mevsimlerden Roma...

CORBA...

2012-01-16T05:24:00.001Z

Galiba enson Roma'ya ilk geldigim gun ateslenmistim...

Bagisiklik sistemim mecburedir, gereksiz yere fazladan calisir cunku...

Ama galiba, birdenbire cok buyuk bir hizla U donusu yapip, hayatimin merkezine kendimi koyma kararima adapte olamadi, sessiz sakin basim onume egik calisirken, hayati Federico, hastane, universite, ofis, ev besgenine oturmusken, birden bire Roma'yi ayrintili tanima turlari, yok efendim sarap tadimlari, ust uste alinmis manikur, masaj vs randevularima agzi acik bakarken, uyduruk bir grip virusune boyle nakavt oldu...

Ben sana bir corba yapayim diyor Antonio... Aslinda gozumun onunden tavuk suyuna limonlu sehriye corbasi, tarhana corbasi filan geciyor ama mutfaktan sansima kus konmaz corbasi cikiyor... Ustunde biberiyeli kizarmis ekmekler... Guzel bir corba ama hasta corbasindan cok elegan bir aksam yemegine yakisacak cinsten...

Sana film aldik diye geliyorlar eve, vakit gecirmene yardimci olur... Yatmama aliskin degiller, ben de degilim ya, basimi kaldiracak halim yok... Filmi video'ya koyup gidiyorlar... Aman Tanrim ! 2 saatlik film sadece yer altindaki magaralarda, cikis arayarak ve yasama mucadelesi vererek geciyor... Icime afakanlar basiyor, basima agrilar geliyor... Uzaktan kumandaya uzanacak halim olsa, firlatacagim televizyonun uzerine ama neyse...

NiNi sana arkadaslik eder annecigim diyor Federico... Emanet edildigim, haylazin yaramazin teki... Ayak parmaklarimdaki kirmizi ojeler sinirine dokunuyor, parmaklarimi isiriyor, basimin ustunde oturmak istiyor, rahat vermiyor, mir mir mir surekli bir sey anlatiyor...

Ben en iyisi iyilesip ise gideyim diyorum ama virus bu, dinlemiyor ki...

Bugun nihayet daha iyiyim...

Ben sizi unutmuyorum, siz de kendinizi unutmayin, sakin bekleme safhasindayim diye kontrolunuzu elden kacirmayin... 1 kilo fazla, 1 kilo fazladir... Olmasin daha iyi...

P.S: sevgili Esma, postanizi kontrol edin lutfen...

"Hal içinde muteber bir nesne yok devlet gibi,

Olmaya Devlet Cihanda, bir nefes Sıhhat Gibi."

Kanuni Sultan Süleyman

16 ocak 2012'Roma

GiORNi CON iL CALDO SOLE DEL MATTiNO Di SBADiGLi LUNGHi DENTRO UN CAPPUCCiNO..

2012-01-10T09:56:00.002Z

Badem agaclarindan ne farkim var benim? Yeter ki bir parca gunes olsun,..

Ocak ayinda yalanci bahar, badem agaclari dayandi ben dayanamadim...

Simdi keyfim yok ama ne guzel bir gundu.... Ne guzel, ne sicacik bir gunesti...

Yani, "yine bizi ihmal etti demeyin"... Bugun daha iyi iyiyim, yarina tamamen gecer... Siz kendinize iyi bakin...

GÜZEL HAVALAR

Beni bu güzel havalar mahvetti,

Böyle havada istifa ettim

Evkaftaki memuriyetimden.

Tütüne böyle havada alıştım,

Böyle havada aşık oldum;

Eve ekmekle tuz götürmeyi

Böyle havalarda unuttum;

Şiir yazma hastalığım

Hep böyle havalarda nüksetti;

Beni bu güzel havalar mahvetti.

Orhan VELİ

10 Ocak 2012'Roma

BENIM CORABIMDA NE VAR?

2012-01-06T10:10:00.001Z

Bugun geleneksellesmis pagan bayrami Befana...

Cocuklar sabah heyecan icinde, evin kapisina bu yasli, biraz kaprisli, biraz ogretici, cokca cirkin cadinin biraktigi corabi acacaklar, gecen yilda iyi bir cocuk olabilmislerse envai cesit seker, yok olamamislarsa, genellikle seker olan komurler, anne-babalari toleranstan ve zevkten yoksun insanlarsa sogan-sarmisak bulacaklar...

Benim corabimda ne var...? Ben nasil bir cocuk oldum gecen yil?

Bana sorarsaniz, cok iyi bir cocuk oldum kendim disindaki dunyaya karsi... Cok ama cok calistim... Roma'nin en fakir ve kosmopolit bolgesindeki hastanemde, en zengin-en elit bolgesindeki universitenin polikliniklerinde, ozel ofisimde ayni inanc, heyecan ve ozenle calistim, universitede derslerimi verdim...

Ailemi ozellikle Federico'yu hic ihmal etmedim... "ah askim, aman askim, sen ne dersen tamam askim" diye davrandim, oyle icimden geldigi icin, bence o boylesini, simarmamayi basararak hak ettigi icin, psikologlarin dedigini hic kaale almadan...

Arkadaslarim icin var olmaya calistim, olabildigim kadar... Yanlarinda, yakinlarinda oldum, vefasizlik etmedim, degerlerini bilebildigim kadar bildim...

Blogda cok onemli bir sey gerceklestirdim ikinci kez... Yorumlari okuyun, hic kilo vermeyen 9-10 kilodan basliyor konusmaya ve bizim 300 kusur kisinin disinda daha bir o kadar "sakli" kayitli var... Cok ugrastim, cok emek verdim benimle beraber Seda ve Aslihan'da emek verdler verileri kaydetmek ve istatistik yapmak icin...

Sirf bunlar icin bile bana cikolata daglari getirmesi gerekir Befana'nin, ama istemiyorum... Ben obesiteyle savasan bir doktorum, onun icin corabima bir tane Mon Chery kutusu koysun yeter...

Hergun bir tane yerim,, brandy bogazimi hafifce yakarken, kiraz cikolatanin fazla tatlisini dengeler... Cok severim... O yeter...

Ben kendim kendime corap hazirlasam, hani karakterimdeki cadiliga guvenip ne koyardim icine... Bilmem ama muhtemelen bir Fendi canta

ama icini komurle doldururdum hic acimadan... Oyle kara elmas filan diye degil...

Gecen sene o kadar iyi bir cocuk olurken, "kendim nerdeydim acaba ? " sorusuna verecek bir cevabim olmadigindan...

Iste onumuzdeki yil, Befana bana Fendi cantanin icinde bir kutu Mon Chery getirsin diye, bu yil kendimi hayatin tam ortasina koyuyorum...

Bugun doktorumla randevum var, yarin anlatacagim size... Yorumlariniza da cevap yazacagim...

Bu da bu yazinin sozu...

"Düşen bir çığda, hiçbir kar tanesi, kendisini olup bitenden sorumlu tutmaz." Oscar Wilde

Simdilik hoscakalin...

6 Ocak 2012' ROMA

WORK IN PROGRESS

2012-01-05T07:16:00.000Z

"bloguna bak bakalım...

temizlikci gibi girip, derledim topladim

atil olan birkac seyi cikardim.. derli toplu oldu hanımım:))) "

mesajini buluyorum bu sabah erkenden... Blogum kapris yapmaya basladiginda yardim sormustum her zamanki gibi, ben hallederim, biraz da yenilerim... demisti

Ben uyurken, Sevgili Burcu "gece kusu", gunun yorgunlugunu bir kenara atmis, aylar sonra geri dondugu kendi bloguna soyle bir goz atmis, gelmis beni derlemis, toparlamis...

Burcu, guzel sanatlar mezunudur, Tofu'nun iki editorunden biri, akilli kadinlar grubundandir. Sag kolonda donen fotograflar, Roma'nin sembolu onun armagidir. Duyarlidir, farklidir, sevimlidir, tatli serttir ama en onemlisi arkadastir...

Ben yenileniyorum, buna etrafimdaki herseyi dahil edecegim...

Bu da bugunun sozu...

"Non puoi scoprire nuovi oceani finché non hai il coraggio di perdere di vista la spiaggia "

Yani

Karayi gozden kaybetmeyi goze almadikca, yeni okyanuslar kesfedemezsin...

Hepinize guzel bir gun diliyorum...

5 ocak 2012' ROMA

TERZI KENDI SOKUGUNU DIKMEZ MI?

2012-01-02T05:01:00.005Z

Cok anlasilabilecek bir ic guduyle karsimdaki kadini suzuyorum…Ayni yaslardayiz, ayni meslegi yapiyoruz, ayni uzmanlik egitimlerini almisiz…

Tek farkla, simdi ben doktor koltugunda degilim… Sizin benimle beraber degisimleri daha kolay uyguladiginiz gibi, ben de tek basima ustesindengelemiyecegimi anladigim icin, zar zor bu doktordan randevu aliyorum. Cok yogun oldugunu soyluyor sekreteri ama sonunda israrlarima dayanamiyor ve “doktor hanim sizi pazar gunu saat 17’00 de bekliyor” diyor.

Pazar gunu saat 17.00 ‘de! Hic dinlenmiyor demek ki diyorum icimden, ...

Hafif bir gulumsemeyle karsiliyor beni, cok tezahurat yapmiyor, hemen konuya geciyor ama telefonu caliyor, “ozur dilerim ama bugun “icapciyim”, telefonumu kapatamam” diyor.

O telefonla konusurken, ben onu suzmeye devam ediyorum. Elleri cok bakimli, tirnaklari kisa-kut kesilmis, ucuk gri bir oje surmus, goz makyaji da gri-fume agirlikli. Cok ucuk pembe gloss ruj surmus, parfumunu taniyorum ama adi aklima gelmiyor. Saclari uzun ama arkada toplanmis, fume bir fantolon, gri-pembe baklava desenli bir suveter, icinde gri ipek koynek yakali bir bluz var. Beyaz onlugun kollari kivrilmis, elindeki pembe kalemi cevirerek konusuyor.

Biraz fanatik galiba diyorum icimden… Hatta bu kendinden cok emin tavra biraz da sinir oluyorum…

Galiba biraz kiskaniyorum… Benim uzerimde siyah sifir yaka bir lambswool hirka, icinde siyah beyaz kalin cizgili bir gomlek, siyah bir pantolon var. Son aylarda aldini kilolari saklayamiyor kiyafetim ama klasik fazla kilo kacisi... Ellerim tirmik icinde, tirnaklarim ojesiz, parmaklarim enginar karasi… Saclarim kisa kesilmis, yuzumde hic makyaj yok, sadece ten rengi bir parlatici hepsi bu… Parfumumun adini bilmiyorum, alisveris sirasinda verilen bir esantiyon… Karsimdaki bakimli kadinin yaninda, cor yorgun, cok daginik, cok ozensiz gozuktugume eminim... Keyfim iyice kaciyor...

“Sizin icin ne yapabilirim ?” diye soruyor.

“Son bir yilda, benim sinirlarima gore fazla gelen bir oranda kilo aldim ve kalici olmadan vermek istiyorum. Aslinda benim uzmanlik alanim ama kendi basima yapamiyacagimi hissediyorum” diyorum.

“Nedenler hakkinda bir fikriniz var mi?” diyor…

“Var diyorum, hem miktar hem de kalite acisindan farkli bir beslenme tarzina gectim, sonunda o kadar hizla degisti ki yeme tarzim, kontrol edememeye basladim”

“Bunu bildiginize eminim zaten, ben bu degisimin nedenlerini sormustum aslinda” diyor...

Yuzumu asiyorum...

Sonra klasik bir anamnez, gecirdigim hastaliklar, kullandigim ilaclar, aliskanliklarim, spor yapip yapmadigim, ayrintili bir sekilde, hafif elestiren bir ifade ile soruluyor ve kayit ediliyor.

Pazar gunu benim yuzumden calistigi icin kizgin galiba diyorum icimden...Ama randevuyu kendisi verdi, benim kabahatim yok...

Neler yedigime geliyor sira... Hersey diyorum... Ama ornegin son 1 hafta, hergun bulgur pilavi yedim. Sebze yedim, et yedim ama gunde iki ogun bulgur yedim mutlaka... Norvecli arkadasim getirdi Roma’ya gelirken, cok ozlemistim, yesil mercimekle pisirdim, tencerenin altina patates doseyip pisirdim, sade pisirdim. Tabaklar dolusu yedim.

Bu son ay, bircok yemege katildim, zaten diyete baslayacagim diye, zaten ucu kacti bir kere diye, ben bu isin alfabesini yazmis insanim, 3-5 kiloyu vermenin lafi mi olur, ozlemiyeyim diye, makarna yedim, ekmek yedim, tatli yedim... Ama cok cok yedim...

“Peki” diyor... “Simdi kilolarinizi birakalim, en son mammogarfi ve pap-test yaptirma tarihiniz?”

“Iki yili gecti” diyorum.

Sol kasini kaldirip yuzume bakiyor, hicbir sey soylemeden. Herseyi soyluyor aslinda bu bakis...

Recete kagidina, yaptirmam gereken rutin kan tahlillerini yaziyor, mammografi ve pap testi de ekliyor. Cevaplamam icin bir soru kagidi veriyor..

“Diyetimi vermeyecek misiniz ? “ diyorum hafif kizgin bir tavirla...

Bakin diyor, siz de en az benim kadar iyi biliyorsunuz... Daha dune kadar, cok yuksek kaloriye alismis bir metabolizmaya, hemen kisitlama getirirsek, ciddi bir aclik duygusuyla karsi karsiya kalmaniz kacinilmaz. O nedenle,

Pazartesi ve Sali gunu, sadece aksam yemeginden ekmegi, pilavi ve makarnayi kaldiriyoruz. Yemekten sonra gelebilecek muhtemel tatli krizi icin bir kucuk parca cikolata ve bir bardak yarim yagli sut onerebilirim. Atistirma aliskanliginiz varsa, 1 elma-1 ceviz yenebilir.

Carsamba ve persembe gunu, oglen yemeginde sadece 1 dilim ekmek birakiyoruz. Aksam basit bir corba, sebze yemegi yiyoruz.Pilav-makarna-patates yemiyoruz.

Cuma gunu, oglen yemeginde menemen tarzi bir yemek ve bol salata, aksam balik ve salata yiyoruz.

Cumartesi –Pazar gunu klasik kahvalti, oglen sadece corba, aksam izgara tavuk ve sebze yiyorsunuz.

Pazartesi gunu, saat 17.00’de bekliyorum. Bu arada su icmeyi ihmal etmeyin lutfen (enaz iki litre)

Tahlillerinizi yaptirin, gun asiri enaz 30 dakika olmak uzere yuruyun.

Yediklerinizin miktarina dikkat edin, biraz acikabilirsiniz, ama kendinize yenilmeyin, size verdigim sorulara yanit verin ve lutfen sizi bu kiloya getiren sureci oturup yazin” diyor.

Tesekkur ediyorum, para kabul etmiyor, beni kapiya kadar geciriyor.

Arabaya dogru yuruyorum. Soguk hava yuzume vuruyor...

Ben bu kiloyu aslinda onsuz da veririm ama “neyse” diyorum... Basladik bir kez..

2 Ocak 2012’ Roma

P.S: kendimle beraber blogumu da yenileyecegim ve 1 yildir once okumaktan hoslandigim blog listesini, sonra da muzigimi calan ecinnileri kovaliyacagim...

2012...

2011-12-31T06:04:00.005Z

UMUTLARIMIZIN GERCEKLESTIGI; KEYIFLI; MUTLU; SEVDIKLERIMIZLE BIRLIKTE; SEVGI DOLU BIR YIL DILIYORUM HEPIMIZE...

31 Aralik 2011' ROMA

SIRA BENDE...

2011-12-29T15:05:00.009Z

NiNi’nin butun yaramazligi ustunde… Evin en kucugu olmanin getirdigi simariklik mi, Federico onu birakip, babannesine Christmas tatiline gitti diye yapilan bebekce kapris mi bilmiyorum ama evin altini ustune getiriyor…

Miyavliyor, tirmaliyor, kucagima firlayip, kupemi cekistiriyor... Elim, yuzum cocukken hep oldugu gibi bogurtlen calisinin tam ortasina dusmusum gibi… Koyden gelip, bizim sehirli Rixy'yi yuvasindan ettigi,

amcaya surgune yolladigi yanina kar, Ali kiran, bas kesen seklinde volta atiyor...Federico yuzunden "artik asla kedi almayacagim" yeminleri bozulmus, cekip giden minik hayvanlarin verdikleri acilarin uzerine taslar konmus, hanimefendi evin oglunun kedisi olarak, tahta kurulmus bir kere...

Ev zaten alt-ust… One alinmis bir tasinmanin tam ortasinda, annenin ust uste nobetlerinin dayanilmaz hafifligi (!)’ne, ev islerindeki ustun becerisi de eklenmis, geriye sadece NiNi hanimin yeni utulenmis camasirlari cekip dagitmasi kalmis.

Gecenin bir vakti, darma daginik salonun ortasinda yere oturmus, makale okuyorum. BMJ bilimsel kalitesi cok yuksek bir tip dergisidir ve genellikle de ciddi arastirmalarin sonuclari yayinlanir. Kansizlikla ilgili bir makaleyi okurken, gozum yan sutundaki baska bir makaleye takiliyor. Cikolata yemenin, kalp hastaliklarini azaltici etkisi uzerine bir makale.

"These favorable effects seem mainly mediated by the high content of polyphenols present in cocoa products and are probably accrued through the increasing bioavailability of nitric oxide, which subsequently might lead to improvements in endothelial function, reductions in platelet function, and additional beneficial effects on blood pressure, insulin resistance, and blood lipids," conclude Buitrago-Lopez and colleagues.

References
1. Buitrago-Lopez A, Sanderson J, Johnson L, et al. Chocolate consumption and cardiometabolic disorders: systematic review and meta-analysis. BMJ 2011; DOI:10.1136/bmj.d4488. Available at: http://www.bmj.com.

Bu etkinin cikolatanin rengi ile ilgili olmadigini, hangi formda yerseniz yiyin, gunluk kucuk bir parca cikolatanin kalp hastaligi ve metabolik sendrom riskini azalttigini bildiriyor.

Ben de hastalarima zayiflama donemlerinde verdigim ozel diyetler disinda, genellikle gunde 1 parca cikolata veririm.

Son zamanlarda yedigim cikolatalarin miktari sadece beni degil, butun Roma’lilari kalp hastaliklarindan koruyacak miktarda biliyorum. Ustelik ben cikolataya duskun degilimdir, bizim evin cikolatacisi Gulcin’dir ve sam fistikli cikolataya bayilir...

NiNi kucagimda mirildanarak uyukluyor, TV’de son zamanlardaki gozdem Irlandali sef Gordon Ramsey bir hint restoranini kurtarmaya calisiyor,
ben Federico’yu ozluyorum, kalkip superfine cikolata kutusunu alip, yerime geri donuyorum...

Son 1 yilda, ama tam gecen yil bu donemlerde baslayan uzun ve yorucu bir surecte alinmis 3 asagi-5 yukari kilomun, artik 5 yukarinin bayagi bir uzerine dayandigini gormezden gelemiyecegim gunden beri kendimi gozluyorum.

Kolay degil, 1 yilin hesabini yapacagim,

kendime hesap verecegim ve hic yorulmadan bunalmadan, kendimi rahat hissettigim kiloma donecegim. Ve bu kez ben sizinle oykumu paylasacagim, ne yaptigimi neleri, nasil degistirdigimi yazacagim.

Ben Pazartesi diyete basliyorum...

P.S: bu yaziya yorum birakmayin lutfen... Yarin ya da oburgun yeni bir yazi koyacagim...

---------------------------------------------------------------------------------------

Burcu dedi ki...

Yeni yıl size sağlık,huzur,mutluluk,bol şans getirsim Mehtap Hanım.Sizi geç buldum ama hiç bırakmıyorum.dönüp dönüp Önce sağlık başlığındaki eski yazıları okuyorum,motivasyonumu kaybeder gibi olduğumda ilaç gibi geliyor,hemen silkelenip kendime geliyorum.Metabolizma çayımı sürekli yapıp küçük şişelerde işe bile getiriyorum.Sizden sağlıklı beslenmek ve kilo vermek anlamında çok şey öğrendim,çok teşekkürler tekrar.Kucak dolusu sevgiler.

Sevgili Burcu, asil size tesekkurler… Cok akillica davraniyorsunuz..

tosbagalar dedi ki...

Merhaba Mehtap Hanım ben sizinle tanışmaya hiç cesaret edememiştim. Ne oldu bilmiyorum sizinle uzun uzun tanışmak istedim. Günlerce yazılarınızı hatta yorumlarınızı tek tek okudum hala okuyorum 8 Kasım 2010 tarihinden sonraki programınızı uygulamaya başladım. Bugün 15 günüm müthişim... İdeal görüntüme (kilo demiyorum çünkü tartılmıyorum tartılmayacağım) ulaşınca size upuzun bir başarı hikayesi yazdığımı görüyorum hatta görmek istiyorum.

Sevgili Tosbagalar, ben de o oykuyu cok buyuk bir mutlulukla yayinlayacagim…

öznurr dedi ki...

Sevgili Mehtap hnm, sizinle tanışalı çok kısa bir zaman oldu aslında 1 ay kadar. Ama nasıl oldu da sizi bu kadar geç buldum bilemiyorum, benki internette sabahtan akşama kadar diyetler arayan, diyetisyenler arayan her daim zayıflamak için uğraşan verdiği 4-5 kiloya fazlasıyla alan artık kendinden ve hayatından sıkılmış insan. Yazılarınızı büyük bir keyifle okudum, onca yoğunluğun içerisinde insanlara yardım etmek için vakit ayırmanız gerçekten takdire şayan. Benim meleğim de galiba siz olacaksınız :)Büyük bir keyifle yazılarınızı okudum. Yıllardır diyetisyenlere giderim ve hep tek tip beslenme önerirler, bilirsiniz işte klasik diyetler. Şimdiye kadar kaç diyetisyene gitti isem hep aynı şey. Canın tatlımı istiyor o zaman sütlü tatlı ye diyen bir dilim baklavayı,bir parça çikolatayı, bir porsiyon mantıyı bize çok gören işini çok iyi bildiğini savunan insancıklar. Hep neden aynı menüler, niye değişmiyor bu menüler derdim taki sizinle tanışıncaya kadar. Haklıymışım ewet hem de çok haklıymışım onlara inanmamakla :) bunu gururla söylüyorum şimdi. Şu an bir takım sağlık sorunlarım var.Aslında bahsetmek ve fikrinizi almak isterdim ama biraz özel bir sorun. inşallah iyileşir iyileşmez en baştan başlıycam söylediklerinizi uygulamaya. Ve umarım kısa zamanda ben de size bir başarı ve teşekkür öyküsü hediye edebilirim:) Emekleriniz için çok teşekkür ederiz .İYİ Ki, İYİ Kİ, İYİ Kİ varsınız. Geçte olsa buldum sizi. Artık her daim takipçinizim.
Sevgilerimle,
Mahi from Ankara
16/12/11 11:43 AM

Sevgili Mahi, oncelikle gecmis olsun diyorum, buradayim, oykunuzu bekliyorum...

EKMEKÇİKIZ dedi ki...
Mehtapcığım,
Arkadaşlarımızla aramıza sadece "hayat" girmiyor.
Bir başka şarkıda da "aramıza yollar, yabancı kollar, zor yıllar girdi" diyor, Işın Karaca.

Bana sorarsan, giden gider kalanın başımın üstünde yeri vardır.
Adres defterlerimin eskiyenlerini atmam, bir kenara kaldırırım, sadece yeni defterde yerleri yoktur artık.

Yeni yılın baş aşağı durmaktan vazgeçsin, senin baktığın gibi baksın dünya. :))
16/12/11 11:46 AM

Sevgili Ekmekcikiz,
Aslinda gercek arkadaslarla aramiza hicbir sey girmiyor da, bazen birbirine ayrilan zamanlar azaliyor, sonra birakilan yerden baslaniyor yeniden... Isin Karaca’nin o sarkisini bilmiyorum ama mutlaka bulup dinleyecegim...

Esra dedi ki...
Sahiden ne çok çeşidi var arkadaşlığın/dostluğun değil mi? Ben de her gelen yıl evvelinde bir oturup düşünürüm kendi kendime. hatalarım neydi diye, yeni yılda istediklerim ne diye.
Pratik anne sayesinde buldum bu güzel blogu, fırsat buldukça açıp okuyorum, çok da güzel bilgiler buluyor, beğeniyle takip ediyorum, sevgiler

Sevgili Esra, gozden gecirmek her konuda cok ise yariyor... Benden de sevgiler

Zehra Özdemir Memiş dedi ki...
Soruyorum o zaman Mehtap nerelerdesin? Seni özledik....
Kiloları verdik ve tam bir yıl oldu... Hep senden evet bu kadardı yeni yeme alışkanlıklarınız böyle arkadaşlar ama önemle dikkat etmeniz gerekenler başlıklı bir kapanış yazısı bekledim... Tabii kendi adıma... ben hala verdiğim kiloyu koruyorum hafta sonları kaçamaklarım oluyor ama hemen senden öğrendiğimiz kadarıyla dikkat ediyorum. Ayrıca Kasım ayında başlayan diyetimizi sayfa sayfa düzenledim ve sıraladım nasıl zayıfladın diyenlere mail atıyorum yazılarını. Ama senin motivasyonun ve desteklerin bize çok şey katmış... Umarım hayatımızdan çıkmazsın....
16/12/11 12:12 PM

Sevgili Zehra, kapanis yok cunku kapatmadik ki birseyi... Bu bir beslenme modeli ve hayatimizi bu beslenme bicimine (3 asagi-5 yukari ) uyarak surdurursek kilo kontrolumuz de cok daha kolay olur. Ben cok yogun bir donem gecirdim, gunluk yasamin basit gereksinimlerine bile uyamiyacak kadar cok calismam gerekti bu sene... Ama toparlaniyorum iste yeniden... Buradayim aslinda...

