğim yeni bir arkadaşım oldu.
Fred Branson ile kısa zaman önce tanışmış olmamıza rağmen, seyahat, fotoğraf çekmek gibi ortak ilgi alanlarımız sayesinde hemen yakınlaştık, dost olduk. Birlikte içtiğimiz bir kahve sırasında Fred bana geçtiğimiz sene Peru’da yaptığı çalışmalardan ve gerçekleştireceği fotoğraf sergiden bahsetti. 2007 yılında Fred lise eğitimini tamamladıktan sonra 7 ay kalmak üzere Peru’da Cusco yakınlarındaki Ccorca köyünde gitti. Bu süre içinde yerel halkla birlikte yaşayarak onların yaşam şartlarını geliştirmeye yönelik çalışmalar yapmaya başladı. Okul yapma inşaatlarına katıldı, mevcut okullarında çocuklara eğitimler verdi. Londra’ya döndükten sonra ise gelişime destek çalışmalarına devam etme amacı ile Peru’da kurulmuş olan Amantani yardım kuruluşunun Londra’da da kurulması çalışmalarına, öncülük etti.

Ccorca köylerine destek çalışmalarını için fon toplamak amacıyla da 22 Ekim akşamı Londra Westbourne Studios’da Peru’da bulunduğu sürede çektiği fotoğraflarını paylaştığı ve satışa sunduğu bir sergi gerçekleştirdi.

Istanbul’a dönüş tarihim daha erken olmasına rağmen Fred’in bu kadar içtenlikle gönül verdiği projesine katılmak, destek olmak amacı ile seyahatimi uzattım ve sergiye katılabildim.

Sergini tüm organizasyonu, her bir fotoğraf, Fred’in Peru’ya olan tutkusunu, yerel halka, 3000 metrenin üzerinde çok zor koşullarda yaşayan, okula girtmek için hergün kilometrelerce yol yürümek zorunda kalan çocuklara yardım etmek için gönlünü verdiğini, içtenliğini yansıtıyordu.

Fred’in “'Tienen nombre Señor' - 'They have a name Mister' ismini verdiği sergisinin fotoğraflarını ve Amantani UK yardım kuruluşunun çalışmalarının detaylarını;
http://www.amantani.co.uk/ sayfasında görebilirsiniz. Projeye katkıda bulunmak isterseniz Fred Branson ile site üzerindeki adresinden direkt bağlantı kurabilirsiniz.

Fred’in bu genç yaşındaki ilk projesine katılabilmiş olmaktan, destek verebilmiş olmaktan müthis keyif aldım. Çalışmaları ve gerçekleştirdiği katkıları bana her yönüyle ilham ve umut verdi,

Dilerim ki hepimiz bir şekilde, dünyanın neresinde olursa olsun benzer yardım projelerinde yer alalım, başlatalım. Farkındalıkları arttıralım, gelişime destek olalım.















Sevgili Mehtap,

Henüz yanyana gelememiş olmamıza rağmen her zaman içtenliğin ve samimiyetinle güzellikleri paylaştık. Sayende bu güzel projeyi paylaşabilmekten dolayı çok mutluyum. Davetin için çok teşekkür ediyorum. Misafirin olmaktan büyük keyif aldım.

Yeniden iyilikler, güzellikler için bir arada olmak dileğiyle,
Sevgilerimle,

Verda





.............................................

Herzamankinin aksine konugumu tanitmayi sona biraktim .. Istedim ki Verda'nin yazdiklari kendi kendini tanitsin..
Verda ALATON*, cok ozel ve guzel bir insan... Yaptigi ise, bilgisini, emegini, aklini ve yureginin tamamini katabilenlerden.. Onun icin bu proje onu boylesine heyecanlandirmis.. Cunku, "birsey degistiginde, herseyin degisebilecegini**" bilenlerden o da.. Bazen cokseyi degistirmek icin, birlesmis kucuk cabalarin, nasil da buyuk olabileceklerini hatirlatiyor bizlere..

Cocuklara, cocuklarinizla birlikte yardim edin.. Daha paketi acilirken eskiyen bir oyuncaktan daha cok mutlu olduklarini goreceksiniz..

Tesekkurler Verda.. Tekrar hosgeldin.. Ne iyi ettin de geldin.. En kisa zamanda tekrar gorusmek uzere, bunu saymam, yine beklerim..



* http://www.verdaalaton.com/
** http://www.tocev.org.tr/

9 Kasım 2008 Pazar

MUSTAFA KEMAL.. BIZIM ATATURKUMUZ..

MUSTAFA KEMAL

dağ başını efkâr almış
gümüş dere durmaz ağlar
gözyaşından kana kesmiş gözlerim
ben ağlarım çayır ağlar çimen ağlar
ağlar ağlar cihan ağlar
mızıkalar iniler ırlam ırlam dövülür
altmış üç ilimiz altmış üç yetim
yıllar gelir geçer kuşlar gelir geçer
her geçen seni bizden parça parça götürür
mustafa'm mustafa kemal'im
****

karalar kuşanmış karadeniz akmam diyor
dokunmayın ağlamaktan bıkmam diyor
bu gece kıyamet gecesi
bu vapur bandırma vapuru
yattığı yer nur olsun mustafa kemal
ben ölümden korkmam diyor
*****
korkmam diyen dilleri toz oldu toprak oldu
değirmen döndü dolandı yıllar oldu
bir kusur işledik bağışlar mı kimbilir
o bize öğretmedi kazan kaldırmasını
günahı vebali öğretenin boynuna
erdirip oldurana ana avrat sövmesini
*****
yüreğim kırıldı kanım kurudu
var git karadeniz var git başımdan
mızıka çalındı düğün mü sandın
bir yol koyup gideni gelir mi sandın

mustafa'm mustafa kemal'im...
Siir:Atilla Ilhan
fotograflar: ADA.net.tr
Sag taraftaki banner
tarafindan butun bloglara armagan edildi. Tesekkur ediyorum.