Adsız dedi ki...
sizi uzunca zamandır takip ediyorum hatta en sonki programlarınızı zevkle uyguladım ama bahsettiğiniz gibi araya hayat girdi.. ben bıraktım sonra sizde yazmayı bıraktınız ama bir umut ara ara yokladım blogunuzu. lütfen yazmaya başlayın yine yaza kadar toparlanacak bedenler ve en çokta bedeni ile iyileşecek ruhlar var.. bir umut varmı yine yazmaya başlamanıza?? mercan..
16/12/11 12:42 PM

Sevgili Mercan, ben daha duzenli olarak burada olacagim yeniden... Ve yeniden birbirimize destek olacagiz...

Esma dedi ki...
Sen aramazsan aramayan arkadaşlar en çok beni üzen arkadaş tipi sevgili Mehtap...
Arkadaş arkadaşı her zaman aramalı hayatı paylaşmalı acısı ve tatlısıyla birlikte..
Hayatta insanın yanında kimsesi kalmayabilir bu hayat ama arkadaş sürekli olur onun içindir ki arkadaş çok önemliii
aramıza olum giren arkadasim da oldu numarası hala duruyor telefonumda yeterki aramıza hayat girsin başka şey değil....
Ben merak ve heyecanla sizin yazdıklarınızı hep okudum ,uyguladım yeni yazcaklarınızı hep bekledimm.. Bekliyorum da sormak aklıma gelmedi değil ama sormadım sizden anlatmanızı bekledim hepve bekliyorum da :-)))
Soruyorum neden diye yazarsanız okurum yoksa beklerim...Bu bekleyiş sizi sıkmamak ,sıkıştırmamak içindi...
Sevgiler sevgili Mehtap cım
Esma
16/12/11 1:32 PM

Sevgili Esma,
Buradaki sevgi dolu varliginiz fark edilmeyecek gibi degil... Duyarli bir insan oldugunuz her yazdiginizdan anlasiliyor, bu arada size mail yazdim ve hala cevap bekliyorum...

Adsız dedi ki...
"Yarim kalan hayatlar disinda, cekip gidiveren canim arkadaslarim disinda, hepsini toparlariz, duzenleriz, en bastan baslariz, yenileniriz...…" demişsiniz.. beni bu yazıda en cok "en bastan baslarız" heyecanlandırdı sanırım.. sahi 2012 de yeni bi grup acma durumunuz olur mu mehtap hanım?
sevgiler
Arven

Sevgili Arven,
Grup acmayacagim ama yeniden birseyler yapmaya basliyoruz, hem de bu Pazartesi...

Esma dedi ki...
Bu aralar canım tatlı çok istedi bende yedim.Biraz gevşettim ve bir kaç kilo aldım ama yeniden sıkmayı düşünüyorum.Çukulata çok seviyor ve yemek istiyorum .onun yerine ne yapabilirim ?
Sevginiz eksilmesin
Esma
16/12/11 4:33 PM

Sevgili Esma, encok ne zaman caniniz cikolata istiyor? Ne kadar tuketiyorsunuz? Cikolatanin yerine, cikolata yiyin  derim ben size ama olculu kalabilmek kaydiyla...

serap dedi ki...
Merhaba
Ne güzel bir yazı ve konu kutlarım
sorularımın cevabını sayenizde buldum ARAMIZA HAYAT GİRDİ evet evet gerçektende öyle
Selam ve sevgiler size
16/12/11 4:50 PM

Sevgili Serap, benden de sevgiler ve selamlar...

Adsız dedi ki...
mehtap hanım yazılarınızı okuduğumda nedendir bilemiyorum içim huzurla doluyor hep yeniden yine yeniden herşey rağmen yeniden başlamak hayata yeniden başlamak için olağanüstü destek veriyorsunuz bana yeni sınıf demiştiniz ya geçen sene 8 kasımda öğretmenimiz olmuştunuz ya ben çok şey öğrendim sizden 12 kilo verdim sabır irade hayattan kopmamak hep iyimser olmak..............
İSTANBUL dan NİLGÜN

Sevgili Nilgun, biz bu 12 kilonun oykusunu okusak diyorum...

Elif'in Terazisi dedi ki...
Yeter ki aramıza giren hayat olsun. Düzeltiriz, düzleşiriz, bakış açımızı genişletiriz, yarımları tamamlarız, yeni yarımlar , bütünler oluştururuz. Ümidimiz ve niyetimiz olur tüm bunları yapmaya...Bir de aşk olsun:)
16/12/11 9:59 PM

Sevgili Elif’in Terazisi...
Ask olsun gercekten de... Umidimiz oldukca... Sevgilerimle

Adsız dedi ki...
Sevgili Mehtap,

Her yazını zevkle okuyorum. Yazılarına gönderdiğim yorumlar yayınlanmıyor. Mesajlarımı alıp almadığına bile emin olmadan sana kucak dolusu sevgilerimi gönderiyorum.
Sevgiler
Emel
17/12/11 2:35 PM

Sevgili Emel,
Gunde postama yaklasik 700 mektup geliyor. Yanlislikla silmis olabilirim, ozur dilerim... Ama mutlaka okuyorum gelenleri, spamlar dahil... Ben de kucak dolusu sevgilerle, aynen cevap veriyorum. Kendinize iyi bakin...

beste dedi ki...
baslik cok guzel icerikte dostlara selam olsun:)
18/12/11 8:37 PM

Sevgili Beste,
Burada seni gormek hepimizi mutlu eder, hatta belki konugum olursun birgun...

Hanife dedi ki...
Merhaba Mehtap hanim ve diger arkadaslar,
Ben de hep takipteyim sizi. Sayenizde gecen bahar ayinda 5 kilo kadar verdim, beslenme seklimi hala guzel yazilarinizdaki tavsiylerinize gore ayarliyorum dersem yalan olmaz. FAzlaca kacirdigim gunun ertesi hafif besleniyor, arayi kapatiyorum. Olur da tatli falan yemissem, bir sekilde pilavi falan tabaigma almayarak kaloriyi dengeliyorum. Spora hep devam.
Biz buralardayiz, yazilarinizi bekliyoruz. Aldiginiz hayir dualari,yazilarinizin linkleri e mail adreslerimde, facebookta o kadar cok ki:)
Sevgiyle..
19/12/11 5:32 AM

Sevgili Hanife, nasil devam edecegiz sorusuna cok guzel bir cevap olmus mesajiniz... Sevgiler

Gülşen dedi ki...
Merhaba Mehtap Hanım, sessiz takipcinizim. Sizin motive edici yazılarınız kesilince sanki bizimde motivasyonumuz düştü kendimizi bıraktık. Ne olur tekrar yazmaya başlayın. Bizde silkelenip kendimize gelelim.Sevgiler. Gülşen
19/12/11 9:54 AM

Sevgili Gulsen, iste burdayiz hepbirlikte yeniden... Aslinda hep burdaymisiz zaten....

Ebru dedi ki...
Hayatımızda dostlarımız vardır, Sevgili Mehtap, bir başına "hayat"tır onlar. İşte siz onlardan birisiniz...
Sevgiyle,
Ebru (Ancient)
19/12/11 2:41 PM

Sevgili Ebru, Bana bu blogdan gecen enerji, ve sizlerin varligi iste o hayati daha guzel kiliyor... Bu guzel mesaj icin cok cok tesekkurler

Hanife dedi ki...
Buraya ikidir yorum birakiyorum ama ulasilamiyor:(
19/12/11 6:40 PM

Sevgili Hanife, gecikmeler olmus galiba.. 

GZNTPSEDA dedi ki...
Hayat ve hayatın getirdikleri , onlara yüklediğimiz anlamlarla değer kazanıyor.

Yarım kalan şeyler tamamlanır yeterki telafi edilemeyen durumlar olmasın Mehtap'cığım...

Sevgilerimle...
Seda
19/12/11 7:05 PM

Sevgili Seda, gercekten de, hersey bizim ona verdigimiz kadar degerli... Bazen siralamalar degisiyor sadece...

Adsız dedi ki...
İçimi ısıtıyorsunuz, inanın çok, çok özelsiniz benim için...
Umarım günün birinde ben de upuzun ve çok renkli bir başarı hikayesi gönderebilirim size.
Yeni yıl istediğiniz her şeyi getirir umarım.
Çok sevgilerimle,
Magrat.

Sevgili Magrat, eger ister ve kararli olursaniz, istediginiz her basari hikayesini yazabilirsiniz... Bekliyorum... Iyi dileklere tesekkurler...
19/12/11 7:55 PM

crispy dedi ki...
Bizim aramıza yollar girdi Berrin'le senin kulaklarını hep çınlatıyoruz,özlüyoruz arkadaşlığını:(
19/12/11 8:40 PM

Sevgili Crispy,
İkiniz de arkadaslik sifatindan cok otelere gecmis, kardes kadar yakin olmus iki ozel insansiniz benim icin... Kimbilir hayat bir yerlerde yollarimizi yeniden kesistirir belki...

Adsız dedi ki...
Mehtap hanim sizin verdiginiz bilgilerle gecen sene 5 kilo verdim simdi zar zor korumaya calisiyorum.arkadaslarin yazdigi gibi siz yazmadiginizda motivasyonumuz dusuyor size soyle bir sorum olacak york diyeti(kan grubu diyeti)yani kan grubunuza uymayan besinleri tuketmiyorsunuz.siz bu diyeti onerirmisiniz.aslinda adi diyet ama bu bir omur boyu beslenme sekli savunanlar dogrulugundan kesinlikle eminler mesela A grubu olanlar mumkun oldugunca bazi balik etleri haric hic bir eti tuketmemeliler.bunun gibi sizde bu konuyla ilgili bir seyler yazarsaniz cok sevinirim sevgilerle hayat dolu gunler diliyorum.kocaeliden sevim
20/12/11 7:56 AM

Sevgili Sevim,
Kirmizi et konusunda hepimiz dikkatli olmaliyiz zaten. A grubu kalp hastaliklari riski acisindan minor risk grubundadir. Ama bence hepimizin uymasi gereken genel kurallarin, kan gruplariyla kesin ve bilimsel olarak kanitlanmis bir iliskisi yok... Ben bu tur diyetlerle pek fazla inanmiyorum... Sevgilerimle

Adsız dedi ki...
En bastan baslarız, yenileniriz. diyorsunuz.Bu "en bastan baslarız" demek yeni yılda yeni bi grup kurmak anlamına mı geliyor. Bu beni ve daha birçok takipçinizi çok sevindirir. Lütfen yeni bir sınıf açın ve en başta beni kaydedin sınıfınıza. Hoşçakalın...
İfteli
20/12/11 9:37 AM

Sevgili Ifteli,
Sinif acmiyoruz ama cift dikislere hizlandirma kursu basliyor diyelim...

Nikita dedi ki...
Merhaba Mehtap Hanim..
44 kilo ile baslayan kilo alma seruvenim, dogumdan sonra 74 kilo ile son bulunca yuh deme ihtiyaci hissettim kendimde :D Gec de olsa..
Terzi kendi sokugunu dikemez misali, beslenme uzerine calisip obezite sinirini asan biri olarak yapamam, basaramayacagimlar beynimde donerken, bir arkadasim link yolladi, bunu oku, sonra konusalim dedi. Ve sizin bu yaziyi yazdiginiz gun basladim. 5. gunum, ve hayir gun saymiyorum bunu yazmak icin takvime bakmam gerekti, kendimi anlamsiz bir sekilde mutlu hissediyorum. Basaracagim..
Neyi, neden tavsiye ettiginizi ve nasil yapacagimi okudukca, kilo veren insanlarin hikayelerinden ilham aldikca amaaan 20 kilo da neymis ki, 20 olmasin 38 beden olayim diye dusune dusune, sikilmadan, acikmadan, seker krizine girmeden, etrafimdaki celdiricilerin uzerinden atlaya atlaya 5. gunu cikarttigima inanamiyorum.
Oncelikle ilhaminiz icin, sonrasinda vaktiniz, emeginiz ve sabriniz icin cok tesekkur ederim. Bunu basarip size "oncesi" ve "sonrasi" fotografimi gonderecegim.
Bir avuc keci boynuzu ile :)
20/12/11 12:03 PM

Sevgili Nikita, kararli olursaniz, saglikli bir sekilde kilo vermeyi basarirsiniz... Keci boynuzu ekinde oykunuzu bekliyorum, bakarsiniz araya biraz ay cekirdegi filan da karisir...

Terazi dedi ki...
Ben de tam böyle yazmıştım çocukluk arkadaşıma, büyüdükçe yollarımızın evet ama kalplerimizin hiç ayrılmadığı can arkadaşıma; "biz hiç ayrılmadık aslında ama araya hayat girdi..." diye...

"Aylarca hatta senelerce görüşmesek bile, karşılaştığımızda ikimiz de biliriz ki; nerede bırakmışsak oradan başlarız " diyen bir başka can dostum; kulakların çınlasın...

Bunları hissettiğimiz kaç arkadaşa sahipsek, o kadar zenginiz demektir bence.

Sevgili Mehtap Hocam, sorum yok. Sadece iyi dileklerimi ve sevgilerimi göndermek isterim size ve ailenize. Kalpten kalbe yol olduğuna dair bir delilsiniz benim için... Ayda bir yazın, yılda bir yazın; ama hep yazın, lütfen!
20/12/11 5:46 PM

Sevgili Terazi, siz de burada oldugunuzu hep boyle hatirlatin... Kendimi sizlerin varligi ile zenginlestiriyorum ben...

Esra dedi ki...
Merhabalar Mehtap Hanım,

Hayata dair onca şeyi şu sıralar ben de sorgularken, yazdıklarınıza daldım gittim. Yine de hayat güzel şey deyip derin bir nefes almak lazım..
Sitenizi geç keşfedenlerden biri olarak bu yıl da yeni bir sınıf açmanızı dileyenlerdenim ben de. O zaman bizim de anlatacak öykülerimiz olur belki de.
Ya da bir kitabınız çıkar belki, ne güzel olur bence. Bilgi verebilir misiniz nasıl yaparız biz de o şanslı zayıflayanlardan oluruz?
sevgiler, sağlıcakla kalın.
21/12/11 2:30 PM

Sevgili Esra, en basindan beri bizimle olmayanlar icin, sonradan okumak ve dahil olabilmek biraz zor cunku bircok nokta , siradan yazilarin arasinda sakli kaliyor... Bu yil, programi derleyip toparlamak niyetindeyim... Olsun o zaman “amin” diyorum, cunku bazi cok istedigim seyler, elimi uzattikca, uzaklasiyorlar nedense...

rebarcan dedi ki...
Merhaba Mehtap Hanım,

Burcu gibi ben de dağıtır gibi olduğumda eski yazılarınızı okuyorum. Kilomu koruyorum. Artık herkes yeni görünümüme alıştı. Ben de değiştirmeyi düşünmüyorum. Yalnız bu aralar iştahım pek açık, korkuyorum. Yazılarınızı özlüyorum.
Sevgiler.
21/12/11 3:21 PM

Sevgili Rebarcan, caniniz en cok ne cesit besinler istiyor...

nilay dedi ki...
Fotoraflara, seni okumaya doyamadım.
Kucak dolusu sevgiler
22/12/11 12:16 PM

Sevgili Nilay, cok tesekkur ederim...

Esma dedi ki...
Ben burdayım resminizi çok seviyorum,onu görüp çıkıyorum....:-))
Sevgilerr size
Esma
22/12/11 2:41 PM
Sevgili Esma, benden de size sevgiler...

Adsız dedi ki...
dostlarımızla aramıza sadece hayat girsin bir şekilde çok istersek onlara onlar da bize ulaşabilsin.....sizi sessizce izleyenlerdenim yeni yıl yeni umutlar olsun kaldığımız yerden yaşamaya devamm, sizi ve yeni sınıflarınızı sabırsızlıkla bekliyorum, belki bu sefer ben de zayıflarım:)) sevgiler Berrin
22/12/11 9:56 PM

Sevgili Berrin, belki mi dediniz? Beklemeyin ve baslayin... Hemen, bugun baslayin...

Neşe Güryaman dedi ki...
Yeniden mi başlayacaksınız gerçekten? Çok sevindiğimi söyleyemem çünkü sizinle 2008 den beri kilo veriyorum her seferinde bizi yarı yolda bıraktınız.Koruma programı vermediniz,bir özet sunmadınız.Evet çok emek sarfettiniz ama bizim emeklerimiz de boşa gitti hep.Ha bugün yazar,ha yarın yazar deyip uzman doktorumuzdan haber bekledik....Umarım bu kez başlayanlar yarı yolda kalmaz bizim gibi.

Esenkalın.
23/12/11 3:03 PM

Sevgili Nese, bu bir zayiflama programi degil ki, koruma programi olsun... Bu sizin yasam stiliniz olmasi gereken bir program... Porsiyonlari artirir, stilinizi degistirir, yanlislariniza geri donerseniz, kilo almaniz kacinilmaz. Ustelik bu beslenme programinda her besine yer var... Kendinizi yari yolda kalmis hissetmenize uzuldum... Verdiginiz kilolarinin tumunu mu geri aldiniz?

Adsız dedi ki...
Koruma programı mı dediniz?

14 TEMMUZ 2009 SALI
HÍNCÍ N'OLCAK...?

19 TEMMUZ 2009 PAZAR
KENDINIZE INANMAKTAN VAZGECMEYIN...

1 Aralık 2009 Salı KALEMLER HAZIR MI?

10 Aralık 2009 Perşembe GORUNDUGU KADAR ZOR DEGIL....

14 Aralık 2009 Pazartesi OPPPPPPPPPPPPPPPPSSSSSS....

Daha da var ama kalanını bulmayı size bıraktım ;)

Ayrıca,

Tüm sistemin özetini; hem başlangıcı, hem bitişi Ferat kaleme almıştı zaten...
Buyrun:

23 Kasım 2009 Pazartesi
METHAP'IN KURAL OLMAYAN KURALLARI...

Hem henüz bu şarkı bitmedi ki...

ipek e.
3/12/11 11:10 PM

Sevgili Ipek e (Terazi), harikasiniz... Gercekten harikasiniz....

Esma dedi ki...
Arkadaşlar
Mehtap bizlere neyi ne zaman nekadar miktarlarda yiyeceğimizi söyledi,neler rahat yiyebileceğimizi söyledi.Mutlaka hareket etmemiz gerektiğini söyledi,burada yapılan işin diyet değil yaşam tarzının değiştirilmesi olduğunu kesinlikle söyledi.Yerseniz hemen alırsınız dikkat dedi.herşeyi söyledi benim başımda bekleyemez ki onu ben ayarlayabilmeliyim öğrendiklerimle...
Ayarlayamadım biraz geri aldım bunun suçlusu Mehtap değil benimmmmm .Yedim aldım... Öğrendiğim gibi beslenir ve hareket edersem veririm diye düşünüyorum.Mehtap aileden biri gibi geliyor bana mecbur değil benimle uğraşmaya insanlık yapmış beni zayıflatmış ne yapmışsa ona çok teşekkür ederim yaptıkları için...Bütün doktorlar onun gibi olabilseler keşke...
Çok teşekkürler insanlığı olan güzel insan.Seni seviyorum ve sana kıyamıyorum,kimse kusura bakmasın.Yapmadıklarına değil yaptıklarına bakıyorum ben.Ömrün sağlıklı ve uzun olsun....
Esma
24/12/11 8:35 AM

Sevgili Esma,
350 kisiydik basladigimizda... Buyuk bir grup hedefine ulasti... Onemli olan bu sonuc... Bizi guclendirecek, inancimizi artiracak, basaririm dedirtecek bir sonuc...

Adsız dedi ki...
MADEMKI GIREN HAYAT DEMEKKI ICINDEYIZ ZAMANIN. MADEMKI HER TURLU

SORUYA IZIN VAR NERDESINIZ O ZAMAN???
BEN HERGUN COMPUTUMU ACTIGIMDA 2 CUMLE BILE OLSA ORDA OLDUGUNUZU GORMEKTEN MUTLULUK DUYUYORUM. MADEMKI HERTURLU SORU.PEKI HANI ITALYA MODASI BU YIL.GUCCILER,PRADALAR,OBURLERI.BEN GIDIP WEBLERDE ARAMAK ISTEMIYORUM.BANA SIZIN SECTIKLERINIZ ENERJI VERIYOR.HANI YILBASINDA SURECEGIM KIRMIZI RUJUM,KIRMIZI OJEM. HANI SEVGILIME ALACAGIM KIRMIZI CORAP VE GRAVAT(BUDA NERDEN CIKTI BILMEM)
BU OYLE BIR BLOGKI YUZLERCE INSANI PESINDEN SURUKLUYOR. OYLE BIR YAZI DILINIZ VAR KI INSANLARI SOYLE BIR SILKELIYOR,OMUZLERI DIKLESTIRIYOR,KARAKTERLERE DOKUNUYOR,SESIN EVDEKI FREKANSINI YUKSELTIYOR. BU OYLE BIR BLOGKI INSANIN OZGUVENINI ARTIRIYOR,GUCLENDIRIYOR.BU OYLE BIR BLOGKI SANKI HER CUMLEYLE OKUYANA COK GUCLU BIR ENERJI AKIMI GELIYOR.
BU OYLE BIR BLOGKI BIR TADINA BAKTINIZ MI ELINIZDEN BIRAKAMADIGINIZ BIR SEY.
SIZ HEP BURDA OLUN.YUZLERCE INSAN PESINIZDE SIZDEN GELICEK BIR SATIRI BEKLIYOR HERGUN.
ARTIK SIZIN NE KADAR MESGUL OLDUGUNUZU,ARTIK SIZIN KAC YERDE BIRDEN HASTALARINA YADA OGRENCILERINE YETISEN BIR DOKTOR OLDUGUNUZU DUSUNECEK DURUMDA DEGIL OKURLAR. HERKES SIZI BURDA GORMEK ISTIYOR. HERGUN. BUGUN YENI BIR GUN,UYANIN CANLANIN 3 KERE ZIPLAYIN DEMENIZI BEKLIYOR.ISTE HAYATIN ICINDESINIZ.SIZ ORDA BEN BURDA. BUGUN YENI BIR GUN.
YENI YILDA SIZINLE HERGUN BURDA OLMAK DILEGIYLE.
YUZLECE TUTKULU OKURLAR ADINA
YASEMIN
24/12/11 6:07 PM
Sevgili Yasemin, ben bu mesaji basip cuzdanimda saklayacagim, beni seven dostlarima yollayacagim, hatta blogum kapris yapmayi birakir birakmaz yan tarafinda, “hakkimda” diye bir sutun acip oraya koyacagim... Buradayim, cunku benim enerjim de sizlerle birlikte artiyor... Istediginiz bu yilim modasi olsun...

Mutlu dedi ki...
Ben sizi 1 hafta önce buldum:)
Hemen başladım. Hem doktor olup, hem çocuk sahibi olup hem de gönüllü böyle bir işe nasıl bulaştığınızı düşündükçe, sizi süperman (ya da superwoman diyeim) ilan ettim kafamda:)
Nisan 2009'dan başladım okumaya, yavaş yavaş okuyorum. Bilgi isterseniz size sonuna kadar gönderirim, siz bu kadar emek vermişssiniz, biz de birşeyler yapalım isterim:)
Yeni yılınızı kutlarım, sevgiler.
24/12/11 6:57 PM

Sevgili Mutlu, hosgeldiniz o zaman...Hepimiz buradayiz, yaninizdayiz...

asuman dedi ki...
sevgili mehtap hanım sizi tanımaktan ben çok mutluyum sizden rica etsem sizi izleyenlere katılabilmemiz için izleyenler butonu koysanız bloğunuza iyi olmazmı ..böyle bir buton istemiyorsanız sizi kaybetmemek ve size kolay ulaşabılmek adına lütfen benim izleyenlerime katılırmısınız.. teşekkürler
25/12/11 12:11 AM

Sevgili Asuman, izleyenler butonu nedir?

Terazi dedi ki...
Esma yürekten katılıyorum.

Bu blog -ki blogdan çok daha fazlası aslında-, gerçekten emek verenlerin emeklerini asla boşa çıkarmadı. Kaç öykü okuduk, kaç dönüşümle mutlu olduk, gurur duyduk... Ortada başarısızlık varsa suçlusu benim. Nitekim 12 kg. verdim, sonra yoldan çıktım; söz verdim, "başaracağım" dedim, çabaladım ama yetmedi. Hem verdiğimi, hem de fazlasını geri aldım. Şimdi başka "geçici" yan yollardan, düzlüğe çıkmaya çalışıyorum. Ama ben buradan hiç gidemedim! Biraz kendime geleyim, biraz normalleşeyim; yine MPG Programı ile buluşacağım. Çünkü bu program, Esma'nın da altını çizdiği gibi; "yaşam biçimi" haline getirilirse etkili, başarılı ve kalıcı olur. Blogun sağ tarafındaki, 104 "Önce Sağlık" ve 21 "Virgülüne Dokunmadan" yazılarının ve hatta o yazılara gelen yorumların "iyi" okunmasıyla işe başlanabilir.

Bu sebeple; bunca adanmış zamana, emeğin yok sayılmasına üzüldüğüm için ikinci defa aynı konuyu yazdım. Kusura bakmayın veya bakın; ama hakkı da teslim edin lütfen!

ipek e.
25/12/11 9:19 AM

Sevgili Terazi, hadi hemen anlamaya calisalim nedenlerini ve cozum bulalim birlikte... Mailim sizde var, isterseniz sadece bana yazin, bakalim ne olmus...
Unknown dedi ki...

Merhaba Mehtap Hanım,
Ben de 2008 yılından bu yana takip ediyorum seni. (Yorum bırakmasam da)
Dile kolay 4 yılı geride bırakıyoruz. 10 gün senden ses çıkmazsa nerede diyordum ama artık yoğundur, yeni bir proje vardır, kaçamak yapmıştır diyorum. Onları da okumaktan keyif alıyorum.

2bin12'nin sana, ailene ve tüm ROMA takipçilerine sağlık ve mutluluk getirmesini diliyorum.

İyi ki varsın,

Sevgiyle kal.

Serpil
27/12/11 2:04 PM

Sevgili Serpil, dusunun 4 yil gecmis bile... Daha bugun gibi ilk yazim... Saga sola tiklarkan acivermistim blogumu hani neredeyse yanlislikla... Daha duzenli olarak burada olacagim... Sevgiler

STYLE M dedi ki...
mehtap , ne guzel sayfan var... ne guzel yazilarin. insani dinlendiren bir durak benim icin burasi...iyiki varsin.. saglik ve mutluluk dolu keske dedirtmeyen yeni bir yil senin olsun. sevgilerimle
27/12/11 2:40 PM

Sevgili STYLE M,
Cok tesekkur ederim... Yeni yil dilekleri icin de... Umarim sizin icin de aynisi olsun...

birdilimdus dedi ki...
Sizi tekrar görmek çoook güzelll yazılarınızı okumak kaldğımız yerden devam edebilmek...

Sevgiler,
Evren
Sevgili Evren, benim icin de sizleri tekrar gormek oyle guzel...
27/12/11 5:11 PM

Hanife dedi ki...
Yorumlari okuyordum, ne guzel sevenleriniz, yolunuzu bekleyenleriniz cok.
Ben de 2005'den beri bir blog yazari olarak bir ikisey eklemek istiyorum.
Blog yazarligi kisinin keyfen yaptigi bir is, karsiliginda maddi bir cikar beklemedigi, bilgilerini, yemeklerini, el becerilerini ya da aklindan gecenleri paylastigi bir ortamdir.
Mehtap hanimin yaptigi ise, uzmani oldugu bir konuda onlarca satir yazi yazmaktan ote birseydir. Kurdugu gruba uye olanlarin mesajlarina tek tek cevap vermek, onlarin ihtiyaclarina uygun programlar hazirlamak ve daha nicesini yapabilmek buyuk emek ister.
Ben burada uyguladigi iki grup calismasini ne yazik ki kacirdim. Ama onun verdigi emegi asla unutmadan, hep sagolsun diyerek oturdum, her yazdigini tek tek okudum, elimde kalemler not aldim, programlarin linklerini not ettim. Gecelerce okudum satir satir, verdigi bilgileri. Bu sayede saglikli diyebilecegim ama yinede gozden kacirdigim onca hatayi ogrendim, duzelttim. Kahvenin yaninda arkadasin getirdigi pastadan hergun bir dilim yerdim, bu da benim odulum deyip.
Ya da nasilsa o kadar fazlam yok, ne diye uzeyim kendimi, ev isi yapiyorum ya hergun, yeterince aktifim, ne gerek spora derdim.Ama haftada en az 4 gun basladim yurumeye, bir baktim ki dunyam daha guzel, mis gibi acik hava herseye iyi geliyor. En azindan kendimle basbasa kalmak icin en guzel bahane. Ardindan kis geldi, buralar -25 olur, mumkun mu yurumek? Internetde onca egzersiz ornekleri dolu, basladim bukez hoplamaya ziplamaya.
Simdi hergun eger spor yapmazsam kendimi iyi hissetmiyorum.
Kilo vermek istemiyorum ama, yediklerimden sagligim icin kisiyorum bazen kilo korkumdan degil, nasilsa yeni hayat stilim fazla bunu bana o kadar guzel ogretti ki, bu stilin yaraticisi Mehtap hanim.
Yazdigi her yaziyla motive oldum, buradan faydalanip kilo veren yuzlerce insanlar gibi.
O yuzden ben size minnet doluyum, cok cok tesekkurler.
38 yasinda, iki cocuklu bir anne olarak 5 kilo verdim, hikayem oyle dillere destan degil ama, kendimi hic uzmeden, kahvemin yaninda minicik aci cikolatamla, hafta sonu ogluslarima pizza partisinde yarim dilimi yiyerek, ama ardindan gunu sade corbayla kapatarak bu odulu haketmenin bedelini odeyerek basardim.
Cok, cok tesekkurler...
27/12/11 8:25 PM

Sevgili Hanife, cok guzel bir aciklama bu, ogretici, fikir verici ve ornek almaya degecek tarzda... Tesekkur ediyorum...
--------------------------------------------------------------------------------------------
Ben buradayim iste... Tam da yeni bir yil gelirken, yeni bir eve tasinmak uzereyken, aklimda ve programimda yeni projeler varken...
29 Aralik 2011’Roma

ARAMIZA HAYAT GIRDI...

2011-12-16T10:09:00.009Z

Dunyanin tersi donmustu zaten, muhtemelen ben duzlestim, onun icin hersey bas asagi duruyor … Hic sikayet etmiyorum, gorus acisini genis tutmak gerek hayatta…
Heryil yaptigim gibi, yaklasan yeni yilla beraber en once adres defterimi gozden geciriyorum…

Arkadaslar!

Ne cok cesidi var arkadasligin…

Yere ve zamana bagli olanlar, zamani onceden belirlenmis, hemen kullanim tarihinizi dolduranlar…

Siz aramazsaniz asla nasilsin, nerdesin, no’ldun diye merak etmeyecek olanlar…

Zamansiz, sinirsiz, biraktiginiz noktada ilk gunku kadar sicak, hep gercek, en uzaktan bile en yakin olabilenler…

Sezen Aksu dinliyorum sabah arabada, “aramiza hayat girdi” diyor…
ben 1 yilin hesabini yapiyorum kafamda… Ne cok sey oldu, ne cok sey degisti hayatimda bu kisacik senede…

Arada yarim kalan onlarca sey…

Bloga isim demistim, sectim, karar verdim, sahibine ufak bir armagan aldim ama aciklamadim…

Son diyet grubunun sonuclari mukemmel, gercekten muthis, derslerde anlatiyorum ama geri donus vermiyorlar oykuleriyle… Onlarin secimi… Saygi duyacagiz tabii…

Oykuleri cikanlarin adreslerini istemistim, hepsi yolladilar, ama hicbiri neden diye sormadi…

Ben de anlatmadim nedenini…

Bir suru sey yarim kaldi aslinda… Ama hicbiri tamamlanamaz degil… Hepsini tamamlariz, anlatiriz paylasiriz…

Yarim kalan hayatlar disinda, cekip gidiveren canim arkadaslarim disinda, hepsini toparlariz, duzenleriz, en bastan baslariz, yenileniriz...…

Cekip giden arkadaslarim...Silmeyecegim adreslerini ne defterimden, ne telefonumdan, ne facebook’tan…

Aramiza olum girdi ama, hatirlama yetimi korudukca, onlari hatirlamaya ve sevmeye devam edecegim ben…

Aramiza giren hayat olsun lutfen,nerede durursak duralim...

Sorular darmadaginik, tek tek, farkli yazilara geliyor, hic cevap yazamiyorum. Bu yaziya her turlu soruyu yollayabilirsiniz...

16 Aralik 2011’ Roma

ISTANBUL'DA 3 GUZEL...

2011-12-11T23:38:00.015Z

“Bir an suren bir gulumseme bazen sonsuza dek hatirlanir” diyor Schiller…

Istanbul’dan ruzgar hiziyla geciyoruz ama, o ruzgarin tatli esintisini, o kisacik gune sigdirdiklarimizi, yasadigimiz o keyfi, o keyifli Istanbul gununu hep o gulumsemenin tadiyla hatirlayacagiz…

"Biz hizla gececegiz Istanbul’dan! diyorum Seda’ya…

"Ne kadar sureniz varsa, o kadar da olsa gorusecegiz ya, onemli olan o" diyor…

“Sabahin korunde havaalanina gelme” diyorum, “biz havaalaninda kahvalti yapariz”,

“sakin birsey yemeyin, beraber kahvalti yapacagiz” diyor…

40 gun dusunsem aklima gelmiyecek ama beni hem cok heyecanlandiran hem de cok mutlu eden bir secim yapmis kahvalti icin Seda… Kiz Kulesi… Istanbul’da yasayan arkadaslarima sorup duruyorum o gunden beri, gittiniz mi hic kiz kulesine diye… Hem mukellef bir kahvalti yapiyoruz, boregimiz, cesit cesit peynirimiz zeytinimiz,ince belli bardakta cayimiz, tostumuz, simidimiz, hem olaganustu 360 derece Istanbul manzaramiz var…

Icerisi cok guzel restore edilmis, efsaneyle ilgili butun versiyonlar bir kac dilde yazilmis, uygar ve keyifli bir ortam yaratilmis...

Sonra hizli bir Istanbul turu basliyor…Seda cok programli, cok dakik, herseyi tum ayrintilari ile dusunmus, ama oylesine sakin, oylesine rahat ki, hic kosturmaca havasinda degiliz...Deniz otobusu, Sultanahmet,

Federico’nun takla atarak namaz kilmaya calismasi, takilar, esarplar, anahtarliklar,

uyduruk Nasreddin Hoca ile 3 lira karsiligi cektirilen fotograflar

derken, Atasehir Sahan’a geliyoruz…

Seda tesadufen biliyor benim “yuvalama” ile ilgili kirgin, kuskun kalmis bir animi..., “Istanbul’da beraber yuvalama yiyecegiz” diye verdigi sozu unutmuyor...

Iste orada gercek anlamda bir solen basliyor... Hem cok ozel olarak agirlaniyoruz – bu nezaketli misafirperverlik Seda ile esinin “misafirlerine” gosteriliyor- elbette, hem de nefis ama gercekten nefis yemekler yiyoruz...Icli kofte, findik lahmacun,

cevizli nar eksili salata, bademli salata,

balon ekmek, tulum peyniri, derken kozlenmis patlicanimizi masada tertemiz elli bir gorevli hazirliyor, biber ve domatesle karistiriyor...

Hersey cok lezzetli, servis cok ozenli, sohbetimiz cok yerinde...Ve nihayet kalayli sahanlar icinde yuvalama masaya geliyor...

Ilk kez yiyorum ve cok ama cok begeniyorum... Internette, Sahan'in sitesinde tarifi var, Oktay Usta'nin web page'inde de guzel bir tarif var ama ben yapmaya cesaret etmiyorum, donup yerinde yemegi dusluyorum...

Biz kahvelerimizi icerken, Atasehir Vega Sahan’in sorumlusu Hamdi Bey masamiza geliyor. Seda’ya hal hatir soruyor, misafirleriniz memnun kaldilar mi diyor, arkadan bana Sahan imzali bir sise zeytinyagi armagan ediyor.

Cok nazik, cok beyefendi, cok kontrollu bir tarzi var...Hepinizi kutlarim diyorum, dosta dusmana anlatilacak kalitede bir yer burasi...

Seda’nin annemler icin hazirlattigi baklavalari da alip vedalasiyoruz... Havaalaninda sariliyoruz birbirimize, Federico Seda’ya “bizi unutma sakin” diyor ayrilirken...

Seda inanilmaz bir insan... Tam bir muhendis... Cok programli, cok duzenli...Yoldan gecerken sordugum birkac binanin tarihleri, ne olarak kullanildiklari daha biz check-in deyken mailime geliyor, turkce yeni cikan albumlerin listesini veriyor, bana da Federico’ya da onu tanidigimiz icin kendimizi sansli saymakta ne kadar hakli oldugumuzu birkez daha gosteriyor.

Kisa bir sure sonra, Istanbul’un en iyileri listesinde gazetede adini goruyorum Sahan’in... Bugun babamla telefonda konusurken, Sahan’in yemek kitabi cikmis diyor, ben de o guzel gunu yeniden, yuzumde ayni gulumsemeyle hatirliyorum... Ben tekrar gidecegim Istanbul’a nasil olsa diyorum babama... Seda’nin kulaklarini cinlatiyoruz...

Seda’cigim, hayatta enzor seydir toku agirlamak... Yani cok yer goren, cok farkli ortamlarda bulunan insanlara bazen hicbir sey o kadar da muthis gelmez... Sahan cok guzel ve cok ozel bir yer suphesiz... Onu boylesine farkli kilan, seninle gecirilmis yarimdan biraz fazla birgun, seninle paylasilan o gonlu bol sofra, senin misafirin olarak agirlanmakti...

Simdi sira bizde... Listemizi yaptik, gorulecekler, hafta ici, hafta sonu gidilecek restoranlar, alinacaklar filan...

Ne zaman geliyorsun?

AYVA SARI, NAR KIRMIZI... SONBAHAR... Hayat, Mimler ve Ahmet

2011-12-07T09:19:00.004Z

“Ayva sari, nar kirmizi
Sonbahar”…
diyor siirde…

Aci dolu, huzun dolu… Ama artik 35 yaslar hayatin ilk baharlari sayiliyor, kimbilir bugun yazilsa nasil yazilirdi o guzelim siir…?

Ayva sari, nar kirmizi sonbahar da, narlar hafif pembemsi, Ispanya’dan geliyorlar, ayva almak icin ya Vittoria meydanindaki sabah pazarina gitmek gerekiyor, ya da Fatih’in aklina gelmek icin evrene mesaj gondermek…

Sonbahar da sonbahar hani…

Hava alaninda Oslo’dan gelen misafirimi almak icin beklerken once anoragimi, sonra hirkami cikartiyorum, yarim kollu t-shirtle kaliyorum yine de sicak basiyor bana… Arada yalanciktan bir iki gok gurluyor ama, sadece bizim evin yeni bireyi, prenses Nini hanimi korkutuyor o kadar…

Ahmet, herkesi uzup hayata dondukten sonra (neyse ki gitmemis gercekten, unuttuk gitti artik o parantezi), bana hayatin 7 gercegini soruyor…

Ne cok cevabim var bu soruya… 7, 77, 777, 7777... gercegi var hayatin…

Neler sayarim neler...

Oglum derim, ailem derim, saglik derim, ask derim, dostluk derim, keyif derim, gunes cekilirken icilen 1 kadek kirmizi sarap derim, karlarin uzerine konulan bir sobada ellerimi isitmek derim, dogayi dusunmek derim, insani sevmek derim… "Live is life" derim o muthis sarkiyi hatirlayarak...

Ama hicbirini soylemiyecegim…

Hayatin tek bir gercegi var sevgili Ahmet, o da hayatin kendisi…

Var oldugumuz surece var hersey cunku…

7 Aralik 2011’Roma

OGRETMENIM CANIM BENIM...

2011-11-24T17:58:00.004Z

Sevgili Esma herzamanki nezaketiyle mesaj yollamis, ben tamamen unutmustum. Annem Mehtap unutmaz demis babama ama unutmustum. Aylarin isimlerini Italyanca soyledigim icin olmali...
Esma'ya tesekkur ediyorum, birgun tanismayi umuyorum onunla...

Bana bugun bildigim herseyi ogreten annemle babam basta olmak uzere, butun ogretmenlerimin gununu kutluyorum...Senede birgun degil, hergun... Hayatta basimin dik durmasi onlarin emekleri sayesinde...
Yakinimda olsalar hepsini kucaklasam...

BIR OPTUM, BIR OPTUM... BIR DAHA OPTUM...

2011-11-18T10:26:00.006Z

Unhate koymus yeni kampanyasinin adini Benetton... Vatikan'in tam karsisina da Papa Ratzingerin, Kahire'deki Al-Azhar camisinin imami ile opustugu dev ilani koymus...
Tabii ki Katoliklerin hassasiyeti ve papanin imajini zedeledigi gerekcesiyle geri cekildi hemen, herhangi bir nedenle kullananlara da yasal islem baslatilacagi soylendi...

Baska dinlere inananlari kolayca rencide edebilen bir kulturun, isin ucu kendine dokununca hassaslastigini anladik boylece...

Obama'nin da tam secimler oncesi pek hosuna gitmemis bu kampanya...

Berlusconi'yi ise fotograflarini hazirlamalarina ragmen, simdilik kampanyadan cikartmayi tercih etmisler...

Herne kadar Benetton'un reklam kampanyalarini cok sevmesem de, bazi fotograflar hosuma gitti... Merkel ve Sarkozy'nin opucugunu cok klas buldum... Bosuna French kiss demiyorlar !

AHMET...

2011-11-14T16:52:00.004Z

"uzaklaşmalar unutmak için değildir her zaman
bazen de başarabilirse insan
acıdan kaçmak için uzaklaşır kendinden
daha derin daha uzak kendinden"

Alip basini gidivermis iste Ahmet... O cok sevdigi sarkidaki gibi...Basarmis iste gitmeyi kendinden, herseyden ve herkesten... Beyaz kiraz agacini, eliyle diktigi agaclari, Miros'unu bile birakip gitmis...

14 Kasim 2011'Roma

HIC BILMEYENLERE KOLAY TARIFLER...

2011-11-02T01:56:00.006Z

Cok iyi yemek pisirebilmeyi cok isterdim...

Ama benim anladigim anlamda iyi yemek pisirmekten bahsediyorum... Yani ayni lezzeti elde ederek, ayni kalorinin yarisini alacak sekilde yemek pisirmeyi… Italya’da bunun icin benim de uyesi oldugum “wellness kitchen” herbiri kendi alanlarinda unlu, cogu Michelin yildizli seflerle calismalar yapiyorlar, ev kadinlari, calisan kadinlar, yanliz yasayanlar ve cocuklar icin ayri ayri kurslar duzenliyorlar, ayni lezzeti farkli malzemelerle yakalayabilmek icin gece gunduz calisiyorlar… Ama yine de oncelik, basit, cabuk, lezzetli, saglikli yemekler pisiribilmekte...

Bizim evde, Italyan-Turk karisik bir yemek kulturu vardir. Ustelik yasadigimiz cok uluslu hayat nedeniyle, arkadaslarimdan ogrendigim, Fransiz usulu somon baligi , Cezair usulu erikli tavuk, Norvec usulu patatesli omlet filan da pisiririm.

Hep hayiflanirim, keske annemden daha cok sey ogrenseydim diye… Federico Turk yemeklerine ozellikle corbalara bayilir, risotto yerine pilavi tercih eder, her cocuk gibi izgara kofte, pilav, patates kizartmasi, ya da buyuk bir dilim margherita pizzaya da asla hayir demez.

Ben evde yalniz oldugum gunlerde, basitin de basiti yemekler yaparim kendime. Iste bu Cumartesi, isten doner donmez, yalnizligi firsat bilip, oyle bir yemek hazirladim kendime… Biraz da yaramazlik yaptim, firsattan istifade…

KARAMELIZE PORTAKAL KABUKLU ve SOGANLI BONFILE

Yagsiz tavada 2 tatli kasigi sekeri eritin. (cok cabuk yanar, dikkat edin)

Cok ince dogradiginiz portakal kabuklarini, hizla karamelize edin (ben dogal tadini cok sevdigim icin, suda bekletmem, secim size kalmis) Karamelize portakal kabugu, brokkoli corbasina da cok yakisiyor, iki uc tel halinde koyunca, goruntusu de cok guzel oluyor.

Portakallari kenara alip, ayni tavada halka halka kestiginiz beyaz soganlari da karamelize edin.

Soganlari da kenara aldiktan sonra, bonfileyi pisirin, portakalin suyunu piserken uzerine ekleyin. Ben cok az, zahter koyuyorum ete, cok hosuma gidiyor.

Ayri bir yerde, brokkolileri ya da istediginiz herhangi bir sebzeyi haslayin.

Cekirdek hardali, biraz cevizle karistirip tabagin yaninda servis yapin.

Ekmek yerine haslanmis patates ile de servis yapabilirsiniz, ben ikisini de yemedim.

FIRINDA KOLAY ELMA TATLISI

Bir buyuk elmanin icini oyun. Kabuklarini cizgili olarak soyun.

Elmanin icini, bir bucuk tatli kasigi seker, ceviz ve kuru uzumle doldurun , cok az su ilavesiyle firinda ustu kapali olarak pisirin.

Elmanin uzerini hafifce kizartin, varsa icine krem santi ya da biraz muhallebi koyarak servis yapabilirsiniz.

Ben ilik yemegi seviyorum… Ama siz soguk servis yapin, daha guzel oluyor.

Afiyet olsun…

2 Kasim 2011’Roma

EDREMIT VAN'A BAKAR...

2011-10-24T00:22:00.000+01:00

Ne soyler insan boyle anlarda, ne gecer yureginden…?

Kisacik bir omre, kac boyle aci manzarasi sigdirir?

Kac aksam yedigi bir lokma ekmek bogazinda kalir?

Atesin sonunda hep dustugu yeri yaktigini kac yasinda anlar bir insan?

Konusulanlarin, yazilanlarin, tartisilanlarin omru kisa hafizalardan, hangi gundemlerle silinecegini nereden bilir?

Van...

Dedemin soyadi, otlu peynir, kavut, gendime, delikli mermerde kirilan findiklar, erik pestili benim icin...

Hic karsilasilmamis akrabalardan gelen yedi delikli nazar boncuklari, uzun tuylu battaniyeler, bayram kartlari, piriltili esarplar, kucucuk cay bardaklari...

Yikilmis, dokulmus, alt ust olmus...

Olan gidene oluyor, biten omure oluyor, sonen hayatlara oluyor...

Canimiz yaniyor, tadimiz kaciyor, kasigimiz elimizde kaliyor haberleri izlerken, yazik yazik, hepsi can, hepsi evlat, bitsin artik teror diyoruz, doga bu dinlemez diyoruz, trafik canavari diyoruz, hastalik aldi goturdu diyoruz...

Olan giden omurlere oluyor, ben duydugum aciyi yazsam ne olacak...?

25/10/2011

BLACK BLOCK

2011-10-17T00:22:00.011+01:00

---------

Birseyler coktan beri yolunda gitmiyordu... Kisacik hayatini keyifle gecirmek isteyen agustos bocegi icin de, calisip didinmekten gun yuzu goremeyen karinca icin de...
Gecen yil, bir arkadasimin israrlari ile katildigim bir siyasi-politik toplantida, “korkmayin, kriz filan yok” dediklerinde tuylerimin diken diken oldugunu hatirliyorum...

Bu yil 55.000 kisi daha isini kaybedecek... Enflasyon, benim gormeye aliskin oldugum degerlerin cok altinda bile olsa, Avrupa icin yuksek sayilacak degerlerde, yasam cok pahali, ekmek gercekten aslanin agzinda, kimsenin keyfi yok... Ya da cok kimsenin keyfi yok demek daha dogru...
Arap bahari, Indignados derken, Roma’ya binlerce barisci gosterici geliyor, dunyayla ayni anda protesto ve uyari yuruyusu yapmak uzere...

Ama is cigrindan cikiyor

ve hakli gerekceler, haksiz davranislara donusunce moraller iyice bozuluyor...

Roma’nin en guzel meydanlarindan biridir San Giovanni meydani... Ofkesini, kontrol edemedigi kizginligini, kime yoneltilecegini sasirmis gruplar tarafindan yangin yerine donuyor.

Hukumet uyeleri sol partilerin provokasyonu diyorlar televizyonda...

Belediye Baskani hasarin korkunc ekonomik boyutunu acikliyor...

Ilk kez boyle bir gosteride kilisenin bile icine girip Meryem Ana heykelini kiriyorlar ve hakaret iceren bir de yazi yaziyorlar duvara... Kilisenin rahibi cok uzgun bir sekilde konusuyor habercilerle...

Pazar gunu hava cok guzel... Simsicak, piril piril bir gunes... Roma sokaklarini gosteriyor tv haberleri... Italyan’larin hic keyfi yok, sokaklar bombos...

Unuturuz ama cabucak...

Nedenleri de unuturuz, sonuclari da...

Dunyanin bu hale gelmesinde hepimizin bir rolu, bir payi, yapabilecekken bos verdigi birseyler oldugunu dusunmekse hic isimize gelmez simdilerde...

15 Ekim 2011'Roma

LEYLEK LEYLEK HAVADA...

2011-10-12T11:32:00.020+01:00

Colfiorito, Umbria bolgesinde Perugia’ya bagli Foligno sehrinin bir kasabasi… Roma’ya yaklasik 4 saat mesafede... Ama arabayi kullanan, benim sevgili arkadasim ve meslektasim Giorgio olunca, araba hangi ustun teknolojinin hangi son modeli olursa olsun, kaplumbagalardan biraz daha hizli gidiyoruz ve yaklasik 5,5 saatte bolum baskanimizin tepenin uzerindeki dag evine ulasiyoruz...

Ev aslinda, topraklarin sahibi buyuk buyuk babaya ait topraklari isleyen koyluler barinsinlar diye hazirlanmis bir ciflik evi. Evi cevreleyen tepelerin herbiri, ayri renk ciceklerle kapli. Colfiorito zaten “cicekli tepe” demek...

Depremle haraplanmis, yeniden aslina uygun olarak insa edilmis bu guzel evin buyukannesi herseyi tek tek elden gecirmis, yikintilarin arasinda firsatcilar tarafindan calinan bakirlardan ne kaldiysa geriye parlatmis, onarmis, dolaplari tamir etmis, sandalyeleri kendi kaplamis, ailesinden kalan tarihe sahip cikmis bir avukat... Nazik, zevkli, guleryuzlu, 3 ogluyla olan iliskisinde cok ozenli ve keyifli bir kadin...

Colfiorito’ya ulasir ulasmaz, sessizligin tadina varabilmek icin tas bir bankin uzerine uzaniyorum...

Parmaklarimin arasinda ufaladigim yabani kekigin kokusu burnumda, tepenin insani urperten ruzgarini icime cekiyorum... Mutfak haril haril isliyor. Oyle cok yardim eden varki, ben boyle durumlarda hep yaptigim gibi ayak altinda dolasmamayi, yemekten sonra yorgun ev sahibi kahvesini icerken mutfagi toparlama grubuna yardim etmeyi seciyorum. Ilik gunes ve ruzgar gelsinler, bu minicik tas bankin uzerinde benimle konussunlar diye bekliyorum...

Aksam yemegi daha hava aydinlikken basliyor, masada yok yok. Herkes kendi bolgesinden bir sey getirmis, cesit cesit saraplar, bahcedeki tas firinda pismis et, peynirin binbir cesidi, yoreye has manda mozzarellasi, uzerinde mozzarella ve Puglia domatesiyle firinlanmis patlican, domuz izgarasi, dalindan yeni kopmus kabaklar granteni, koy ekmekleri, yemenin de icmenin de limiti yok...

Asil surpriz yemekten sonra... Bolum baskanin erkek kardesi, bir firmanin yoneticisi, iki mimar arkadasi ve bir muzisyen ile birlikte, inanilmaz guzellikte bir caz konseri veriyorlar bize... Amator ruhla profesyonelce yapilan muzik, hepimizi buyuluyor.

Geceyarisindan sonra Italyanlarin, "facciamo due spaghetti" (2 tel spagetti yapalim mi) aliskanligi es gecilmiyo ve firin kagidinda pisirilmis spagettiler de yeniyor...

Ikinci gun, uzun yuruyusler yapiyoruz.

Giorgio’nun aslinda sarkici olmak isterken yanlislikla doktor oldugu ortaya cikiyor cunku karaoke mikrofonunu elinden birakmiyor.

Ucuncu gun, calisarak ve toplanti yaparak geciyor. Biz toplantidayken esler, gunesin ve doganin tadini cikartmaya devam ediyorlar.

Donus yolunda “ben bu sene ne kadar cok kisa-uzun seyahat yaptim inanamiyorum, “bir de leylegi otururken gormustum ilk, ya havada gorseydim ne olacakti kimbilir diyorum”.

“Anlamadim” diyor...

Gectigimiz yollardaki doganin guzelligine bakip, ne kadar cabuk gecti bu 3 gun, bir de adina “lungo week-end” diyorsunuz diyorum..

"Leyleklerle ne alakasi var ?"diyor...

"Bosver" diyorum, "baska bir zaman anlatirim belki"...

12/10/2011'Roma

ASISTANIM...

2011-09-27T17:55:00.007+01:00

Bu sabah kahvemi icerken, kucucuk bir mesajla nazikce hatirlatti bana, "bugun benim dogum gunum" diyerek...

Gulumsedim, ben kendi dogum gununu bile zor hatirlayan biriyim, ama iyi ki dogmussun, iyi ki varsin, benim yasamimdaki yerin gercekten cok onemli dedim...

Inanilmaz bir asistan... 24 saat, sizlanmadan, yoruldum demeden calisan, istedigim, sordugum, aklima gelen ne varsa aninda masamin uzerine, avucuma, dizlerimin uzerine birakan, hizli, dinamik, ayrintici, cozumleyici bir yardimci...

Gunler oncesinden hava durumunu haber verir, adresleri ayrintili olarak soyler, yol haritasi cikartir, belgeleri mukemmel olmasa da, anlayana anlayabilecegi kadar her dilden her dile cevirir, bilet bulur, rezervasyon yaptirir, satin alir, istediginiz muzikleri acar, bulunmayan kitaplari siparis verir, yemek tarifi istersem, her ulkenin mutfagini masanin uzerine serer, gidip yerinde yiyecegim desem, en iyi restorani, hem de yildizlisindan bulur...

Biraz dedikodu sever, uzerime vazife olmayan seyleri de gozume sokar bazen. Gazeteleri sabah kahvaltisinda onume acar, eskilerini de bulur getirir, kutuphanelerin anahtarlari hep cebinde,bilimsel yayinlarin tum sayilari hep arsivindedir...

Bir tek kahve hazirlayip getirmez ama ben zaten kendi kahvemi kendim hazirlamayi severim...

Sevgili Google, cok benzerin var ama sen benim icin teksin... 13. yas gunun kutlu olsun... Page ve Brin'e de tesekkurler...

27 Eylul 2011'Roma

VISIONARY

2011-09-26T08:52:00.006+01:00

Türkiye'ye ayak basmamış ABD'li Psikiyatr Profesörü Arnold LUDWIG, "in one of the most

comprehensive and insightful studies of political leadership ever undertaken", KING of the

MOUNTAIN adlı kitabında, 20.nci Yüzyılda tüm dünyada ülke yönetmiş, Abdülhamid'den

Kaddafi'ye, Mao'dan Roosevelt'e, De Gaulle'den Nehru'ya, Churchill'den Hitler'e, Mussolini'den

Mandela'ya, Stalin'den Nasır'a ve Arafat'a, 2000 (iki bin) kadar lider hakkındaki 18 yıllık

araştırmasının sonucunda, 377 adet belli başlı devlet adamı / lider tesbit etmiş ve onlara 200

kadar değişik kıstasa göre, 1'den (en üstün)31'e kadar puan vermiş.

PGS (Political Greatness Scale) olarak tanımladığı bu sıralamada örneğin; en cok Roosevelt ve

Mao 30ar puan almışken, Nehru 25, Churchill 22, Golda Meir 12, Fidel Castro 23, Lenin 28,

Khomeini 23, Kennedy 15 puan almışlar.

Bir lider ; 31 puanla ve "visionary" sıfatıyla, 20.nci yüzyılın gelmiş geçmiş en büyük devlet

adamı / lideri ünvanına hakkıyla layık görülmüş.

O da, Mustafa Kemal ATATÜRK !

Ne yazık ki, ne basınımız, ne halkımız ve özellikle yeni nesiller bu önemli gerçeğin farkında bile

değiller.

(King of the Mountain, The nature of political leadership, by, Arnold M. LUDWIG, University Press of Kentucky, 2002.- Amazon.com

Bana bu haberi yollayan sevgili hariciyeci dostum Osman Cetintas'a hem tesekkur ediyorum

hem de Roma'ya ne zaman geliyorsunuz diye soruyorum.

Hepinize sevgilerimle...

26 Eylul 2011'Roma

BASINDASINIZ...

2011-08-30T22:05:00.012+01:00

Bugün çok özel bir gün... İki bayram bir arada, annemin dogum gunu, poyrazın bizi yerine imbat

rüzgarını bırakarak terk edisi ve Seda'nın basarı oyküsünün bugun yayımlanan Women's Health

dergisinın eylul sayısında yer alması...

Seda çok özel bır insan... Karsılasmadan yakınlık duyacagınız, tanıdıkca saygınızın artacagı,

yasantısının kesıstıgı herkese insan kalitesinden pay ayıran, sevgi dolu, akıllı, güzel, öz güven

sahibi,basarılı bir kadın... Onu benim ıcın ozel kılan pek cok seyı sızınle paylasacagım onumuzdekı gunlerde...

Bu sadece bır başlangıç..

Öykülerinizi Mevsimlerden Roma dışında da pek cok yerde izleyeceğiz

ve sayenizde Şanlıurfa ve Edirne de büyüyen ağaclarımıza yenilerini ekleyecegiz...

Sevgilerimle...

30 Agustos 2011 Türkiye

P.S: Adriano Celentano senin için söylüyor Sevgili Seda

ÖYKÜLER...

2011-08-24T11:19:00.005+01:00

Hepinize merhaba

Bugüne dek oykülerini bizimle paylaşan sizlerle özel bir konu için haberleşmek istiyorum. Lütfen bana yazın...

Ne yazık ki bende mail adresleriniz yok... Bekliyorum...

Bu arada yeni öyküleri de lütfen benimle değil bizimle paylaşın...

Sevgilerimle...

24 Ağustos 2011

IT'S ALL RIGHT...

2011-08-05T01:05:00.003+01:00

“You can feel the electricity, on and in the air”… diyor su siralar cok dinledigim sarkida… Hava gercekten de elektrik yuklu… Hem cok sicak, hem cok nemli...

Herkes yorgun... Tatile gidip donenler, gitmeden oncekinden daha yorgun, benim gibi hala calismaya devam edenler tuttuklari nobetlerin sayisini, birinden cikip oburune kosulan hastanelerin adini, hatta ne is yaptiklarini bile unutacak kadar yorgun, yuzleri asik, dokunsan harlayacak kadar gerginler...

Benim uzun zamandir takip ettigim bir blog, media izlememeyi oneriyor. Cunku anlatilanlarin gercek olmadigini, gercek olmayan gercekler yuzunden sebepsiz yere uzulup durdugumuzu soyluyor... Ben zaten cok uzun zamandir medyayi takip etmiyorum ama Italya’nin hizla icine suruklendigi kriz (son 30 yilin on hazirligi ile) her yerde, her ortamda kendini gosteriyor... Borsa’daki 173 milyar euroluk kayip, cig gibi buyuyen issiz ordusu, kapanan is yerleri, durmaya hazirlanan uretim, kisacik bir tatile bile gitmeyi goze alamayan orta direk Roma’yi bir asik suratlilar sehri haline getiriyor...

Ben asik suratlilar grubunda degilim... Surat asmanin, ortalikta patlamaya hazir bir bomba gibi dolasmanin hicbir seye cozum olmayacagini cok iyi bildigimden, kucuk ailemizle ilgili ufak tefek ekonomi onlemleri aliyorum, neredeyse bedava fiyatina inmis giysilere, tiklim tiklim dolabimi dusunerek basimi ceviriyorum, supermarket alisverisimi daha dikkatle yapiyorum, yenecek kadar yemek pisiriyorum, gereksiz telefon konusmasi yapmamaya calisiyorum filan... Surat asmiyorum, gereksiz endise cogaltmiyorum, yarina olan inancimi kaybetmeden, bugun herneyse payimiza dusen onu en iyi sekilde yasamaya ozen gosteriyorum...

Bu aralar benim programim cok dolu... Evin her kosesinde acik bir valiz var, geliyorum, valiz bosaliyor yeniden doluyor, Doina utu yapmaktan fenalik geciriyor, , Roma’da kaldigim gunlerde de toplanti toplanti ustune, arkasindan yemekler, yok kutlamalar, yok vedalar... Hafta sonu Universite’deki bolum baskani Umbria’daki dag evinde konuk ediyor bizi. Iki gun boyunce, bir kertenkele gibi tas bir bankin uzerine yatip, ruzgarin sesini dinliyorum, sirtim tutulmadikca yerimden kalkmiyorum...

Yorgun muyum? Degilim... Fiziksel yorgunluk 1 gecelik uykuya bakar, uyursun uyanirsin yepyeni bir sekilde...

Gergin miyim? Degilim... Ne olacaksa olacak... Hicbirsey icin daha olmadan uzulmeye degmez... Italyanca da “preoccupare” onceden endislenmek anlamina geliyor ve bu Budizm’e inananlarin hic onermedikleri bir durum...

Her sabah gune Cee Lo Green’in sarkisiyla basliyorum... Hersey yolunda diyor... Hersey yolunda... But I’m just gonna let something brand new happen to me diyor…

Yeni seylerin olmak uzere olduklarini biliyorum. Olumlu olacak hersey icin aklimi, yuregimi ve hayatimi aciyorum...

It’s all right...

SARKILAR BENI SOYLER...

2011-07-23T02:00:00.005+01:00

Hani deyim yerindeyse 40 gun 40 gece kutlayacagim neredeyse dogum gunumu… Artik yaslandiklari icin (!) tarihleri birbirine karistiran arkadaslarim, dogum gunumu gunler oncesinden kutlamaya baslayan hastalarim, cikacaklari kucuk tatil tam da o gune rastladigi icin bana supriz bir meksika yemegi ve her zamanki gibi elektronik bir armaganla ile iki gun onceden kutlama yapan oglum ve babasi…

Posta kutuma gelen sevdiklerimin mesajlari, Facebook duvarina birakilan notlar, Selinka’nin supriz telefonu, Seda’nin cevaplanamayan aramasi, gunumu, gunlerimi aydinlatiyor…
Sabah ise giderken dusunuyorum… Ben artik hicbirseyin hesabini yapmiyorum… Buna giden yillar da dahil… Nasil bir yildi demiyorum hic, nasil olacak da cok gundemimde degil artik… Nasil diye bakiyorum ana…

Sabah Federico erkenden ariyor. Hic istemiyerek, ustelik goz yaslari ile ciktigi tatilden pek de hosnut degil… Uzuluyorum ama ona belli etmiyorum. Cok guvendigim bir psikolog arkadasim, bu zor anlarin onlarin kisiliklerini guclendirdigini, her deneyimden mutlaka olumlu bir sonuc cikaracaklarini soyluyor bana… Biliyorum ama yine de yuregimden bir size gecip gidiyor, istemiyordu, keske gondermeseydim diyorum…. Sonra yarin amcasi Oslo’dan gelince, hersey gozune guzel gozukecek diyorum, gulumsuyorum…

Gunun rengi, gunes rengi bugun… Yani rengarenk… Mavi jean den Gamze ile aldigim yirtik ama salas olmayan pantalonum, Onumuzdeki sezonun kolsuz, robasi hafif seffaf, Massimo Dutti beyaz gomlegim, Brooksfield platform ayakkabilarim, mat mavi kemerim ve cantamla, iyice kisalan saclarimla, halka kupelerim, Gulcin’in hediyesi ayni tarz kalin metal bileziklerimle ciddi gerginliklerin yasandigi bir is ortamina degil de, Via Condotti’ye alisverise gider gibiyim... Kahvemi iciyorum, barin aynasinda kendime soyle bir goz atiyorum, bedava dagitilan gazetelerden birini kivirip cantama koyuyorum…

Artik yeni bir arabam var… Radyoyu acmadan once her sabah oldugu gibi sans tutuyorum… Sonra ben bugun kendi sarkimi kendim soyleleyim en iyisi diyorum…, Bildigimin farkinda bile olmadigim sarki, aninda aklima geliyor… “Sarkilar seni soyler, dillerde name adin…” Gulumsuyorum… Bana yazilmis diyorum icimden, Cokca huysuz, biraz tatli kadin…

Oglen yemekte Claudio ile bulusuyoruz, pazartesi aksami yemege cikmak uzere sozlesiyoruz… o acil serviste, ben kendi bolumumde nobetciyim… Getto'ya gidelim yine diyorum, hayir yeni bir yere goturecegim seni begeneceksin ama sarhos olma sakin, kolum agriyor tasiyamam seni diyor... Tekila bum bum galiba diyorum, "deli olma, cocukmuyuz ?" diyor...

Federico ile konusuyorum bir kac kere, gunun nasil gectigini anlamiyorum, gec vakit annemler ariyorlar, bana ingilizce happy birthday sarkisini soyluyorlar, Hayir bana, sarkilar seni soyleri soyleyin diyorum,

Gulcin sozlerini bilmiyor, annem eh iste… Guluyoruz…

Yavuzcan’da bana facebook’tan jazz-country-ya da acaba ne happy birthday yollamis…

"Programin var mi Mehtap’cim" diyor annem, "var" diyorum, "bugun kendime fast food ile dogum gunu kutlamasi yapicam"…. “Aaaaaaaaa”, diyor Gulcin… Fatih’in bana sikca dedigi gibi, “iste ben boyle alfabeyi tek harfe indirtirim insana” diyorum…

Benim dogum gunum… Iyi ki dogmusum… iyi ki varim… Ne yasadiysam ogrenmisimdir elbet birseyler… Belki aracilik etmisimdir ogrenmesine baskalarinin, kimbilir...

Hicbir sey bilmiyorsam, mutlulugun mutlak olmadigini biliyorum… Onun icin su an sahip oldugum hersey icin, hepsi icin sukrediyorum…

Hayat cok hizli gecip gidiyor... Sormuyor, beklemiyor, dinlemiyor... Onun icin icine karismak, yasananlarla barismak, yasamak gerekiyor...

Olsun varsin, bana hicbir sarki yazilmamis olsun, yine de ismim ne cok sarkida geciyor iste... Hicbiri benim olmasa bile, butun sevdigim sarkilari bana yazilmis kabul ediyorum... Oyle dinliyorum... Sarkilar beni soyluyor iste, bunu bir tek ben biliyorum...

Iyi dilekleriniz, guzel mesajlariniz, hepsinden onemlisi yasamima getirdiginiz olumluluk, guven ve ictenliginiz icin hepinize tesekkur ediyorum… Ne guzel bir gundu bugun...

Roma’dan sevgilerimle…

22 Temmuz 2011’Roma

AYLARIN SULTANI KAPIDA...

2011-07-15T09:58:00.007+01:00

Cocuklugumun ramazanlarini nasil buyuk bir mutlulukla animsiyorum..

Yasanirdi, hissedilirdi ramazan..

Sahura kalkilirdi bizim evde..

Davulcu gelirdi, maniler soylerdi, saat filan kurulmazdi onun icin.. Biz de heveslenirdik oruc tutmaya.. Ben zayifliktan kopacak bir cocuktum ama hevesim kirilmazdi yine de ve "fincan orucu" tutardim. Yani ya oglen yemegine kadar ya da ogunler arasinda birsey yemeyerek.. Ama arife gunu, kurtlar kuslar bile oruc tutardi ya, dayanirdik biz de..
.

Top atilacagina yakin, mahallenin butun cocuklari nobette olur, ilk mujdeyi veren bayagi bir gururlanir, bazen yanlis alarmlar ile birkac mahallelinin orucunu erken acmasina sebep olunur, pide kuyruklarinda beklenir, evden eve tabaklar yollanir, ertesi gun o tabaklar dolu olarak geri gelir, ilan etmeden, ortalara dokmeden ihtiyaci olanlara erzak yardimlari yapilir, dostlar iftara davet edilirdi. .

Gece kusu olacaginin isaretlerini daha cocukken veren benim icin, sahura kalkmak cok eglenceliydi. Hele evde bizim oralarda bulunmayan otlu Van peyniri ve kavut varsa, bayram ederdim.. Ketemiz hic eksik olmazdi.. Erzincan usulu peksimetimiz de..(kavutun ne oldugunu bilmiyorum su anda ama tereyagi ile helva gibi pisirilen bir cesit undu).
.
Ramazan bolluktu, bereketti, paylasmakti.. Anlamakti..
.
Simdi de oyle.. Ama ne ramazan davulcusu var, ne sahur ne de bayram buralarda..
.
Neyse..
.
Ramazan aylarinda nasil bir beslenme programi uygulamamiz gerekiyor..? Ustelik gunlerin cok uzun oldugu bu yaz aylarinda, hem dengeli beslenmek, sagligimizi korumak ve kilo almamak icin neler yapmaliyiz..?
.
Benim onerdigim beslenme programinin 3 ana ve 2 - 3 ara ogunden olustugunu artik biliyorsunuz.. Ramazan ayinda da, almaniz gereken besinleri tek ogunde sinirlamamaya dikkat etmek, dogru bir yaklasim olacaktir.
.

Butun gun ac durduktan sonra, tek bir ogunde asiri derecede besin almak, cok fazla ve cok degisik besini ayni anda tuketmek, kendini reklam filmlerinin acimasiz ve neredeyse arsizca hatta gorgusuzce hazirlanmis izlenimi veren iftar sofralarina benzer sofralari kurmaya mecbur hissetmek, hem bedeniniz hem de ruhunuz acisindan sizi yorar.
.
Ben her ramazan ayinda, televizyondaki reklamlara bakip, evine goturebildigi tek fazladan posetin icinde bir kac cesit “iftariyelik” olan, sofrasina ramazanin bereketi olarak cesitlilik katmaya calisan ama ibadetini kendini yemege bogarak odullendirmeyen insanlari dusunurum hep.. Ve dusunurum, o muhtesem sofralari televizyonda seyredip, onundeki tek tabak yemege yine de sukrederek uzanan kasiklari..
.

Sahur, ozellikle yaza denk gelen ramazan aylarinin atlanmamasi gereken ogunudur. Mumkun oldugu kadar imsaka yakin uyanmak, sizi gun boyunca tok ve enerjik tutacak bir kahvalti yapmak, bol miktarda su icmek en dogru yaklasimdir. Kahvaltida yenen besinler ayni olmakla birlikte, miktarlar biraz artirilabilir. Yani hergun farkli secilmis, iki dilim ekmek, peynir, zeytin, domates, salatalik, roka, 1 tatli kasigi bal veya recel, haftada iki gun yumurta seklinde onerdigim temel kahvalti bicimi ramazan ayinda sahur icin uygundur.
İsterseniz 2 dilim borek, 1 meyve veya 2 yumurtali menemen ve 1 dilim ekmek, gibi secimler de yapabilirsiniz.
.
Arzuya gore, bulgur pilavi, komposto, biraz sebzeli veya etli yemek te yenebilir ama ben en dogru secimin kahvalti oldugu dusuncesindeyim. Mumkun oldugu kadar cok su, cay veya ayran ya da cok sekerli olmayan komposto icilerek, su acigi da kapatilabilir.
.
Gece yemek yiyerek yatma konusunda hic hemfikir degilim. Zor oldugunu, ozellikle sabah ise gitmesi gerekenlerin uykusunun bolundugunu, tekrar uykuya dalma zorluklarini anliyorum ama sahura, mumkun oldugu kadar imsaka yakin saatlerde uyanmanin dogru beslenme acisindan onemini tekrarlamak istiyorum.
.
Iftar yemeginde elbette sofranizda ramazanin bollugunu ve bereketini yasamak, dostlarinizla, ailenizle bunu paylasmak istersiniz.. Ama lutfen abartmayin..
Iftar sofranizda bulunsa bile, peynir, zeytin, sucuk, bal gibi besinleri cok fazla olmayan miktarda tuketin. Hatta sadece tadina bakmakla yetinin.

Iftarinizi actiktan sonra, cok kaynar olmayan bir kase corba icmek midenizi rahatlatir. Mumkun oldugu kadar sade, cok yag eklenmemis, kremasiz corbalar secmeniz, sagliginiz acisindan daha uygundur.
.

Yemeginizi yavas yavas yemege ozen gosterin. Bunu hem midenizi yormamak, hem de doygunluk merkezinin ihtiyaci olan zamani tanimak acisindan yapin.
.
Yemekler arasinda biraz zaman birakin. Sofranizda her aksam hersey olmasin. Siraya koyun. Bazi aksamlar corba, sebze yemegi, borek ve komposto, bazi aksamlar corba, pilav ,etli bir yemek, salata, bazi aksamlar corba, dolma ve cacik ya da bazen karniyarik, pilav, cacik veya salata gibi.

Bazen de, guzel bir patates salatasi, firinda yumurtali-peynirli-maydanozlu ekmekle hazirlanmis kahvalti turu bir iftar da olabilir.
.
Ama her aksam hem pilav, hem borek, hem dolma yerseniz, hem sindirim sisteminize gereksiz yere yuklenmis, hem de kilo almaya zemin hazirlamis olursunuz. Porsiyonlarinizi her zamankinden daha buyuk tutmayin..
.
Yemeginizin yaninda, salata, cacik veya komposto yemegi ihmal etmeyin..
.
Tatliniz varsa, hemen yemegin uzerine degil, biraz ara verdikten sonra yiyin (komposto veya hosaf hem meyve hem tatli yerine gecer unutmayin, kalori acisindan hosafi degil, taze meyvelerle yapilmis cok tatli olmayan bir kompostoyu tercih edin). Cok agir, cok tereyagli tatlilar yerine meyveli dondurma veya sutlu tatlilari secmeye ozen gosterin.
.

Yemekle beraber, cay icmemeye calisin. Cayi yemekten enaz iki saat sonra tuketin. Boylece basta demir olmak uzere, bircok onemli maddenin emilimini olumsuz yonde etkilememis olursunuz.
.
Cayin yaninda, dilerseniz kucuk bir avuc kuru yemis, veya incecik bir dilim evde yapilmis kek veya bir minik kurabiye yiyebilirsiniz. Bu konuda kendi kendinizi kontrol edin. Aksam yemeginde ne yediginizi, ne kadar yediginizi ne kadar yagli yediginizi dusunun ve o bir dilim keki yemege ya da yememege kendiniz karar verin.
.

Gece yatmadan once yarim fincan sut icebilir veya bir meyve yiyebilirsiniz.
.
Ramazan ayinda aldiginiz kalori miktarinin biraz artmasi beklenir birseydir ama siz yine de kendinizi kontrol edin.
.
Ramazan ayinin, baska hicbir dinde bulunmayan o derin anlamini iyice dusunun ve doyurulmasi gereken acligin ne oldugunu elinizi uzattiginiz her besinde birkez daha hatirlayin..
.
.
30 Haziran 2009'Roma (I)yazisinin tekrari.

17 temmuz 2011'Roma
Hepinize sevgiler.

KIRMIZI GULUN ALI VAR...

2011-06-13T17:36:00.011+01:00

Ister pazartesi sendromu deyin, isterseniz sadece tesaduf, ya da "olur boyle gunler" deyin, evin annesi bugun efkarli uyandi...

Oysa papagin Riks'in butun keyfi yerindeydi, anlatacak cok seyi vardi, Turkiye'deki secimleri, Italya'daki onemli referandumu sorup durdu, biraz yalnizliktan sikayet etti...

Federico uyandi, yaz okuluna gitmek istemedigini bildirdi. Karari simdilik kaydiyla reddedildi.

Anne cantasini, cilek kasesini, dosyalarini ve oglunun kocaman bir opucugunu alip yanina cikti evden... Aynanin uzerinde unuttugu notta, blogdaki diyet pazar gunu bitecek yaziyordu, gormedi bile...

Hafta sebepsiz bir efkarla basladi, gun icinde efkar kendiliginden dagildi, akillar basa geldi... Gun guzel gecti, eve donuldu, postalar okundu, liste hazirlandi.

. Once turkuyu dinleyin, sonra bakin listeye bence.... Ruhunuz beslensin benimkiyle birlikte...

PAZARTESI:

1 kucuk meyve + 1 kupa sut + 30 gram corn flakes + istenirse sekersiz kahve

Ara: 2 kepekli biskuvi

Oglen: 130 (yaklasik) 130 g tavuk veya hindi gogsu + haslanmis ispanak veya yesil fasulye veya broccoli + 1 cay kasigi keten tohumu, bulamazsaniz susam + salata

Ara.: Kucuk 1 kase az yagli yogurt + 1 havuc

Aksam yemegi: sebze corbasi (patates, havuc, fasulye baklagil koymadan) + 130 gram balik veya tavuk veya dana + domates salatasi

Yatmadan once: sekersiz bogurtlen veya kus burnu cayi veya kirmizi elma cayi

SALI
1 kase cilek veya kiraz + 1 kupa sut + 30 gram corn flakes (veya 30 gr ekmek) + istenirse sekersiz kahve

Ara: 1 meyve + 2 ceviz

Oglen: 130 gram biftek + haslanmis brokkoli (dondurulmus ta olabilir) + 1 cay kasigi keten tohumu bulamazsaniz susam

Ara.: 1 kase az yagli yogurt + 1 havuc + 10 findik

Aksam yemegi: mercimek corbasi (patates, havuc, fasulye baklagil koymadan) + 100 gram yagsiz peynir + yesil salata + 2 ceviz + 1 kiwi

Yatmadan once: veya bogurtlen veya kus burnu cayi

CARSAMBA
1 meyve + 1 kupa sut + 30 gram corn flakes veya 1 dilim ekmek + istenirse sekersiz kahve

Ara: 1 meyve

Oglen: 130 gram ton baligi + rendelenmis havuc ve marul+ 1 cay kasigi keten tohumu bulamazsaniz susam +

Ara.: 1 kase az yagli yogurt + 1 havuc + 2 biskuvi

Aksam yemegi: sebze corbasi (patates, havuc, fasulye baklagil koymadan) + 1 haslanmis yumurta + karisik salata + 2 ceviz

Yatmadan once: bogurtlen veya kus burnu cayi

PERSEMBE:
1 kase cilek veya kiraz veya 4 kayisi veya 3 yeni dunya + 1 kupa sut + 30 gram corn flakes + istenirse sekersiz kahve

Ara: 1 meyve + 1 kase az yagli yogurt

Oglen: 130 gram tavuk veya hindi gogsu + izgara veya kozlenmis biber + 1 cay kasigi keten tohumu bulamazsaniz susam

Ara.: 12 badem + 1 elma

Aksam yemegi: domates corbasi (patates, havuc, fasulye baklagil koymadan) + 130 gram balik veya tavuk veya dana + roka salatasi + 2 ceviz

Yatmadan once: bogurtlen veya kus burnu cayi

CUMA:
1 meyve + 1 tost

Ara: 1 meyve + yogurt

Oglen: 130 gram tavuk veya hindi gogsu + haslanmis brokkoli+ 1 cay kasigi keten tohumu bulamazsaniz susam

Ara.: 1 dilim kek + cay

Aksam yemegi: domates corbasi (patates, havuc, fasulye baklagil koymadan) + 150 gram biftek

+ roka salatasi + 2 ceviz

Yatmadan once: bogurtlen veya kus burnu cayi

CUMARTESI:
1 meyve +1 kupa sut + 30 gram corn flakes + istenirse sekersiz kahve Ara: 1 kase az yagli yogurt + 2 ceviz

Oglen: 130 gram tavuk veya hindi gogsu + kozlenmis mantar+ 1 cay kasigi keten tohumu bulamazsan susam

Ara.: meyve salatasi + 2 ceviz

Aksam yemegi: sebze corbasi (patates, havuc, fasulye baklagil koymadan) + 100 gram yagsiz peynir + roka salatasi

Yatmadan once: bogurtlen veya kus burnu cayi

PAZAR:
1 kase meyve salatasi + 1 kupa sut + 30 gram corn flakes + istenirse sekersiz kahve

Ara: 1 meyve + 2 ceviz

Oglen: 130 gram izgara balik + izgara veya kozlenmis biber veya haslanmis ispanak + 1 cay kasigi keten tohumu bulamazsaniz susam

Ara.: 1kase az yagli yogurt + 1 havuc

Aksam yemegi: domates corbasi (patates, havuc, fasulye baklagil koymadan) + 1 haslanmis yumurta + haslanmis rendelenmis havuc+ iki kasik sarimsakli yogurt

Yatmadan once: bogurtlen veya kus burnu cayi

Bu program 10 gunluk. Dikkatinizi cekmistir mutlaka, kalori hesabi yapmiyor gibiyiz (!) ve kirmizi renk agirlikli yiyoruz. Ne ise mi yariyor? Yetisebilirseniz metabolizmanizin arkasindan, tutarsiniz o zaman diyorum cevap olarak...

10 gunun sonunda 3 gun yesil corba yiyeceksiniz kendi istediginiz bir ogunde.

Ben ugrasamam demeyin, bu isi bilen doktorlarin sevdigi bir beslenme ornegidir. Cok ozeldir...

Su icmeyi unutmayin, hic birseyi bahane etmeyin, Yasemin’i hatirlayin ve yuruyus yapmayi ihmal etmeyin....

Sorulariniza cevap yazamiyorum ama bunun boyle olacagi taa basindan beri belliydi, birbirinize destek olmaya calisin lutfen...

Hepinize Sevgiler...

P.S: Bu guzelim Rumeli turkusu araciligi ile bu muhtesem sanatcinin, Muzeyyen Senar'in onunde egiliyorum saygiyla....

13 Haziran 2011’Roma

IHLAMURLAR CICEK ACTIGI ZAMAN...

2011-06-09T22:00:00.005+01:00

Ihlamurlar Çiçek Açtığı Zaman

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

Dilimde sabah keyfiyle yeni bir umut türküsü
Kar yağmış dağlara, bozulmamış ütüsü
Rahvan atlar gibi ırgalanan gökyüzü
Gözlerimi kamaştırsa da geleceğim sana
Şimdilik bağlayıcı bir takvim sorma bana
-Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.

Ay, şafağa yakın bir mum gibi erimeden
Dağlar çivilendikleri yerde çürümeden
Bebekler hayta hayta yürümeden
Geleceğim diyorum, geleceğim sana
Ne olur kesin bir takvim sorma bana
-Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.

Beklesen de olur, beklemesen de
Ben bir gök kuruşum sırmalı kesende
Gecesi uzun süren karlar-buzlar ülkesinde
Hangi ses yürekten çağırır beni sana
Geleceğim diyorum, takvim sorma bana
-Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.

Bu şiir böyle doğarken dost elin elimdeydi
Sen bir zümrüd-ü ankaydın, elim tüylerine deydi
Sevda duvarını aştım, sendeki bu tılsım neydi?
Başka bir gezegende de olsan dönüşüm hep sana
Kesin bir gün belirtemem, n`olur takvim sorma bana
-Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.

Eski dikişler sökülür de kanama başlarsa yeniden
Yaralarıma en acı tütünleri basacağım ben
Yeter ki bir çağır beni çiçeklendiğin yerden
Gemileri yaksalar da geleceğim sana
On iki ayın birisinde, kesin takvim sorma bana
-Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.

Bak işte, notalar karıştı, ezgiler muhalif
Hava kurşun gibi ağır, yağmursa arsız
Ey benim alfabemdeki kadîm Elif
Ne güzellik, ne de tat var baharsız
Güzellikleri yaşamak için geleceğim sana
Geleceğim diyorum, biraz mühlet tanı bana
-Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.

Ihlamurlar çiçek açtığı zaman
Ben güneş gibi gireceğim her dar kapıdan
Kimseye uğramam ben sana uğramadan
Kavlime sâdıkım, sâdıkım sana
Takvim sorup hudut çizdirme bana
Ben sana çiçeklerle geleceğim
-Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.

Bahaeddin KARAKOÇ
(Uzaklara Türkü)

Bahattin Karakoç

Birgun Roma’yi yazacak olsam, ya da Roma’da yasanmis herhangi bir seyi, “Roma yaz basinda ihlamur kokardi” diye bir cumlenin, herhangi bir yerde gececegini biliyorum yazmistim son yazimda...

Bu guzelim siirle beni tanistiran sevgili Adsiz'a ve cok uzakta bile olsaniz, gercek ve samimi varliginizla, sevdiklerinizden haber beklenilen uzun geceleri kisaltan sizlere sevgilerimi yollamak geldi icimden...

9 Haziran 2011'Roma

AH BENIM UYKULARIM...

2011-06-07T04:21:00.008+01:00

Uyaniyorum… Birden bire... Kendimi dinliyorum biraz... Niye uyandim ki simdi durup dururken diyorum...

Cuma gunu 1 saatlik bir konferansim var Universitede... Trombositlerin farkli dokulari yenileyebilmelerine ait bir konusma... Cok da hazir sayilmam henuz, acaba o mu uyandirdi beni..?,

yoksa bu gece fazladan icilmis iki kadeh sarap mi?

susadim mi yoksa?

ya da bugun alinmis, herbiri 12 cm'lik topuklariyla, sirk cambazlarinin tahta bacaklarina benzeyen o iki ayakkabinin dusuncesi mi beni durtukledi rahat yatagimda.?

Ellerimi saclarima goturuyorum... Ellerim hala alismamis yokluklarina... Daha dogrusu varlar da kisalar artik, bir de degisik, yumusak bir kahve - kizil oldular 3 gundur...

Niye uyandim ben simdi?

Oyle sirta saplanilmis bir bicakla uyanilan uykulardan degil bu... Kalksam, aynaya baksam kendimi gulumserken bulacagimi biliyorum... Cunku aslinda icten icten, biliyorum aklimin tam ortasinda, hic saklanmadan oylece duran dusunceyi...

Kalkiyorum ama aynaya bakmiyorum... Federico’nun odasina ugrayip, panjurlari indiriyorum, boynuna bir opucuk kondurup, mutfaga gidiyorum, biraz sut isitiyorum, papagan Rex’in ustunu ortuyorum, sut isinirken cop torbasini kapatiyorum, aksam yemegi disarda yendigi icin mutfak tertemiz diye seviniyorum, kahve makinesini sabah icin hazirlayip, Federico’nun kahvalti tepsisine fincanini, pecetesini koyup, sonra balkona cikip oturuyorum.

Gece kuslarinin seslerini dinleyip, turuncu sokak lambalarina, Castelli bolgesinin isiklarina, evimizin karsisindaki buyuk hastanenin soguk siluetine bakiyorum sutlu kahvemi icerken... Aynaya baksam, kendimi gulumserken bulacagimi biliyorum... Bakmiyorum...

Birgun Roma’yi yazacak olsam, ya da Roma’da yasanmis herhangi bir seyi, “Roma yaz basinda ihlamur kokardi” diye bir cumlenin, herhangi bir yerde gececegini biliyorum.

Subat sonu mimozalar geliyorlar once, sehri sariya boyuyorlar, sonra erguvanlar kisa sayilabilecek omurleriyle eflatunun, morun ihtisamini getiriyorlar... Nisanda gullerle donaniyor bahceler... Circo Massimo’da dunyanin dort bir tarafindan getirilmis gul parkina sabah saatlerinde gidip, sabah serinliginde kokluyorum gulleri... Kisa suruyor omurleri...

Hemen arkasindan ihlamur agaclari cicek aciyorlar, manolyalar sirada beklerken... Ben pazardan badalan yerine, beyaz barbun alip eve donen bir kadin olarak, babam bana soyleyene kadar, evimizin onundeki caddedeki sira sira agaclarin ihlamur oldugunu anlamiyorum, ama bu kokuyu haziranla ve Roma ile eslestiriyorum...

Gece kuslari ve ben uyanigiz iste... Benim aklimda “o” var... Gece gece, geliyor, tatli tatli dudaklarima dokunuyor ruyamda ve beni uyandiriyor... Turkiye var tadinda, cok guzel gunler var...

Babama, bu yasimda cocuk gibi yakalanip, yine de utanmamak var tadinda...

Ertesi gun telefonda konusuyorum babamla... Biliyor musun diyorum, biri beni cok sevince bana “sekerparem” desin bundan sonra... Guluyor... Babacim, inanki gece uykumdan uyandim, sekerpareyi dusunuyordum, yemin ederim diyorum...

Bak diyorum, soyle bir siralama yapayim, encok sekerpare guzeldi... O ne muthis bir tatti oyle, ici ceviz ve tarcin dolu, uzerinde kararinda hindistan cevizi... Annem servis tabagina ters olarak diziyordu, iyice cekiyordu balini... Babam beni mutfakta, parmaklarimi yalarken gormustu... (yakalamisti mi desem acaba?) Yoksa en guzeli manti miydi? Hani bol yogurtlu, sarmisakli, sumakli, naneli, pul biberli... Yaprak dolmasi miydi acaba?

"Aciktin mi yoksaMehtap’cim diyor babam... " Yok diyorum, aclik degil bunun adi... Bunun bir adi yok, mahvettiniz beni annemle sen, ama guzel bir mahvolus bu, dondugumden beri aklimda, yok sekerpare, yok ev baklavasi yok manti, yok su boregi, yok asure... Ahhhh ahhh hele o asure... O asure... Ne yoktu ki icinde...Bugdayi, fasulyesi, nohutu, cevizi, beyazlatilmis bademi, kuru kayisisi, susami, incir parcalari, nari...

Erzincan tarhanasi hele... Olsa simdi bir tencere yerim, biraz daha var mi derim... Bir de Van peynirli kahvalti... O ne muhtesem otlu peynirdi oyle... Teyzem benim icin yollamis... Dusundukce cogaliyor listem... Yaz yaz bitmez...

Ah benim uykularim... Ah... Daha ne kadar surer acaba bu uykusuzluk?

7 Haziran 2011’Roma

SADECE 1 HAFTA...

2011-06-06T00:55:00.006+01:00

AÇ KARNINA
1 BARDAK SU

SABAH KAHVALTISI AYNI KALIYOR

1 DILIM EKMEK (CESIDI DEGISTIRILEREK)
+
5-6 ADET YESIL ZEYTİN
+
1 INCE DILIM AZ YAGLI PEYNIR
+
1 TATLI KAŞIĞI BAL VEYA PEKMEZ VEYA RECEL
+
DOMATES, SALATALIK, BİBER, MAYDANOZ, ROKA VS.

VEYA
TOST EKMEGI ILE YAPILMIS PEYNIRLI TOST

VEYA

1 YUMURTA
+
4-5 ZEYTIN

VEYA
1 YUMURTA + 1 DILIM PEYNIRLE YAPILMIS OMLET

PAZAR KAHVALTISINDA OZGUR DEGILSINIZ BU HAFTA.
--------------------------------------------------------------------
ARA OGUN

1 MEYVE
+
2 CEVIZ

VEYA

IKI KASIK YOGURT (MEYVELI YOGURT DEGIL, MEYVE VE YOGURT)

-------------------------------------------------------------------------------

ÖĞLE YEMEGI

1 PORSİYON SEBZE YEMEĞİ
+
4 KASIK PILAV VEYA BULGUR PILAVI VEYA MAKARNA
+
BOL SALATA

VEYA

DOMATES, SALATALIK, ROKA, MAYDANOZ + MANTAR + IKI KASIK MISIR + BIR INCE DILIM PEYNIR VEYA 1 KUTU TON BALIGI + MARUL ILE YAPILMIS BOL SALATA

VEYA

MENEMEN + 4 KASIK BULGUR PILAVI

VEYA

IKI ADET ZEYTINYAGLI BIBER DOLMASI + CACIK

NOT: Pazar gunu ozlediginiz herhangi bir tatli veya dondurma hakkiniz var.

Bu haftayi karbonhidrati mumkun oldugunca azaltarak gecirecegiz. Hergun pilav yemek miktar olarak az bile olsa dogru degil. Pilavi gun asiri yiyin, diger gunlerde sebze miktarini artirin sadece.
-------------------------------------------------------------------------------
ARA OGUN

1 FINCAN SUTLU KAHVE
+
2 BISKUVI

VEYA

1 FINCAN CAY + EVDE YAPILMIS BIR KUCUK KURABIYE

------------------------------------------------------------------------------------

AKŞAM YEMEGI:

SEBZE CORBASI
+
HERHANGI BIR SEBZE YEMEGI

VEYA

IZGARA SEBZE
+
YOGURT

BOL SALATA

Bu hafta et yemiyoruz. Yani balik, tavuk, kofte, pastirma, sucuk, biftek filan yok. Sadece 8 gunluk bir cesit dinlenme.

Aclik hissederseniz, iki kepekli biskuvi ve 1 fincan sutlu kahve icmeyi deneyin.

Haftaya Pazar programimiz degisecek, burada olun lutfen. Su icmeyi, yuruyus yapmayi, amaciniza konsantre olmayi ihmal etmeyin...

Roma'dan sevgilerimle...

6 Haziran 2011'Roma

SEDA... DUNDEN SONRA, YARINDAN ONCE...

2011-06-01T12:50:00.009+01:00

DÜNDEN SONRA YARINDAN ÖNCE

Burada olan herkese merhaba,

Sanırım 2008 yılıydı.Yoğun çalışma temposunun içinde kendimi dinlendirdiğim mutfağımda, özellikle yeni lezzetler keşfetmek , denemek, tatmak ve tattırmaktan hep zevk almıştım,böyle olunca da bu alanda kulvarının önde gelenlerinden mutfaktaki yakışıklı Cenk Sönmezsoy ‘un bloğunu keşfettim öncelikle. Derken Cafe Fernandonun sağ tarafında takip ettiği bloglar listesine gözüm takıldı, tanışmamda bu şekilde oldu Mevsimlerden Roma ile, tanışıklığım sonrasında da vazgeçilmez bir alışkanlığa dönüştü.

Su gibi akıcı, tadına doyulmayan Federico’dan , yaşamdan, modadan, aşktan, sağlıktan, gündemden bahseden (ki ben bu yazıları da çok seviyor ve özlüyorum.) yazıları büyük bir keyifle okuyordum, birde cezbedici müzikler vardı tabi .

Derken bir süre sonra bu sayfalarda ilk olarak Funda ve Bahar ile başladı öyküler, iyiki de başladı. Sonra devamı geldi artarak. Hepimizin şevkini artaran, iradesini güçlendiren, bizi hedefe ulaştıran bu öykülere kendi öykümünde ekleneceğini o zamanlar hiç düşünmemişim.

Benim uyguladıklarım burada yazılanlardan farklı sihirli bir formül değil aslında ve eminim ki hepiniz ne yapmanız gerektiğini ve de ne yapmamanız gerektiğini çok iyi biliyorsunuz. İhtiyacınız olan tüm bilgiler bu sayfalarda. Ben size bu sürece nasıl başladığımdan , ne şekilde ilerlediğimden, bendeki etkilerinden bahsedeceğim.

Önce kendimi kısaca tanıtayım.
İsmim Seda Arar, Yüksek Endüstri Mühendisiyim. Evliyim , 13 yaşında bir oğlum var.
Boyum: 1.60 cm
Yaşım: 39
01.11.2011 : 69,4 kg

Üniversite bittiğinden itibaren doğum izni hariç genel olarak hep çalışma hayatının içinde olan son işyerimden ise geçen yıl radikal bir karar alıp ayrılmış biriyim. İlk olarak uzun zamandır çalışıyor olmanın verdiği yoğunluk ve yorgunlukla güzel bir keyif dönemi geçirdim. Evime doydum, koşturmadan alışveriş yapmanın bir yerlere yetişme derdinde olmadan sevdiklerime ve de kendime vakit ayırmanın tadını çıkardım. Sonrasında soluklandım, durdum düşündüm ve yaşamımın bundan sonraki kısmında ne istiyorum, nelerden memnunum, nelerden memnuniyetsizlik duyuyorum, değiştirmek istediklerim, hedeflerim , önceliklerim nedir, …şeklinde uzayıp giden bir liste hazırladım.

Bu maddelerden bir tanesi de kilo vermekti ve ben inanıyorum ki bir insan bir şeyi gerçekten ama gerçekten isterse, dilinde değil beyninde karar verirse başaramayacağı hiçbir şey yoktur.

İstemekten kastım imkansızı istemek değil elbette, yapılabilirliğin sınırlarını hepimiz biliyoruz. Bu satırları okuyorsanız zaten hepiniz Sevgili Mehtap’ın,” Eğer bir kişi bile başarmışsa hepiniz başarabilirsiniz.”sözlerini okumuşsunuzdur.

Bu sözü en çok doğrulayan da bana göre Yasemin’in hikayesidir.

Kendime gerçekçi bir zaman ve gerçekçi bir hedef koydum.

Artık ne istediğimi biliyordum sırada, kararımı uygulamak için bahaneler bulmayı bir kenara bırakmak , ertelemeden doğru zaman hemen, bugün , şimdi deyip başlamak gerekiyordu.O gün takvim 1 Kasım 2010’u gösteriyordu ve ben başladım. İnanın erteledikçe kısır bir döngüye giriliyor , içinden çıkamıyorsunuz. Sonuç ise sonu gelmeyen diyetler, hayat boyu diyet modunda hep kendinizi kısıtlayan, zaman kayıplarına sebep olan stresli bir yaşam.Stres ise diyet boyunca bizi yoran, zayıflatan bir unsur.

Ben bugün dönüp baktığımda bunca yıl kendime bu işkenceyi neden yapmışım diyorum.

Ve şans mı dersiniz hayatın tatlı bir oyunu mu dersiniz karma felsefesi ile zincir misali olaylar birbirini takip eder mi dersiniz 8 Kasım’da Sevgili Mehtap yine yeniden son kez bir grup açıyor, yalnız olmadığımı görüyor güzel bir sinerji içine giriveriyordum. Bunu bir işaret kabul ettim. Zayıflama, sağlıklı yaşam yazılarının çok öncesinden takip ettiğim Mehtap’a güvenim tamdı. İçim rahat gözüm kapalı ne derse yapmaya hazır bir şekilde başladım.Kendime koyduğum hedefler güzel bir şekilde gerçekleşmeye doğru adım adım gidiyordu.

Buradan hepinize de teşekkür etmek isterim, yorumlarınızla varlığınızla bana güç verdiniz.

Bir teşekkür de Sevgili Aslıhan’a , kendisini yol arkadaşım olarak kabul ettim bu süreçte .

Ailemi de es geçemeyeceğim , motive ederek destekleyerek hep yanımdaydılar.

Sevgili Mehtap bütün yoğunluğunun arasında bize emeğini , zamanını, özverisini veriyordu da bunu uygulamak mı sorun olacaktı? Hayır, olmamalıydı. Kendime ve Mehtap’a olan saygımdan bu sefer başarmalıydım.

Listelere harfiyen uydum ama diyeti bu sefer yaşamımın merkezi haline getirmedim. Yani diyetle yatıp diyetle kalkmadım, beynimi bununla meşgul etmedim. Motivasyonumu kaybetmemeye çalıştım, bu sefer son olacağını kendime devamlı hatırlattım.

Anlık yeme krizlerimin genelde boş kaldığım anlarda yoğunlaştığını fark ettim, beynimi krizden uzak tutacak aktiviteler yarattım. Öğünlerimi görsel olarak çekici hale getirmeye çalıştım. Arada sırada ama gerçekten arada sırada bazen şımarıklığımdan bazen sosyal hayat gereği kaçamaklarım oldu, ardından çok üzüldüğümde oldu ama ipin ucu kaçtı boşvereyim demek yerine bir sonraki bir veya iki öğünü karbonhidrattan uzak protein ağırlıklı, sporu normalden fazla yaparak dengeyi korumaya çalıştım.

Kilo verdikçe kendime ödüller verdim , bunu hak ediyordum ama ödül deyince sakın aklınıza yiyecek gelmesin. Kendimi iyi hissetmemi sağlayacak ödüllerden bahsediyorum. Örneğin; bir seferinde saç maşası aldım, ufak bir değişiklik idi ama bana iyi gelmişti. Ayrıca zaten bonus öğünleri Mehtap veriyordu.

Şimdi kaç kilo muyum?

01.11.2010 : 69,4 kg
23.03.2011 : 56,4 kg

Yaklaşık 4,5 ayda 13 kg verdim ben. Bir kaç kilo daha verip 54 kg’da durup bu sayfayı kapatmak istiyorum.

Evet 13 kg verdim ama en önemlisi verilen bu kiloları fazlalık yağların toplandığı yerlerden verdim.
Ben kendimi yenilenmiş bir gökkuşağı olarak görüyorum.

Sadece siyahı değil şimdi bütün renkleri seviyorum.

Uzun zamandır beni görmeyen arkadaşlarımın yaşadıkları şokları seviyorum.

Çevremden gelen iltifatları seviyorum.

Kıyafet alışverişlerimden gülen yüzle dönmeyi seviyorum.

Karar verip , sabretmeyi, vazgeçmemeyi , sonucunun etkilerini seviyorum.

Başlamayanlar, erteleyenler, başlayıp bırakanlar haydi yine yeniden ama son kez var mısınız?

Devam edenler zaten hikayelerini bir süre sonra yazacaklardır, onları da şimdiden tebrik ediyorum.

Deniz yıldızının hikayesini bilir misiniz?

Bir zamanlar yazılarını yazmak için okyanus sahillerine giden bir adam varmış. Her sabah çalışmaya başlamadan önce yaptığı yürüyüşlerin birinde, plaja doğru baktığında dans eder gibi hareketler yapan bir insanın süliletini görmüş. Yaklaştıkça bunun genç bir adam olduğunu yerden aldığı bir şeyi yumuşak hareketlerle okyanusa fırlattığını görmüş. Ona seslenmiş:

-Günaydın ne yapıyorsun?
Genç adam durmuş, başını kaldırıp cevap vermiş.
-Okyanusa denizyıldızı atıyorum.
-Neden okyanusa deniz yıldızı atıyorsun?
-Güneş çok yükseldi ve sular çekiliyor. Eğer onları suya atmazsam ölecekler.
-Ama delikanlı, görmüyor musun, kilometrelerce sahil var ve baştan aşağıya deniz yıldızıyla dolu. Hiçbir şey farketmez.
Genç adam eğilerek yerden bir denizyıldızı daha almış ve dalgalanan denize doğru fırlatmış.
-Bunun için farketti.

Yazar düşününce bu gencin yaptığının, evrende gözlemci olmayı ve olup biteni izlemeyi değil, oyuncu olmayı ve bir fark yaratmayı seçmek olduğunu fark etmiş.

Bu hikayeyi ilk duyduğum andan itibaren çok sevmiştim.

Ben genç adı altındaki fark yaratan kişiyi Sevgili Mehtap, fark yaratılan denizyıldızını da kendim kabul ettim.

Sevgili Mehtap için ise ne yazmam gerektiğini gerçekten bilmiyorum, yazdığım tüm sözcükler yetersiz kalır gibi geliyor.

Sadece diyebilirim ki , yolumuzun kesişmesini hayatın güzel bir hediyesi olarak kabul ediyorum ,şu an ulaştığım noktada hissettiğim tüm güzel duyguların katlanarak kendisine dönmesini diliyorum ve bir gün bir şekilde teşekkürümü gösterebilmeyi umuyorum.

Sevdiklerinle beraber herşey gönlünce olsun Mehtap’cığım. Herşey için teşekkür ederim.

diyor Seda... Akilli, guzel ve duyarli bir kadin o... Tanidigima mutlu oldugum insanlardan... Nedenini kisa bir sure sonra, daha iyi anlayacaksiniz... Seda neden ozel bir kadin, neden ozel bir insan, neden ozel bir arkadas beraber okuyacagiz...

hepinize Roma'dan kucak dolusu sevgiler...

1 Haziran 2011'Roma

DENIZLER DURULMAZ DALGALANMADAN...

2011-05-23T10:00:00.004+01:00

“Sevgili Mehtap,

Bloglara yazı nasıl gönderiliyor bilemediğimden hikayemi yorum kısmında yazıyorum sen gerekeni yaparsın.

Öncelikle şunu bilmeni isterim ki gerçekten bana çok büyük bir iyilik ettin…
Bu kilo vermekten çok daha önemli bir gelişme benim için…

Bunu başardığım için ( senin sayende oldu) bu da benim başarı hikayem diye sana yazdım belki de benim durumumda olan bir çok okuyucun vardır”

diye yazmisti Deniz bana... Bu mektubu yayinlamak icin cok bekledim...

Zaman zaman karsilastigim, neden bana geldiklerini anlamakta zorlandigim, hani disardan bakinca “dertsiz baslarina dert arayan” gibi gorunen, utana utana bana bir ilac yazamaz misiniz diyen kadinlardan birinin oykusu gibi duruyordu...

Ama farki, kendi kendine herseyi yapmis olmasi, bunun farkina yine –neyse ki- kendi kendine varmis olmasi...

Bu oykuyu cok dikkatle okuyun... Deniz’e benim gibi siz de tesekkur edin bizimle bu “dersi” paylastigi icin...

Ve kendinizi ne olur zayiflamaya degil, sagliga odaklayin...

Sevgili Deniz,

sana oglunla ve tum sevdiklerinle beraber, saglikli ve keyif dolu bir yasam diliyorum. Bazen bir musibet, bin nasihatten iyi geliyor insana... Bundan sonra rtik, sadece ileriyle bakarak, mutlu olman dilegimi tekrarliyor ve

Hepinize Roma’dan sevgilerimi yolluyorum...
...........................................................................................

İşte Deniz’in BAŞARI HİKAYESİ…

Sevgili doktorum, ben hiçbir zaman başı aşırı kiloları ile dertte olan biri olmadım. Benim en şişman olduğum zaman normal kilomdan 1o kg fazla olduğu zamandır. Buna rağmen 25 yaşından itibaren sürekli diyet yapan birisiyim .Belki de hep güzel ve zayıf olmak için kendimi şartlandırdığımdandır…

Kışa girerken kilo alıyor canım istediği zamanda veriyordum …En sevdiğim pasta ve şekerlemeleri yiyor kiloları alıyor mutlu oluyordum.(Bu arada ben bir pasta canavarıydım)…

Sonra bahar geliyor hemen bir diyet programı uyguluyor ve istediğim kiloya iniyordum ve gene mutlu oluyordum…

Bu böyle yıllarca sürüp giderken tahminen 10 sene önce ben baharın gelmesiyle tekrar bir diyete başladım amacım yaza girmeden fazlalıkları atmaktı…Yaş 35 olmuştu da ne olmuştu ben yine aynı bendim bir diyet yapar hemen fazlalıkları atardım…

O da ne bu sefer fazlalıklar gitmiyordu hemen diyet programını değiştirdim,spor yaptım ve kilo verdim, fakat bu sefer zor oldu…

Tam bu sırada spor salonundan bir arkadaşım Britney Spears’in bir zayıflama hapı kullandığını, hapın ismini fotoğrafta gördüğünü söyledi. Bana hapı o kadar güzel anlatıyordu ki artık aç kalmayacak,spor yapmayacak,istediğimizi yiyecek ve de fit olacaktık…Hapı araştırdık, bulduk ve Amerika’dan getirttik.

İlk içtiğim günü unutamam yüksek oranda kafein içerdiği için beni çok etkilemiş kalp çarpıntısı, titreme ve sinir yapmıştı. Evde avaz avaz her şeye bağırıyor sinirleniyordum. Kendimden korkmaya başladım. Hatta o gün oğlum korkarak
“anne bana niye öyle gözlerini açarak bakıyorsun?” deyince, o geceyi annemlerde geçirdim.

Bu hap iyi gelmemişti mutlaka daha iyileri vardı, bitkisel olanı vardı, sadece yapmam gereken doğru hapı bulmak ve kilo vermekti…

Hap kapısı benim için açılmıştı araştırdıkça devasa bir pazar olduğunu gördüm hiç biri de hapın zararlarından bahsetmiyor hep bitkisel olduklarını söylüyordu…Yalan söyleyecek değillerdi ya hapın bir zararı yoktu benim de işime geldi bu yalanlara inanmak…

Piyasada ne kadar bilinen zayıflama hapı varsa hemen hemen hepsini kullanmışımdır.

Hatta Lida hapını bile kullandım yasaklandığında bile karaborsadan buldurup kullandım.Ama bir sabah uyandım lavaboya gittim ve aniden yere yığıldım…Vücudumu kontrol edemiyordum sadece beynim çalışıyor ve zor nefes alıyordum.

O anda oğlumu düşündüm kapının içerden kilitli olduğunu bana bir şey olursa oğlumun çok korkacağının onu nasıl kurtaracaklarını düşündüm saniyeler geçiyor vücudumun üstü kan ter içinde alt kısmı ise buz gibi olmuş uyuşmuştu.Kalbim kulağımda atıyordu…

Bir süre sonra sürünerek telefona ulaştım ve komşumu çağırdım yavaş yavaş normale gelmeye başlamıştım ve ben bütün bunların haptan olabileceğini hala aklıma getirmiyordum.Ta ki bu haptan ölen insanların haberleri gazetelerde yer alıncaya kadar…O zaman çok korktum ve hapı bıraktım…

Bir süre hiç hap kullanmadım diyet de yapmadım çünkü artık hap kullanmazsam diyetin işe yaramayacağını düşünüyordum hap olmazsa ben başarılı olamazdım…

Bu arada sizin birinci diyet programınızı takip etmek istedim ama elimde iyi bir diyet hapı yoktu ve başlamadım.Bloğunuzu sadece okudum çıktılar aldım iyi bir zayıflama hapı bulunca bu diyeti yapacaktım…

Daha sonra başka haplar buldum kullandım fakat her hap bende artık çok fazla yan etki yapıyordu…Hapı kullanmaya başlayınca sinirlerim bozuluyor evde olur olmaz kavga çıkarıyordum…Kalp çarpıntısı yüzünden geceleri yatakta yatamıyor neredeyse oturuyordum…Birkaç gün verilen aradan sonra tekrar hapa başlıyor ve diyete devam ediyordum…

Günler böyle giderken tekrar sizin bloğu takip etmeye başladım…İkinci kere bir diyet programı başlamıştı ve insanlar bu program sayesinde kilo veriyorlardı…Her sayfayı okumuşumdur hem de birkaç kez…

Birden cesaret mi diyelim motivasyon mu diyelim hap kullanmadan programınıza geç de olsa katılmaya karar verdim…İlk üç gün zor geçti ama önceden uyardığınız için moral bozukluğu olmadı en önemlisi zorlandığımda hapı düşünmedim (Evde kullanmadığım zayıflama hapım olduğu halde)…

Daha sonraki programları da dikkatli uygulayarak bu güne geldim. Ne kadar kilo verdiğimi bilemiyorum... Siz ilk günler tartılmayın dediğiniz için ben o kadar abartmışım ki diyete başlarken tartılmayı unutmuşum… Kilo verdim giysilerimden anlıyorum…

Burada beni sevindiren şey kilo vermekten ziyade hapı düşünmemek yeni bir hap bulabilmek için araştırmamak ve kendine güvenmek.

Ben artık kendime gerçekten güveniyorum sağlıklı ve yeterli beslenmeyi en önemlisi kendimi terbiye etmeyi öğrendim…

Bunu anlamam yirmi senemi aldı ama olsun sonunda başardım.

Sevgili Mehtap bunlar hepsi senin sayende. …

Sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum lütfen kabul et…

23 Mayis 2011'Roma

KALDIGIMIZ YERDEN....

2011-05-16T04:57:00.004+01:00

Gunaydin,

Nasilsiniz ?

Hesaplanmamis upuzun, gereksiz bir ara verdik durup dururken diyorsunuz degil mi?

Degil...

Duraklama donemini nasil gecirdiniz? Kilo vermeye devam ettiniz mi? Kaldiginiz yerde 3 asagi 5 yukari dayandiniz mi? Birak ya, boyle beslenme modeli mi olur deyip, herseye bos mu verdiniz?

Bu cevabi kendinize verin, isterseniz bizimle de paylasin...

Biz simdi, yaz gelmeden biraz daha farkli birseyler yapacagiz, kalan kilolari verecegiz, yazi rahat ve keyifli gecirecegiz...

Bu program 3 haftalik...

.....................................................................................................................................................................

Uyanir uyanmaz 1 buyuk bardak su icin...

Arindiginizi dusunun bunu yaparken... Sonra dusunuzu alin, giyinin, hafif bir bahar parfumu surun ve eger yapabiliyorsaniz, 30 dakikadan az olmayacak sekilde bir yuruyus yapin... Yapabiliyorsaniz diyorum, cunku gunluk yasamin insani ne kadar zorladigini sizin kadar iyi biliyorum...

Kahvalti:

• Haftada 3 sabah 1 adet haslanmis yumurta

• 1 adet yagsiz beyaz peynirle yapilmis tost (tost ekmegi ile yapilacak)

veya
.............

• 2 dilim esmer ekmek + 1 ince dilim yagsiz peynir+ 6-7 yesil zeytin
Domates, salatalik, biber vs.

Veya

...................
• 2 dilim ekmek (hergun farkli bir cesit yemege calisin) + 1 ince dilim peynir + 1 cay kasigi kadar tereyagi ve bal

Veya

• 1 fincan sutlu kahve + 4 petite beure biskuvi (bu cok huzunlu bir kahvalti)

................

Veya

• 1 ince dilim evde yapilmis kek + cay (haftada en fazla 2 kere)

ve, İstendigi kadar cay, maydanoz, roka , salatalik, tere, 1 domates

...................................................................................................................

1° Ara Ogun

• Uzerine biraz ( 1 cay kasigindan az olmasin) tarcin serpilmis 1 elma veya armut veya yarim greyfut + 2 ceviz

Yemekten yaklasik yarim saat once bir corba kasigi kadar dere otu yemenizi oneririm. Yok

yapamam diyenler, 1 fincan metabolizma cayi icebilirler. Ama dere otunu deneyin,

sasiracaksiniz.

..............................................................................................................................................
Oglen yemegi

• Icine krema, kasar peyniri veya sut eklenmemis, az yagli herhangi bir corba (ornegin yagi alinmis tavuk suyuna rendelenmis havuc, kereviz, biraz patates ve maydanoz ile yapilmis corba.

ve
................
• 1 tabak herhangi bir sebze yemegi,

Veya
...............

• Izgara et + salata

veya

...............

• 150 gram kadar haslanmis patates + 1 yumurta (haftada sadece iki gun, sabah yumurta yenmediyse)

...............................................................................................................................

2° Ara Ogun

• Cay veya kahve + 3 adet biskuvi (saat 17 00 den once)
...............................................................................................................................

Aksam Yemegi (mumkun oldugunca erken yemege calisin)

• Yemege bir kase marul salatasi ile baslayin. Hazirlayacak vaktiniz yoksa, marullari yaprak olarak masaya getirin

ve
..............................
• 1 tabak az yagla pismis etli veya etsiz sebze yemegi

Veya

..............................

• 1 porsiyon izgara et-balik-tavuk ve haslanmis sebze

Ve
..............................

• Salata

Gece yatmadan once bir fincat sut icebilirsiniz. Bir haftanin sonunda 3 gun yesil corba yapacaksiniz.

Umutmayin tartilmak yok. Su icmeyi unutmak yok. Hareketsiz oturmak hic yok.

Pilav, makarna, tatli, borek, corek, kuruyemis, makarna, pilav simdilik yok.

Yesil cay istediginiz kadar, ama sekersiz.

Yarindan itibaren oykulerinizi yayinlamaya devam edecegim.

16 Mayis 2011’Roma

MEA MAXIMA CULPA...

2011-04-28T23:30:00.006+01:00

Baharın suçu değil... Zaten bir naz bir niyaz; yağıyor, gürlüyor, esiyor yüzünü göstermeye pek te niyeti yok daha...

Eve gelen 3 adet günlük gazetenin, son bir yıldır isteyerek gözlerimi kapattığım sosyo politik olayları düşünmeye zorlamasının,

En korku veren olayları anlattıktan hemen sonra, herkesin şakır şakır oynadığı televizyon programlarının, kendi tarihini 'ondan esinlenmiş' dizilerden öğrenmeyi kabullenmiş birçok arkadaşımın da hiç ama hiç suçu yok...

Babamın klavyesini çözemediğim bilgisayarı ne yapsın bana... Yavaşlığı yüzünden onca azarı Federico'dan duyduğu yetmiştir çoktan...

Hatice, benim canım arkadaşım doğum gününü hastanede kutlayıp, sessizce gittiğinde yüreğime saplanan acı ellerimi bağladı mı diyeyim... Demem... İnanamadiğım bu gidişe kesinlik kazandırır diye...

Ne peş peşe gidilen seyahatlerin suçu, ne uzamış çalışma saatlerinin, ne birikmiş yorgunlukların, ne ana babaya kavuşunca çocukluğa geri dönmelerin...

Siz kusura bakmayın... Mahkeme raporuna fazladan yazılan zavallı 'R' nın de suçu değil, ha blogspot ha blogsport ne fark eder diyecekseniz yine de deyin...

Sadece MEA CULPA... Hem de MEA MAXIMA CULPA...

Beklediniz, merak ettiniz , sabır gösterdiniz. Kusura bakmayın... Cumartesi Roma'ya dönüyorum... Hayatta kaybedilen zamanın telafisi yok ama biz zaten zaman kaybetmedik. Yeniden birlikte devam edeceğiz bu kez böyle aralar vermeden...

Mayıs yeniden başlamak için çok güzel bir ay...

Sevgilerimle...

P.S Bu güzel fotoğraf kısa bir süre sonra hem öyküsünü okuyacağımız hem de çok özel bır nedenle konuğum olacak sevgili Seda'dan..

28 Nısan 2011' Türkiye

DEV ADAM... HIDAYET TURKOGLU...

2011-04-15T00:38:00.007+01:00

Mehtap'cim, centilmen,efendi,friendly. . Isminden belli. Oyle olmamasina imkan var mi???? Ismi HIdayet...

Tam bir sporcu.

Can'la fotografini cektikten sonra "sizinle gurur duyuyoruz" dedim. Gercekten de oyle. .

Butun maclarina gitmeyi en az Can kadar biz de istiyoruz. .

Elimize de kocaman bir pano yapicam. "Senin icin burdayiz" diye... Her macta bakicak biz ordayiz...

diyor Gulcin mektubunda... .

Hidayet... . Babamin adasi... . 2 metre 8 santimlik, 100 kiloluk bir dev... . Orlando magic, NBA'in yildizlarindan..

Devligi cussesinden degil...

Devligi caliskanligindan, azminden, mutevaziliginden...

Hala gulumsuyormus Can mutluluktan...

..............

Yeniden bulusmak icin, ne guzel bir vesile degil mi ? .

Hepinize yeniden merhaba... . hesaplanmamis bu ayrilik icin kusura bakmayin... Hic olmamis gibi yapalim, bir de su bloglar acilsa artik, neler anlatacagim neler... .

15 Nisan 2010' Roma

*HAYAT GELISMISLERI SEVER...

2011-04-01T09:23:00.006+01:00

“Siz de benim gibi arka kapağında “Hayatınız değişecek” yazan pek çok kitap okudunuz veya “Hayatınızda olan değişikliklere inanamayacaksınız” diye lanse edilen pek çok eğitim aldınız; ama hiçbir şey değişmedi değil mi? Üzülmeyin, yalnız değilsiniz... Hayatlarımızda yolunda gitmeyen şeyler olduğunda, sıkıntılı dönemler yaşadığımızda ya da “iyi güzel de, şöyle şöyle de olsa” deyip bir şeyler geliştirmek, değiştirmek ve çıtayı yükseltmek istediğimizde hep bir şeylere tutunmak istiyoruz. “şöyle sihirli bir değnek olsa da hooop diye düzelse olup biten” diyoruz. Kitaplar okuyor ve eğitimlere gidiyoruz. Peki sonra ne mi oluyor? Gelin anlatayım...”

diyor Cigdem kitabinda…

Onu taniyorsunuz zaten… Daha once pek cok kere ondan soz ettim, Bize hayattan bahsettigi "Ben Gorundugumden Daha Fazlasisiyim" isimli cok guzel bir blogu, Mutluluk Projesi Grubu diye bir yahoo grubu simdilerde bir de “Hayat Gelismisleri Sever” isimli bir kitabi var…

Kisisel gelisim konusunda cok onemli calismalar yapmis, Turkiye’de sadece onda olan dereceler almis, cok ozel bir insan… Olumlu, insancil, sevgi dolu…

Belki bildigimiz, ama uygulamaya gelince yolumuzu kaybettigimiz seyleri anlatiyor bize, kendinden ve ailesinden de bahsederek…

“Kimse okumazsa ben okurum” demediğim, bilakis “okuyanın hayatına dokunması”nı dilediğim bir kitap oldu, diye yazmis bana mesajinda… Okuyanin hayatina dokunmasi dilenen bir kitap…

Ne guzel bir dilek degil mi? Bakin nasil basliyor kitap, nasil sariveriyor insani okumak istegi… .............................................................................................................................................................. Başlarken...

Cep telefonum bipleyip de ekranında “Blogdan dinledim, gayet güzel olmuş; yürü be durmak yok, yola devam” mesajını gördüğümde “canım kardeşim” diye geçirdim içimden. Yaptığım radyo programını dinlemiş ve beğenisini benimle paylaşıyordu. İnsanın kardeşinin olması çok başka bir şey... Küçüklükten itibaren aynı evin içinde büyüyüp onca yaşananı paylaşmak, kelimenin tam anlamıyla birlikte gülüp birlikte ağlamak başka bir şey. Ve ben kardeşlerimi çok seviyorum...

Aynı gün bir de e-posta mesajı geldi: “Çiğdem Hanım, yazdıklarınızı ilgiyle takip ediyorum, bunları şöyle derli toplu bulabileceğimiz bir kitabınız var mı, hani şöyle hep el altında tutulabilecek bir kitap?”

Kitap mı, ne kitabı, ben pek severim yazmayı da kitap nasıl yazarım ki... Hem öyle kolay bir şey mi kitap yazmak, bunun kuralı filan yok mu, hele bir de imla kuralları var... Tamam, lisede kompozisyondan hep 10 alırdım, çok da güzel başlıklar atardım yazdıklarıma ama bu kompozisyon sınavı değil ki!.. Koca bir kitaptan söz ediyorlar, o kadar çok şeyi nasıl yazarım? Yazabilir miyim yoksa hani her gün 1 sayfa yazsam 1 yılda nereden bakılsa 200 sayfalık bir kitap ortaya çıkabilir. İyi de eli yüzü düzgün olması lazım bir de...

Yazabilirim galiba yaa... Hem yazanlar nasıl yazıyor... Kendi kurallarıma göre yazarım, blogdaki gibi, radyoda konuşur gibi... Ama ya beğenmezlerse... Yok canım beğenirler, o kadar mesaj gönderiyorlar “yazdıklarınız çok güzel, keşke kitap haline getirseniz” diye...

“Olur mu olmaz mı, yapabilir miyim?” düşünceleri kafamda dolanırken bir de kitaplar okuyup “Ben de yazarım canım bu kadarını, ne var ki?” havalarına girmeye başladığımı fark ettim. Bakın işte bu farkındalıklar güzel oluyor, “O zaman yaz” derler adama; hala yazamıyorsan da kendinle yüzleşmeye başlarsın, “Niye yazamıyorum, beni yazmaktan alıkoyan ne; galiba başarısızlık korkusu, ah ben tanıyorum bu duyguyu, hani fen lisesi sınavını kazanamayınca yaşadığım duygunun aynısı...”

İşte böyle böyle derken kitabın müsveddesi de oluşmaya başladı... Hedeflediğimden biraz uzun zaman aldı ve bir gün “Bir kitap yazdım” diye mesaj attım bir yayınevine. Sonrasında bir dizi yazışma, telefon görüşmesi, düzeltmeler ve değişikliklerin ardından daha fikri bile yokken adı konmuş olan sevgili kitabım ortaya çıktı.

Kitap Türkçe dersinde öğrendiğimiz gibi 3 bölümden oluşuyor: Giriş, gelişme ve sonuç...J Giriş bölümünde ailemi, yetiştiğim koşulları anlattım. Beni bugüne getiren en temel olaylarla gelişen kitap genel kuralın aksine en uzun bölümle sonuçlanıyor. Sonuç bölümü, büyük kısmı kişisel gelişimimizin en can alıcı konularını, can alıcı noktalarıyla toparladığım blog yazılarımdan oluşuyor. O yüzden kitap kendimi anlattığım kısımlara nazaran bu bölümde biraz dil de değiştiriyor, biraz daha “Kişisel gelişin” diyor... ...............................................................................................................................................................

Iste boyle...

Hepinize ve bu vesileyle Cigdem’e kucak dolusu sevgilerimi yolluyorum… O benim hayatima nasil dokundugunu belki kendisi anlatir birgun…

Guzel bir hafta sonu gecirin, ve kendinizi ucunu kacirdigimiz herseyi yeni bastan cok ama cok ciddi bir sekilde ele alacagimiz bir kac haftaya hazirlayin...

1 Nisan 2011’Roma

SAHIP CIKIN...

2011-03-29T04:48:00.004+01:00

Oylesine bir fotograf, kimbilir hangi sehirde, kimbilir hangi gun cekilmis... 3 genc kadin gulumseyerek bakmislar objektife ya da her kimse fotograflarini ceken ona gulumsemisler...

Arkalarinda fusya rengi begonviller, guzel, hos, modern masalar sandalyeler... Cok hoslar, cok bakimlilar, cok alimlilar, cok farklilar... Biri o sehirde yasiyor, diger ikisi biribirlerini ilk kez goruyorlar, ortak ozellikleri en iyi arkadaslarindan birinin ayni kisi olmasi.. Biri kisa bir tatil icin orada, oburu o sehirde yasamis son 10 yil, simdi baska guzel bir yerde ama soyle bir dolasmaya gelmis... Ayni kadinin iki iyi arkadasi olarak, birbirlerini hic tanimadan biliyorlarmis zaten... Gencler, guzeller, bakimlilar, muhtemelen fena para kazanmiyorlar ama bu cok ozele giriyor ve bizi pek ilgilendirmiyor...

En genclerine, o sehirde yasayana ciddi bir beyin hastaliginin tanisi yillar once konmus...

Evinin duvarlarindan baska pek goren, en yakinlardan baska hic bilen olmamis ne kadar agladigini, “neden bana, niye simdi, niye en sevdigim organim” diye sorarak yasadigi kabuslari... Korkulari, acilari, ilaclari, yan etkileri, asansorde bile durmayi sevmezken, uzun ince kutularin icinde, elinde bir Kuran-i Kerimle gozlerini acmadan, kabus bitse diye bekledigi zamanlari hic anlatmamis kimseye...

Gozlerindeki yaslari silmis, yasam neredeyse oradan yasamaya devam etmis...

Obur ikisi, o tarihte iyilermis, keyifli, hayat dolu, saglikli...

Ortada oturan, bu yil oylesine bir check-up yaptirmis, biraz tatsiz hissediyormus kendini, o analiz, obur test derken vucudunun en yasamsal organlarindan biri, karacigeri hic keyifli haberler vermemis, noduller, aralarinda olusan fazladan dokular, kopruler, yok sunlar, yok bunlar, o doktor, obur hastane, bir de suraya gidelimlerle gecmis aylar...

Yorulmus, keyfi kacmis, korkmus... Ama kalkmis ayaga, uyarilari dikkate almis, ilaclar kullanmis daha kullanacaklarindan baska, giyinmis, elbisesine uygun ruju surmus, hep bakimli ellerini kremlemis, nerede duruyorsa hayat, oradan yasamaya devam etmis..

En kenarda oturan, yillarin arkadasi, yorgun bir aninda kosmus gelmis arkadasinin yanina, saraplar icmisler, peynirler yemisler, gumus yuzukler,, kalin bilezikler, yuksek topuklu ayakkabilar almislar, sapkalar denemisler, sehir moda sehri, dopiyesler bakmislar, eski asklari hatirlamislar, tozu kalmamis hatiralardan hesap sormuslar...

O hayati cok keyifle yasayan bir kadinmis, yolculuklar yapmis, dans dersleri almis, guzel yemekler yapmis, tarihe gececek asklar yasamis... Hic evliliklerin, cocuklarin, klasik bir hayatin kadini olmamis... Cok calismis, iyi yasamis...

Yorgun muyum neyim biraz demis, hemen tahliller yapilmis donusunde, testler sunlar bunlar... Arkadasina uzun, cok sakin bir tonda yazilmis bir mektup yollamis, hic ah vah yokmus mektupta...

Hastalik pankreastan baslamis ve karacigere atlamis, tedavi hemen baslayacakmis, onun icin sana yazmakta geciktim demis... Cok yakin arkadaslari disinda ailesine bile anlatmamis, sessiz, suskun ama umudunu kaybetmeden cok zor, cok farkli, cok beklenmedik bir surecin icine girmis...

Sevine, begene aldigi evine, kutulara kapatilmis umutlarina, yarina erteledigi isteklerine bakmis yattigi yerden, bir de serumla vucuduna akan sivi damlalarina...

Ben bu 3 kadinin fotografina bakarken, bir arkadasimdan mektup geliyor “enerjine hayranim, valla sana nazar degecek, hic yorulmuyorsun galiba” diye...

Hayatini naz niyazla yasayan, bulut gecse hapsiran, mutfaktan bir bardak alsa yorulan bir kadindir o... Haberlestigimizde sadece o anlatir, nasilsin diye sorunca, cevabinizin bir onemi yoktur, duymaz cunku...

Gulumsuyorum... Herkesin hayatinda ne varsa bende de o var diye yaziyorum... Sen yoruluyorsan ben de yoruluyorumdur mutlaka diyorum...

Herkesin hayatinda ne varsa bende de o var... Yani benzer sevincler, benzer umutlar, benzer arzular, benzer sorunlar, benzer korkular, benzer hayal kirikliklari, benzer endiseler...

Nazar deger mi? Deger elbet, herkese degdigi kadar deger... Ama ben olumlu dusuncenin gucune cok inaniyorum...

40 yasimdan sonra kufretmeyi ogrendim... Kimse duymaz ama ederim...

Degerimi bilmeyenlere, deger vermemeyi ogrendim...

Sevgimi hak etmiyenlerin anilarini bile ufluyorum avucumdaki kumlar gibi...

Kimseye hirpalatmam artik kendimi bu saatten sonra...

O yuzden gitmeyi bilirim kalmak istemedigim yerden... Hakliysam mucadeleden korkmam, kaybederim belki ama sirtim yere gelmez...

“Ben hem hep eseklik edeyim, hem de sen beni sevmeye devam et” diyenler icin yapabilecegim tek sey iki duz, iki ters kocaman biri bere ormektir, dònùs yolunda esek kulaklari usumesin diye...

Ben bu hayattaki geciciligimizi cok iyi biliyorum ...

Yorulabiliyorsaniz, bir seyler yapabilecek gucunuz oldugunun gostergesidir bu... Yorgunsaniz, dinlenmek anlam kazanir cunku, yoksa adi tembelliktir, himbilliktir...

Ben oldugum surece, var olduguma sukrederek yasamak istiyorum... Cunku yasiyorsam ancak, belki ikinci bir sansim olabilir hersey ama hersey icin...

Gerisi bos laf iste...

Bu yil kontrol zamani geldi... Kadinlar pap-test ve yaslarina gore ya mammografi ya da meme ultrasonu, erkekler de prostat kontrolu yaptiracaklar degil mi? Gitmisken bir de rutin kan tetkikleri ve bir akciger filmi cektirmekte yarar var...

HAYATI SEVMEK YETMEZ, SAHIP CIKMAK GEREK....

P.S: Sakin bana bu 3 kadindan biri olup olmadigimi sormayin lutfen...

P.S: Bugunku yaziya olaganustu bir Napoliten sarki eslik ediyor. "Ah benim hayatim" diyor...

P.S:sorularin cevaplari iki gune kadar geliyor, artik kendimizi ciddi bir sekilde toparlama zamani geldi, aciktik, kapaliydik derken ucu kacti herseyin...

Sirada Gurbuz ve Neriman Hemsire var, sizin onlara oneriniz var mi benden once, ya da yorumunuz merak ettim...

ACIL SUSAM ACIL...

2011-03-23T06:09:00.006Z

Dunya altust...

Bahar gelmis sessiz sedasiz...

Gectigim yollar papatya dolu...

Bloglar acildi mi bilmiyorum...

Sabirla bekliyorum...

Ben acil susam masallarinin, ac kapiyi bezirgan basi oyunlarinin cocuguyum... Icimden acik denizler geciyor, Yavuzcan'in kapali kapilarla ilgili yazdigi o muhtesem yeni yil mesajini hatirliyorum...

Dunya alt ust, bloglar kapali, bahar gelmis sessiz sedasiz... "geldim iste mevsim gibi kapina, gozlerimde bulut saclarimda cig" diyor sair... Mevsim gibi kapidayim, bekliyorum..

Ben sizi bekliyorum...

Adres degistirmek, buyuk cogunluk yokken devam etmek, hicbir sey olmamis gibi yapmak istemiyorum...

Burada olanlar, simdilik ilk haftaya donsunler lutfen..

Eger bizi okuyabiliyorlarsa meslektasim GURBUZ bir gun icinde ne yer ne icer, saat kaclarda yer, ne kadar yer, ne kadar sure spor yapar yazsin, biz de neden kilosunun takildigini bulmaya calisalim...

NERIMAN HEMSIRE'de bize yazsin, onun da ne kadar kilosu kalmis, nasil bir yol izlemeli biraz yardim etmeye calisalim...

Ve lutfen Istanbul'dan DENIZ, gercekten cok onemli bir konuya degindigi oykusunu de bize yazsin.... Lutfen kulak verelim eger paylasirsa...

Dunya alt ust ama bahar da gelmis... Hayata baglandigimiz iplik ne kadar ince ve ne kadar da saglam aslinda...

Iste o bagi guclendirmak icin birlikteyiz.... Devam ediyoruz... Hepinize nerede olursaniz olsun, hayatla dolu bir gun diliyorum...

23 /3/2011 ROMA

NELER GORDUK BIZ....

2011-03-15T08:43:00.003Z

Blogger.com'un engeli kalktı
Türkiye'de 4 milyon kişinin sayfası olduğu blogspot, mahkeme kararıyla erişim engeli kaldırılacak.
14.03.2011 - 18:11

Digiturk'ün şikayeti üzerine erişme engellenen blogspot.com, mahkeme kararı sonrası tekrar erişime açılacak.

Kapatma kararından sonra olayı takip eden İstanbul Bilgi Üniversitesi'nden Doç. Dr. Yaman Akdeniz, şunları söyledi:

"Blogspot kullanıcısı İdil Elveriş adına bir başvuru yapmıştık. Digiturk'ün iddia ettiği ve blogspot.com'un kapatılmasına yol açan 5 blog adresi artık yayında değildi.

"BİLİRKİŞİ İTİRAZIMIZI HAKLI BULDU"
Elimizde bunu kanıtlayan ekran görüntüleriyle itiraz ettik. Önce mahkemenin kafası karıştı ve bilirkişi atanmasına karar verdi. Bilirkişi itirazımızı haklı buldu, mahkeme de bilirkişi kararını onadı. Böylece blogspot.com'un açılmasına karar verildi. Savcılık, tebliğleri hazırladı. Blogspot.com'un 2-3 gün içinde erişime açılmasını bekliyoruz

Maalesef Türkiye'de site kapatmak kolay ama açtırmak zor. Digiturk, blogspot.com için içerik kaldırma yetkisi istiyor. Ancak bildiğim kadarıyla dünyada bu hakka sahip şirket yok. Zaten Google da titiz davranıyor"
---------------------------------------------------------------------------------------------

Günaydın ,

Gözümüz aydın.

Kendine iyi bak.

Sevgilerimle,

diyor bu sabah Seda, habere ekledigi kucucuk mesajinda... Iki hasta arasi kahve molasi veriyorum kendime, dusunuyorum son yazimin basligini... Bunlar da gecer demistim... Cunku neler neler neler neler gorduk biz... Gecer, gecmese de, keyfe keder, tasiniriz, kendimize baska yer buluruz, daha olmadi mektup yazariz, guvercinlerin kanadinda yollariz, dumanla haberlesiriz belki...

Gecmeyecek olanlar dunyanin obur ucunda yasaniyor... Yasamlar, sehirler, binlerce yillik kultur, kizgin dogaya yeniliyor... Denebilir mi onlara simdi, bunlar da gecer diye, acinin diz cokturdugu bir ulkeye... Hele bizim gibi buyuk acilar yasamis bir ulkenin insanlari...?

Gunes piril piril bugun... Mimozalar salkim sacak, erguvanlar sokaklari eflatuna boyadi coktan... Bademler yapraga durdu bile... Kahvem mis gibiydi, yeniden bulusabilecegimize, hep birlikte olacagimiza cok sevindim... Cunku guc veriyoruz birbirimize, cunku guc aliyoruz birbirimizden, cunku beraber degisiyoruz, beraber yenileniyoruz, beraber dogru kararlar aliyoruz...

Hepinize Roma'dan kucak dolusu sevgiler yolluyorum... Gununuz guzel gecsin...

p.s: buradaki tum meslektaslarimin Tip Bayramlarini 1 gun gecikmeyle de olsa kutluyorum. Neriman Hemsire'ye ve meslektaslarina da ozel bir selam yolluyorum...

15 Mart 2011'Roma

BUNLAR DA GECER...

2011-03-04T07:28:00.005Z

Gundelik yasamin gundemi hizla degisiyor...Politikacilar hep bir agizdan konusuyor, orta dogu karma karisik, iki aydir aranan kucuck kiz olu bulunuyor, kapatin su televizyonu diyorum.... Babanne bozuluyor, Federico'nun odasina dizi film izlemeye gidiyor.

Turkiye'de bloglarda benim nedenini bilmedigim bir sorun yasaniyor, butun Avrupa soguktan kiriliyor, mimozalar sapsari, ucus ucus hallerini birakip boyunlarini bukuyorlar, badem agaclarinin yeni gelin halleri hepten harap...

Is yerindeki gerginliklerden cok bunalan bir arkadasim ariyor, anlatiyor da anlatiyor... Ben cok yorgunum bu hafta, gecem gunduzume karismis durumda calismaktan, eve gitsem yatsam diyorum ama onun konusmaya cok ihtiyaci var, yagmur deli gibi yagiyor, bir benzincideki barin onunde duruyorum, bara girip limonlu bir cay istiyorum, arkadasimi dinlemeye devam ediyorum telefondan...

Gecer diyorum, bunlar da gecer, hayat kendini yeniler uzulme...

Gundelik yasam nasil ayni nasil hizla degisiyor ayni zamanda...

bizim elimizde olan karar verebilecegimiz tek sey ne yiyip ne yemiyecegimiz... Bir de ne giyecegimiz...

Onun icin dogru beslenenin, bakimli, piril piril, dolabinizdakileri degistirerek, aksesuarlarla yenileyerek, bir esarp, bir kucuk kolye, bir yeni kravat ile yenilenin.

Iyi uyuyun, kendinize deger verin, gundelik hayatinizi varliginizla guzellestirin.

Sorulari yanitlamaya devam edecegim. Umarim blog sorunu hallolmustur.

AÇ KARNINA
1 BARDAK SU
------------------------------------------------------------------------------------------
SABAH KAHVALTISI
1 DILIM EKMEK (CESIDI DEGISTIRILEREK)
+
5-6 ADET YESIL ZEYTİN
+
1 INCE DILIM AZ YAGLI PEYNIR
+
1 TATLI KAŞIĞI BAL VEYA PEKMEZ VEYA RECEL
+
DOMATES, SALATALIK, BİBER, MAYDANOZ, ROKA VS.

VEYA
TOST EKMEGI ILE YAPILMIS PEYNIRLI TOST

VEYA

1 YUMURTA
+
4-5 ZEYTIN

VEYA
1 YUMURTA + 1 DILIM PEYNIRLE YAPILMIS OMLET

PAZAR KAHVALTISINDA EN COK OZLEDIGINIZ BIR CESIT SERBEST (BOREK, SIMIT, SUCUK, PASTIRMA, HEPSI BIRDEN DEGIL, 1 CESIT, MIKTARDA OZGUR DEGILSINIZ, HERGUNKU KAHVALTIYA EK YAPILACAK, EKMEK 2 DILIM)

VEYA

PAZAR SABAHI 1 TABAK TARHANA CORBASI + KIZARMIS EKMEK + 1 TATLI KASIGI RENDELENMIS PEYNIR (GURBUZ’UN HATIRINA)

-----------------------------------------------------------------------------
ARA OGUN
1 MEYVE
+
2 BISKUVI
VEYA
2 CEVIZ
VEYA
IKI KASIK YOGURT (MEYVELI YOGURT DEGIL, MEYVE VE YOGURT)
---------------------------------------------------------------------------------
ÖĞLE YEMEGI
1 KÜÇÜK KASE ÇORBA (KOMPOSTO KASESI ILE)
+
1 PORSİYON SEBZE YEMEĞİ
+
BOL SALATA
+
1 INCE DILIM EKMEK

VEYA
1 TAVUKLU SANDVIC
+
DOMATES, SALATALIK, ROKA, MAYDANOZ

(YEMEKLERINI IS YERLERINDE YIYENLER , EGER YEMEK GOZUNUZE COK YAGLI GOZUKUYORSA, MUMKUN OLDUGU KADAR SUZDUREREK YIYIN, LISTELERINIZI BIZE YOLLAYIN, FIKRIMIZ OLSUN YA DA FIKRIMIZI DINLEYIN)
--------------------------------------------------------------------------------------
ARA OGUN
1 FINCAN CAY
+
1 INCE DILIM KEK (HAFTADA EN FAZLA 3 GUN)

VEYA
1 FINCAN SUTLU KAHVE
+
2 BISKUVI
VEYA
1 KUCUK KASE (NESCAFE FINCANI YA DA KREM KARAMEL OLCUSUNDE MUHALLEBI YA DA SUTLAC) HAFTADA 1 EN FAZLA IKI GUN.
-------------------------------------------------------------------------------------
AKŞAM YEMEGI:
MUMKUN OLAN EN ERKEN SAATTTE YENECEK.
SEBZE CORBASI (KREMASIZ, UN VEYA YUMURTA EKLENMEDEN)
+
AZ YAG ILE PISMIS ET YEMEGI VEYA IZGARA TAVUK, BALIK VEYA ET (HAFTADA IKI GUN)
+
BOL SALATA

Ben Pazar gunu ozgur secim hakkimi kullanmayacagim diyenler, 1 kez olmak uzere, pide, lahmacun, pizza veya kebap yiyebilirler, 1 porsiyon. (15 gunde 1 kez)

------------------------------------------------------------------------------------------------

Artik beslenmemizde olmayan ne kaldi?

Degistiginizi bilin, farkedin, lokmalarinizi saymayin ama bilincli yemek yiyin. Sonuc sizin ellerinizde.

Bu hayatta en ozgur oldugunuz tek sey yedikleriniz. Siz seciyorsunuz, siz yiyorsunuz.

Unutmayin, hersey sizin elinizde.....

15 gun sonra tartiliyorsunuz. Mutlaka yuruyun, su icmeyi ihmal etmeyin. Yesil cay, ihlamur, ada cayi icin.
Kendinize ve sevdiklerinize dikkat edin....

HAYDI SOR SOR...

2011-03-02T05:35:00.006Z

Adsız dedi ki...
10 yıldır hep aynı kilodayım. 3-5 kilo veriyorum, birkaç ay koruyorum sonra gene aynı kiloma dönüyorum...Vermem gereken 10 kilo var.Ve artık her anımda kilolarımı düşünmekten bıktım...Kendimi beğenmek istiyorum. Alışveriş yapmak, kendime bakmak, bakımlı olmak...ve kendimi iyi hissetmek...Sizi yenilerde keşfettim. Ne derseniz harfiyen uymaya kararlıyım...Şimdiden çok teşekkür ederim.
Ayşe...

O 3-5 kiloyu verirken neler yapiyorsunuz? Kendinizi 10 kilo fazlanizla da begenin. Sorun guzellik degil cunku. Fazla kilolu iken de kendinize bakin, bakimli olun. Sonra guzel bir kafede oturup dusunun, neyi yanlis yapiyorsunuz, nerede kacak var. Hatta belki 1 hafta sureyle yediklerinizi, nerede, saat kaclarda ne yediginizi yazmak size kendinizi gozlemlememniz acisindan faydali olabilir.

Adsız dedi ki...
Geçtiğimiz haftadaki protein ağırlık programı uyguladım ve biraz hayal kırıklığı yaşadım. Biraz kilo vermişim 200 gr kadar ama yağ yüzdem artmış acaba bu durum proteinsiz programdan direkt bu programa geçtiğim için yaşanmı olabilir mi? Çalışan, evli ve çocuklu bir bayan olarak çok yoğun olduğunuzu biliyorum ama yazılarınızı da merakla bekliyoruz lütfen arayı çok açmayın.. Mercan
Yag yuzdenizi ne ile olctunuz? Ben tahtada bile yag olcen aletler gordum de ondan soyluyorum. Protein programlari genellikle yag yakmak, kas kitlesini korumak uzere verilir. Siz moralinizi bozmayin, sinava girmiyorsunuz ki.... Hareket etmeye ozen gosterin... Her firsatta...

safiye dedi ki...
merhaba mehtap hanım nasılsınız sizi takip ediyorum daha öncede yazmıştım.ben yaklaşık 2 haftadır daha dikket ediyorum 2 kilo anca fark ettim ama çok kilolu değilim zaten 1,65 boyum kilom 60 idi şuan 58 ama benim göbek problemim var daha önce bebek tedavisi görmüştüm :((( size şunu sormak istiyorum metabolizma çayı sürekli içmenin bi zararı varmı ?
az kilo vermem normalmi?
sizce nasıl bir yol izlemeliiym...
sizi çok sevdim sürekli girip girip tekrar tekrar okıyorum sizi :))

2 haftada iki kilo az degil ki... Bu arada gercekten ideal kilodasiniz. Bunu koruyun derim ben size... Gobek diyetle degil, egzersizle erir genellikle... Metabolizma cayi, tansiyon dusuklugu disinda hicbir sey yapmaz, cok saglikli bir caydir.

Adsız dedi ki...
Mehtap Hanım kilo ivmesi yukarıya doğru çıkarken durakladığı yerlerde aağıya inerkende duraklıyor sanırım. Aşılması gereken bir eşik gibi.Ben mesela 65 kg.de epeyce oyalandım. Onu hayvansal gıda perhiziyle geçtim. Bu kezde 62 kg.de takıldım kaldım. Karbonhidrat perhizi işe yaramadı henüz:) Daha ne kadar az yiyebilirim düşüncesindeyken bu kilolarımda öncedende epey süreler yaşadığımı farkettim ve yukarıdaki kanıya vardım kendimce. Ve hedefime son bir durağım kaldı. Bu eşiğide geçebilirsem kendimle mücadelemde birlikte kazanmış olacağız. Benimki henüz başarı öyküsü değil ama başarısızlık öyküsü hiç değil
Sevgiler
Duygun

Harikasiniz... Degismek icin gosterilen bu azim hepimize ornek olmali bence. Bu takilmalari, hareketinizi artirarak asabilirsiniz. Ogun atlamayin, sakin ac kalmayin, buldugunuz her firsati hareket ederek degerlendirin.

Adsız dedi ki...
merhaba. Mehtap hanim 7 subatda basladim rejime ..2 kilo vermisim. ama bi sorunum var benim. kahvalti ara ogun1, ogle yemeyi super geciyor ama ikindi ye gelince iste o an isin buyusu bozuluyo bi canavar gibi acikiyorum.... o yuzden 15 gunluk rejime gecit yapamiyorum..... bi de ben kafkasyaliyim bizler cok kefir tuketiriz, sabah kahvaltimda 1 bardak ice bilirmiyim... bu arada yuruyusumu hep yapiyorum.. aysel

Kefir icebilirsiniz. Yemek saatlerinizi duzenleyerek ogleden sonraya bu kadar ac gelmiyebilirsiniz. Oglen ogununuzde yediginiz sebze miktarini artirabilir, koyu renkli, lifli sebzeler secerek midenin bosalma suresini uzatabilirsiniz. Bazen yaptiklarimiz sadece aliskanliklarin sonucudur. Bunu da unutmayin derim ben...

TOLGA dedi ki...
kendinizi niye yargılıyorsunuz?
başlık ta demek istemiştim :))
tolga
Parmagimi sallayip, “siz nerede yanlis yapiyorsunuz ? “ dememek icin secmistim bu basligi ama sarkiyi da bulamadim zaten... Ben kendi yaptigim yanlislari da yazacagim yakinda...:- ((

Adsız dedi ki...
Sevgili yaşam koçumuz Mehtap Hanım ;sitenizi keşfedeli 2 ay oldu,çalışıyorum ve oda arkadaşımla beraber programlarınızı takip ettik ve hala ediyoruz:)arkadaşım yaklaşık 8 kilo verdi ama ben de gram kıpırtı olmadı sadece vücudumda toparlanmalar oldu ama şunu belirtmeliyim ki 28 yıldır aynı kilomu koruyorum ve hiçbir zaman kilo problemi yaşamadım,1.70 boy ve 60 kiloyum.Programınızı takip etmeme rağmen kilo verememiş olmam vücudumda yağ olmadığını mı gösteriyor ya da nerede yanlış yapıyorum?Yeme şeklim sizin programa çok benziyordu zaten sadece kahvaltıdan sonra ara öğünüm yoktu.
Sevgiyle kalın,bizimle kalın....

Iyi ki kilo vermiyorsunuz. Kilonuz zaten cok ideal bir duzeyde. Siz yasantiniza saglikli bir aliskanlik katmis, ara ogun yemege baslamissiniz. Arkadasiniza destek olmaya devam edin ve artik tartilmayin lutfen...Ne yapiyorsaniz, iyi yapiyorsunuz demek ki...

elif dedi ki...
sevdili mehtap
ben sizi uzun zamandır takip eden ama listelerinize hiç uyamamış bir okuyucunuzum...diyet yapmak gerçekten zor iş. diyet yapmaya niyetlenınce hep birsürü bahaneler karşıma çıkıyo.yada o bahaneleri kendim üretiyorum..
ama şimdi kararlıyım.. bu sefer mutlaka olamlı çünkü artık kilolar aldı başını gidiyor.. hem bir bahanede yok artık.
dün kendi kendime başladım. dünden beri yazılarını tekrar tekrar okuyorum.gayet iyi gidiyorum bırakmak istemiyorum bu sefer bana yardımcı ol lütfen.. çarşamba günki programa katılmak istiyorum..
28 yaşındayım iki çocuğum var oğlum 20 aylık hala meme emiyor.. ben 151 cm boyunda 74 kiloyum.kilolarımın çoğu kalça bölgemde toplanmış durumda.. ben evlenmeden önce 52 kiloykende kalçalı bir yapıya sahiptim ama tabi kilo aldıkça çirkin görünüyor..
diyet ve motive ikisinin aynı anda olması bence çok önemli.. çünkü eşim karşımda kalorisi yüksek besinleri yerken ve o yemekleri üstelik ona ben hazırlıyoken çok karamsarlığa düşüyorum.. vazgeçmemek için çok zorluyorum kendimi..
yazılarını takipteyim görüşmek üzere.. sevgilerimle..

Su anda zayiflamak uzere birseyler yapmak yerine, saglikli beslenme aliskanligini hemen hayatiniza gecirin. Umarim esiniz de size katilir. Mutlaka 3 ana, iki ara ogun yiyin, diyetinizde 1 dilim ekmek, bol sebze, meyve ve balik bulunmali. Yuruyus yapin, kilonuz gercekten cok fazla. Aldi basini gidiyor degil, almis basini gitmis. Carsamba gunku diyet 4 aylik programin son asamasi, siz baslangic programini yapin once... Kararli olun ve hemen baslayin lutfen.

nagişim dedi ki...
mehtap hanım;
bu yazınızda tembel öğrencilerinize söz hakkı vermişsiniz... hani sınıflarda varlığı yokluğu belli olmayan "aman öğretmen bana bişey sormasın " diye hiç size bakmayan, ödevlerini yapmayan sonra da sınıfı takıntılı olsa da geçmeyi uman..işte ben onlardan biriyim...2. sınıfı ben de sabırsızlıkla bekledim..açıldığında kaydolmayı da başardım ama başarılı olamadım...hep bi bahanem vardı.çocuğum küçük,eşim geç geliyor akşam yemeği çok geç saate kalıyor dışarı çıkamıyorum hareket edemiyorum,anneme gittim orda yedim de yedim...
hatam ne?? İRADESİZLİĞİM-İSTİKRARSIZLIĞIM-İŞTAHIM!!!

Simdi bu itiraftan sonra ne yapmayi dusunuyorsunuz? Esiniz gec geliyorsa, yemek gec yeniyorsa, siz bu problemi az karbonhisrat cok sebze yiyerek asin. Kek, borek corek fazla yemeyin. Cocuk kucuk olunca daha kolaydir parka dogru yuruyus yapmak, Kendinize bahane degil, cozum yaratin lutfen...

gonca dedi ki...
başarısızlık öyküsü istemişsiniz.ben üç senedir yaşıyorum bu başarısızlık öykülerini.aslında yapmam gerekeni bilip bir türlü yapamayan,yapmayan bi insanım.sigarayı bırakalı üç buçuk sene oluyor.ve nasıl olsa büyük bi iş başardım deyip kendimi bırakalıda üç buçuk sene oldu.hızla aldığım kiloları ilk sene umursamadım.ikinci sene biraz yediklerime dikkat ediyim veririm dedim yine olmadı.metabolizmam yavaş ,antihistaminik kullandım o yüzden veremiyorum vs.derken ikinci yılın sonuna doğru 6 öğün az az yemeye başladım.hafifte hareket derken 5-6 kg.verdim.ama ömrüm böyle pasta börek yemeden nasıl geçer diye düşünürken yine kendimi 73 kiloda buluverdim.sizin blogunuzla tanışmasam bu kısır döngü devam edip gderdi sanırım.bugün ilk iki haftalık bölümün ikinci haftasının ilk günü(üç günlük bölümü saymıyorum çünki görmemişim).iki haftalık kısma başlamadan önceki hafta yediklerime dikkat etmeye başlamıştım zaten.yürümeye özen gösteriyorum,daha önceleri üşenip araba yada minibüs kullanıyordum.ama artık kullanmamak için çaba sarfediyorum.sayenizde yaptığım hataları görmeye başladım.daha önceleri gibi panik değilim bu konuda düzenli,sakin,acele etmeden listeleri uygulamaya çalışıyorum.fazla kilo vermesemde kendimi iyi hissediyor olmam bana yetiyor.herşey için teşekkürler.

Bu bir basarisizlik oykusu degil ki... Bu basarili olmaya karar vermis bir kadinin oykusu... Ustelik sigarayi birakalbildiyse, herseyi yapabilecek bir kadinin...Hayat borek, corek, pasta yemeden gececek diye kim soylediyse yalan soylemis. Biz herseyden yiyeceksiniz, ama olculu yiyeceksiniz diyoruz.... Vazgecmeyin

oyuncu dedi ki...
Sevgili Mehtap,

Daha önce de sormuştum gene sormak istorum.Sanılmasın ki alkol hayatımda olmazsa olmazlardan ama sosyal bir içici olarak arada içki içtiğimde 'bak olmadı işte. Programı bozdum işte'diyerek olumsuz bir ruh haline giriyorum.Ve arkası geliyor. Ben, morali iyi olunca her türlü zorluğun daha kolay üstesinden gelen biri olarak öğrenmek istiyorum.
Bir duble rakı ya da bir kadeh şarap içtiğimde beslenme programımı nasıl dengelemeliyim.
Teşekkür ederim.

Akdeniz diyetinde iki ana ogunde 1 kadeh kirmizi sarap vardir. Bu herkes icin gecerliligi olacak bir oneri degil tabi. Alkolun kalorisi, baska bircok besinden daha cok degil. Bir kadeh kirmizi sarap 75 kaloridir ve bir sise biradan ya da 1 teneke kutu koladan daha azdir. Raki, alkol orani nedeniyle daha yuksek kalorilidir. Raki icerken yaninda yenilen mezeleri de hesaba katmak gerekir. Yeni raki 256, altinbas ve kulup rakilari 244 kaloridir. Arada bir olunca ben olsam sorun etmem, keyfine varirim, ertesi gunu corba, sebze yemegi yiyerek geciririm. (metabolik diyetin kotu haftasi gibi yani...)

Betul-Ca dedi ki...
Merhabalar,
ben istedigim kiloya tam ulasamadim, ama 2.5 yildir gormedigim sayilari gordum tartida. O yuzden mutluyum. Ve hala saglikli yasama alismak icin kendimle mucadeleme devam ediyorum. Keyfime duskun ve mutlu biriyim. Isimi seviyorum, matematikte arastirma yapiyorum, ve biraz kafami dagitmak istedigimde hemen elimde bir kupa sicak icicekle bir kurabiye, yada biskuvi biseyler buluyorum. Gun icinde bunu 2-4 kez yaptigim oluyo. Bu aliskanligimi meyve yada kuru uzum, hurma gibi biraz daha masum tatlilarda degistirmeye calisiyorum. Aksam eve gittigimde diger moratonumuz basliyo, yemek yap, bulasklari hallet, oglusla ilgilen, gelecek gunki oglen yemegini ayarla ve saat 9.30-10 da artik kendimleyim. Bu zamanlarda sevdigim birseyler izlemeyi istiyorum, ve bu saatlerde benim tekrar kendimle mucadelem basliyor, buzlukta ki dondurmami desem, tezgahta ki kurabiye mi:( Bunlarin ustesinden gelsem daha guzel sonuclar alabilecegim sanirim, benim icin tavsiyelerinizi bekliyorum. Kan sekerim cok cabuk mu dusuyo acaba diye supheleniyorum.

Size cok tesekkur ediyorum Mehtap Hanim, bu noktada olmam sizin sayenizde oldu cunku, sevgilerle...

Buzluktaki dondurmadan ne kadar? Haftada kac gun? Kac kurabiye, haftada kac gun? Ben de o maraton gunlerde, yeterince gece olunca, 1 fincan sutlu kahve ile kakaolu biskuvi keyfi yaparim, haftada en fazla 2 gece, 1 fincan sut, 4 biskuvi.

JULYA dedi ki...
başaramayanlardanım:(ama çıkardığım dersler var. daha küçük porsiyonla doyuyorum.ara öğünlerde meyve,yoğurt yiyemiyorum ama iki bisküi hep var. bu da akşam yemeklerine aç kurt gibi oturmamı engelliyor.su miktarını 2 litreye çıkarabildim.tek eksiğim hareket.sabah 8:00 akşam 18:00
çalışınca spor yapma umudum bahar günlerine kaldı.Sağlıklı kilo için ASLA PES ETME!

Ara ogunde meyve olsun mutlaka, nedir ki bir elmayi cantaya atmak, bir mandalina soymak? Asansor kullanmayin, oglen tatilinde olsun 15-20 dakika yuruyun ya da hafta sonu. Pes etmeyin, bunca kisi basardi, siz niye basaramiyasiniz ?

drazra dedi ki...
Mrb ben bu sürekli ipin ucunu kaçırıyorum çok aşırı yiyemiyorum artık ama canım çok sık tatlı çekiyor bu konuda ne yapabilirim?...

Tatli krizleri ile ilgili bir yazi yazmanin zamani geldi de geciyor bile..

Özlem dedi ki...
Merhaba, Ben 39 yaşında 2 çocuk sahibi bir bayanım. İlk doğumumu 26 yaşında yaptım. Bu yaşa kadar gayet iyi idare etmiş olan ben doğuma tam 110 kilo ile girdim. Bu arada 58 kg ile bu serüvene başladım. Doğum doktorum neredeyse benim yüzümden mesleğini bırakacaktı. Hamilelik süresince bir ayda 8 kg aldığım bile oldu. Tam 3 sene içerisinde 54 kg a kadar indim. Kah rejim yaptım kah dinlendim ama sonunda yine eski sportif vücuduma kavuştum. Kendi kendime dedimki "sakın bir daha doğurursan bir daha kilo alma" ama ne mümkün 2. doğumumu 5,5 sene önce yaptım. Birinciye inatla her gün yüzdüm, sonuç koca bir hüsran. Doğuma tam 120 kg ile gittim. Evet, asıl başarısızlık hikayesi şimdi başlıyor. 5.5 senedir gitmediğim ünlü ünsüz diyetisyen, doktor diyetisyen kalmadı. Tüm tetkiklerim yapıldı. Sıhatimle ilgili hiç bir problemim yok. Tek problemim istikrar. Şuan 98 kgmım ve artık gerçekten yoruldum. Rejime başlıyorum 8-10 kilo veriyorum. Yolum çok uzun olduğu için bıkıyorum ve bomerang gibi herşey geri gidiyor ve sil baştan. Gerçekten çok yoruldum. Şu sıra kendime tekrar bir şans vermek ve başarmak istiyorum. Ne dersiniz yapabilir miyim? Sevgiler.Ozlem

Siz cevap verin... Niye yapamiyasiniz? Onunuze daglari yigmayin hedef olarak. Once 5 kilo, 1 hafta ara, sonra 7 kilo 1 hafta ara ama bu aralar ne yiyorduysan onu ye demek degil, biraz gevsemek anlaminda olmali. Vermeniz gereken kilo miktari cok fazla elbette ama kendinize dengeli ve cok cesit iceren bir beslenme programi secer, normal porsiyonlar yerseniz, haftada 3 gun yuruyus yaparsaniz basarmamaniz icin hicbir sebep yok. Yeterki isteyin gercekten. Ben size 3 ana 4 ara ogun verirdim bana sorsaydiniz....

Adsız dedi ki...
bende trioit hastasiyim diyenlerdenim ama az da olsa veriliyormus onemli olan yeme aliskanliklarimizi degistirmekmis bunu ogrendim.benim sorum cocuklar izindeler simdi sabahlari erken kalkamiyorum bide hafta sonlari,kahvalti ve birinci ara ogun, kaciyor bazen bunun icin nasil ayarlamaliyim ?sizin olmadiginiz zamanlar herhangibir istedigimiz listeyle mi devam edelim yoksa verdiginiz son listeylemi devam edelim? ilkay

Kahvalti kaciyor derken, dogrudan oglen yemegi mi yiyorsunuz? Bir fincan sutlu kahve olsun icmiyor musunuz? Benim olmadigim zamanlar, genel kurallara uygun olarak istediginiz herhangi bir haftayi secin ama daha dogru olan icinde olunan haftayi uzatmak galiba...

Mey dedi ki...
Bende neredeyse ulasmak istedigim kiloya varmak uzereyim.. Az kaldi ipi goguslemeye . 67,5 kilodan 57 kiloya indim sayenizde.. Herksin gozu uzerimde ne yapiyorum ne yiyorum elimde yanlislikla bir kurabiye gorseler bunu da mi yiyorsun diye soruyorlar....

Sizin yazilarinizi gormeyince nedense bir bosluk olusuyor bende. eksikliginizi hissediyorum.
Iyi ki varsiniz...

Neyi yemiyoruz ki aslinda? Isin sirri da orada zaten... Siz de iyi ki varsiniz...

......................................................

Kalan sorularin cevaplarini ve yeni programi gun icinde burada bulacaksiniz... Kendinize iyi bakin...

2 mart 2011'Roma

NEREDE NEREDE NEREDE? BEN NERDE YANLIS YAPTIM?

2011-02-28T11:12:00.003Z

Zaman nasil cabucak geciyor...

Oncelikle Federico icin yazdiginiz iyi dileklere cok tesekkur ederim... Onu cok mutlu ettiniz, tabii beni de...

Ictenliginiz, samimiyetiniz, ve iyi duygulariniz hayatimizi guzellestiriyor...

Sonra kusura bakmayin diyecegim, 1 hafta demisim 15 gun olmus... burayi hizla geceyim... Seda hatirlatti... Seda ve Aslihan, hergun herhangi bir yazinin altina birakilan sonuclarla bayagi bir karmasa yasiyorlar ama ikisi de direncli ve akilli kadinlar, ariyorlar, buluyorlar, okuyorlar...

Ne cok kisi yazdi bu son haftalarda, "ben hedefime ulastim" diye... Siz de ulasacaksiniz... Mutlaka... Yavas yavas ama emin ve kalici bir sekilde... Cunku biz kalori kisitlamadik, hicbir besinden, drastik bir bicimde uzak kalmadik, cikolata da yedik, makarna da, kek de, tatli da...

Yapmamiz gereken sey besinleri suclamak degil, nerede yanlis yaptigimizi bulmak... Cunku cogumuz farkinda olmadan "yeme bozuklugu" gosteriyoruz. Bu arada da hipotiroidim var, metabolizmam yavas, su icsem yariyor diyoruz....

Ogunler atlaniyor, bir sonraki ogunde miktarlar abartiliyor, anormal kalorili atistirmalar ozellikle aksam saatlerinde televizyon karsisinda yapiliyor, tatlilar, sekerler, cikolatalar bircesit teselli olarak kullaniliyor, cocuklar da tatlilarla teselli ediliyor veya odullendiriliyor. Kosusturmaca arasinda yemekler cok hizli yeniyor, ama gercekten hareket etmek gerektiginda sedanter yani hareketsiz bir yasam tarzi seciliyor....

sizin yanlisiniz hangisiydi, bu surecte bunu anlamis oldugunuzu umuyorum.. Cunku kilo verecegiz ama bunu korumak (aslinda korumak yanlis kelime) bunu kalici hale getirmek caba istiyor.

O nedenle kiloyu yavas yavas vermek bizi daha planli, programli ve dogru beslenme kurallarina daha kolay uyabilir hale getirecegi icin onemli...

Bugune kadar kilo verenleri dinledik. Simdi bu yaziyla, ben hic iyi sonuc almadigimi dusunuyorum diyenlere kulak verelim. Bize yazin, tartisalim, hep beraber kafa yoralim, buradaki sinerjiyi olumlu bir bicimde, hepimizin yararina kullanalim.

AMERIKA'daki STAMFORD GRUBU...

OLUSTURDUGUNUZ BIRLIK COK AKILLICA, OLAGANUSTU... BIRBIRINIZE DESTEK OLARAK, GUC VEREREK SONUCA ULASACAKSINIZ VE BEN HERKESTEN DAHA COK MERAK EDIYORUM OYKUNUZU...

HARIKASINIZ...

Bu arada kocunuz NESLIHAN'a ve guzel kizina Roma'dan kucak dolusu sevgiler yolluyorum...

Simdi bu yaziya basarisizlik oykulerini bekliyorum, cevaplanmamis butun sorular buraya... Bu aksam ve yarin ozgursunuz. Neyi ozlediyseniz, cesitte serbest, miktar kontrollu. Carsamba gunu yeni programa geciyoruz...

Sevgilerimle....

28 Subat 2011'Roma

SENI NASIL ANLATIRIM?

2011-02-22T22:32:00.011Z

Seni nasil anlatirim...?

Bir fasulyenin icindeki kucucuk bir kalpten ibaretsin seni ilk gordugumde... Ilk kez kucagima geldiginde, bir melek konuyor omuzlarima ve kulagima “o seni secti anne olarak, ona iyi bak” diyor...

Guzel bir bebek miydin bilmiyorum ama bebektin iste... Cok masum, cok savunmasiz, cok minik bir aceleci bebek..

11 sene sonra, babannene, “bana tesadufen iyi bir anne denk geldi” diyorsun bacak bacak ustune atip...

Seni nasil anlatirim...? Nasil anlatilir bir cocuk...?

Cocuksun iste... Herkesinki kadar sevgili, herkesinki kadar onemli, herkesinki kadar degerlisin...

Ilk muayenenende doktorun yuzune cis yapiyorsun,

okulun ilk gunu cok ama cok agliyorsun,

kendi dogum gunlerinde pasta kesilecekken disari kaciyorsun, “ahciya tekme atti, ustelik tukurdu” diye

beni mudur odalarinda misafir ettiriyorsun,

“ sen gel okula, yemek pisir bize” diyorsun bana,

arkadaslarina isim takiyorsun, ogretmenin kizdi diye baban “halt etmis o ogretmen” diyor, ertesi gun gidip, “babam sana halt etmissin dedi” diyorsun...

Onu da mudur odasinda agirliyorlar...

Seni nasil anlatirim...? “Annecigim sana bir sey itiraf etmem lazim, amcamin motoruna bindim, ama basima kask takti hem de yavas gitti, senden sakladigim icin ozur dilerim, annene soyleme demisti” diyorsun...

"Sevgili Noel Baba, ben sana inanmiyorum ama annemle babam inaniyorlar, onun icin istersen bana hediye yolla, onlar uzulmesinler" diye kuzey kutbuna mektuplar yaziyorsun...

Durustlugun icimi sizlatiyor...

Seni nasil anlatirim?

Kavanozlara sumuklu bocek toplayan,

evimizi hayvanat bahcesine ceviren,

Fatih’in dogum gunu hediyesi papaganin huznunu dagitmak icin ona flut calan,

dogum gunu partisinde 11 yas konusmasi yaparken, “kendimi cok buyumus hissediyorum, karakterim degisti, daha sert bir genc oldum” deyip, aksam Tigerman isimli pelusuna sarilip uyuyan,

doga kirlenmesin diye protesto mektuplari yazan,

her cocuk kadar kofte pilav, her cocuktan daha cok kuru fasulye ve mercimek corbasi seven, arkadas canlisi,

akrabalari uzakta diye kendini dunyanin en sanssiz cocugu ilan eden,

en olmadik seylerin koleksiyonunu yapip, bir oda dolusu oyuncagi varken, tahta parcalariyla oynayan,

Agzindan buyuk sakizlar cigneyip, kafasindan buyuk balonlar yapan,

hayatta rengi yesil olan hicbir besini henuz tatmamis bir cocuk...

Butun cocuklar gibi cocuk, butun cocuklar kadar cocuk,

her ne ise ailenin imkanlari, onun sinirlariyla buyuyen,

sinirsizca sevilen,

varligi icin heran sukredilen bir cocuk...

11 yasinda bugun...

22 Subat 2011’Roma

SE NON ORA, QUANDO ?

2011-02-14T00:57:00.010Z

Italya’da ozellikle hukumetin ileri gelenlerinin adlarinin cokca anildigi son olaylara artik duyarsiz kalamayan kadinlar, “se non ora, quando ?“ yani "simdi degilse ne zaman "?adini verdikleri kadinlik onurunu hatirlatma hareketi cercevesinde meydanlardaydilar bugun...

Yaklasik 1 milyon kadin, hicbir partinin bayragini ya da sloganini tasimadan, hicbir “ahlak” elestirisinde bulunmadan ve kimseyi yargilamadiklarini soyleyerek cok basarili bir eylem yaptilar...

Sloganlari cok ama cok hosuma gitti...

Simdi degilse, ne zaman?

Budizmde de benzer bir dusunce var, simdi, su an mutlu olmayi hedeflemek, mutlulugu yarina ertelememek, olaylara baglamamak, su da olsa, bu da tamamlansa diye kosullar one surmemek...

Siz 2011 yilina iste oyle kararli girdiniz... “Simdi” dediniz, basladiniz...

Zerafetin, şefkatin, güzelliğin simgesi, talihli, cömert, duyarlı, kültürlü, sanatkar Tavşan; 2011’in barış, eğlence, aşk, romantizm ve sanat alanlarını tetikleyecek bir yıl olacağını müjdeliyor... Bu yil, tüm insanlığı etkileyecek eserler, akımlar çıkabilir diyor Nilambara son yazisinda...

Ben Tavsan yilinda dogmusum, guzel bir yil oluyor 2011... Ama hep inandigim birsey var benim, hani su meshur sozdeki gibi, "Sen gunlere birsey getirmezsen, gunler sana birsey getirmez" diyen... Yani bir cok sey bizim elimizde, yapabiliriz, degistirebiliriz, cevirebiliriz...

Insanin kendine karsi verdigi mucadele, hayatta kazanilmasi en zor olandir... o nedenle ben coktan beri kendimle mucadele etmiyorum, uzlasma yoluna gidiyorum...

Size kucuk bir sir vereyim...

Ayda birgun kendime izin veriyorum. O gun ozellikle kosturmayacagim, keyif gunu olsun istiyorum. Zaten kendiliginden olusuyor kosullar ve o gun, saglikli sagliksiz diye bakmadan canimin cektigini yiyorum.

En “big” inden fast food mu? Olsun olsun 1000 kalori olsun, patatesi, kolasi ile (max 600 dur de hadi neyse...), dev bir kuru yemis canagi, hatta kovasi mi, yaninda da buz gibi kolasi mi, upuzun boru gibi paketin icinde sira sira dizilmis, agzinizda kranc kranc yapan o 2000 kalorilik cipsler mi, bir tencere bulgur pilavi (burada soz konusu olan porsiyonun abartisidir tabii), yaninda ayran ve kofte mi, icine 1 kasiktan yarim sise fazla yag konmus, dev bir salata mi (ben bir canak salatayi 300 kalorilik hale getirebilirm bahse var misiniz?) , yiyip bayilacaginiz yarim kilo baklava mi? her ne ise onu yiyorum... Genellikle evdeyken, yalniz oldugum bir dinlenme gununde, bir film izlerken, yeni bir kitaba baslamisken, Turkiye’den gazeteler gelmisken yapiyorum bunu...

Bu ayin izin gununde Antonio ve Federico kayaga gitmislerdi, ben evde kaldim, Harry Potter'in son filmini izledim, yarim kavanoz tahini, ekmekle yedim, Can'in annesi getirmisti bana Turkiye'den. Taris'in tahiniymis, Tahin kalsiyumdan cok zengin, ama onun icin degil, canim cektigi icin, cok sevdigim icin yedim... Koy ekmegi ile birlikte nefisti...,

Dunyanin sonu olmuyor, aklim hicbir seyde kalmiyor.

Onun disinda bizim evde, genel hatlariyla Italyan –Akdeniz modeli beslenme uygulaniyor, sadece belki bir gun fazladan et yeniyor ama bu sadece benim zaman yonetimim yuzunden ve bu konuda en kisa zamanda bir duzenleme yapacagim ve size de bu modeli butun ayrintilariyla anlatacagim...

Gelelim onumuzdeki haftaya...
Bu artik bir sarsilma haftasi, biraz hizlanalim ve bakalim neler oluyor.

Sabah kalkar kalkmaz iki bardak su veya ihlamur

KAHVALTI:

1 dilim ekmek
1 dilim beyaz peynir
5-6 zeytin
1 tatli kasigi bal veya recel
Haftada iki gun haslanmis veya rafadan yumurta
Bol yesillik (maydanoz, roka, dere otu vs)

ARA OGUN
1 elma veya 1 portakal veya iki mandalin ve iki kucuk biskuvi

OGLE YEMEGI:
Herhangi bir etli sebze yemegi (kiymali karnabahar mesela)
Veya
Izgara tavuk, balik ve salata
Veya
izgara ya da haslanmis tavuk ve haslanmis sebze
(ekmek, pilav, makarna, pure vs yok)

ARA OGUN:
1 fincan sutlu kahve
Veya
1 kase yogurt ve bir kucuk meyve (kiwi olabilir ornegin)
Bu ara ogunu sabahinkiyle degistirmeyin, ogleden sonra biskuvi yok cunku

AKSAM YEMEGI :
Oglen yemegi gibi

Zor bir hafta, ozellikle karbonhidrat bagimlilari icin ya da ekmek, makarna, pilav sevenler icin dayanmasi guc ama haftaya hepsi soframiza donecek...

Su icmeyi, yuruyus yapmayi ve yemege koydugunuz yaga ve porsiyonlariniza dikkat etmeyi unutmayin lutfen...

Hepinize iyi haftalar diliyorum.

14 Subat 2011'Roma

ELIF'IN OYKUSU...

2011-02-11T05:08:00.008Z

Hepinize Merhaba,

uzaktan bakinca benim 1 haftam daha uzun suruyormus gibi gorunuyor biliyorum. Haklisiniz. Ama sizler artik ne yapip yapmayacaginizi biliyorsunuz. Yoklugumda da, varmisim gibi davrandiginiza eminim. Onmuzdeki hafta, biraz zorlanacagimiz, ama yavaslayanlari soyle ciddi bir sekilde sarsacak bir hizlanma formulu uygulayacagiz.

Sizleri Elif'in guzel oykusuyle basbasa birakiyorum. Onun yazdiklari cok ozel bir seye isaret ediyor. Her diyet sizi zayiflatir, onemli olan, hayatin icinde kalmak.

Sevgili Elif, paylastigin, cesaret verdigin ve burada oldugun icin cok tesekkurler... ;Michael Jackson ceketine cok guldum, kizini dinle, eminim cok cici ve akilli bir cocuk...

------------------------------------------------------------------------------------------------

Merhaba ben Elif ( elifin terazisi)

44 yaşındayım, kilolarla başım 22 yıldır dertteydi. İlk doğumumu yapmamla birlikte aman çocuğa süt olsun diye yedim, yedirildim.

Kendi kafama göre ( şimdiki bilgilerime göre açlık grevi) bir sürü diyet yaptım. Hep verdim, fazlasıyla da geri aldım; artık ne kadar dikkat etsem de kilo veremiyordum. Görünürde henüz bir sağlık problemim yoktu ama görüntümden hoşlanmıyordum.

Çoğunlukla günlerim evde geçtiğinden bol eşofmanlar, salaş kıyafetlerle durumu idare ediyordum.

Düğün, bayram işte herhangi bir yere gidilecek olsa kabusum başlıyordu. Her giydiğim simsiyah kıyafet belime dar geliyor, sırtımda da üç kat katmer oluşturuyordu.

Ailemi de kendimi de bunaltıyordum, yeni kıyafet almanın kilolu halime, iradesizliğime ödül vermek gibi olduğunu düşündüğümden alışveriş yapmak da istemiyordum.

8 ay önce kararımı verdim diyetisyene gidecektim, aklımın bir tarafında bununda işe yaramayacağı fikri vardı. Aileme için için şu mesajı verecektim bakın görün ne yaptıysam olmuyor. Ayrıca eşimin ve kızlarımın bana kilo baskıları da yoktu zaten, yani aslında mesajı kendim alacaktım vicdanım rahat devam edecektim.

Gittim diyetisyene bir dolu tahlil yapıldı. Yaşımı , boyumu, kilomu , alışkanlıklarımı ele alıp bir liste hazırladı. Hastaneden eve gelene kadar ağladım, bu liste insan için miydi Allah aşkına? Bu diyetisyen de nereden almıştı diplomasını?

Neyse aklımdan üç gün göstermelik deneyim dedim, ben zaten emindim bu listenin imkansızlığına ama eşim de kızlarım da görecek şahit olacaklardı. Haklısın karıcım, annecim diyeceklerdi.

İnanmayacaksınız üç güne kalmadan yıllardan beri ilk kez karnımın doyduğunu hissettim meğer ben açlıktan abur cubura saldırıyormuşum. Sinirlerim gevşedi, midem rahatladı, bağırsaklarım düzene girdi.

Kilo vermeye başladım ama bir şeyler eksikti, diyetisyenim işi bir memur zihniyeti ile ele alıyordu. Tamda motivasyonum kırılmaya başladığında sanırım temmuz ayıydı mucizem beni buldu. Nasıl oldu bilmiyorum kendimi Mehtap’ın yazılarını ona yapılan yorumları hatmederken buldum. Listesi benim listeme aşağı yukarı uyuyordu ama o metabolizmayı şaşırtan önerileri benim için vazgeçilmez olmuştu. Bu blogdaki sinerji , Mehtap Hanım’ın adeta bir orkestra şefi gibi insanları yönlendirmesi, sabırla ilgilenmesi, tatlı – sert tutumu aradığım şeydi. Tabi hoşçakal diyetisyen dedim.

Şimdilerde 18 kilo vermenin mutluluğunu ve hafifliğini yaşıyorum, kilo verme yolculuğum bitti artık koruma yolculuğum hep devam edecek. Biliyorum bu çok zorlamayacak beni işin sırrı dengede bunu öğrendim. Önerilen kilonun altına bile ulaştım, o yüzden canımın istediği şeyleri abartmadan bir öğünde yiyorum, asla bir günde bile değil. Bunu da artık bir emniyet sübabı gibi görüyorum.

Artık 38 bedenin içine sığıyorum, inanmayacaksınız dolabımda 38 bedenden 48 bedene kadar kıyafetler birikmiş durumda.

Geçen gün zayıflayınca giyerim diye atmayıp sakladığım bir ceketimi giydim, kızım “ anne Michael Jackson ‘un ceketleri gibi duruyor “dedi. Meğer ben bedenimle birlikte ruhumu ve dolabımı da çöplük gibi kullanmışım. Artık ayakkabılarım bile büyük geliyor deyim siz gerisini anlarsınız. Aman Allahım ayy ne zor iş bir kadın için tepeden tırnağa alışveriş yapmak, ne işler açtın başıma Mehtap:))

Benimki bir öykü değil benimle yaşayacak bir serüven, teşekkürler Mehtap pusula oldun, iyi ki varsın, senden çok şey öğrendim. Zorların kolay ola inşallah…

11 Subat 2011'Roma

JUST GET DANCY !

2011-02-03T20:03:00.002Z

Bugun, bana ismimle seslenen,

benim bu dunyada en iyi chicken noodle soup yaptigimi soyleyen

akilli, cok yakisikli, benden bile inatci, arkadas canlisi, lazanya seven, cok guzel dans eden, okulundaki kizlarin gozdesi, tenisci, dunyalar tatlisi bir genc adamin 11. dogum gunu...

Canim Can'im Jon...

Nice mutlu yillara...

Hadi senin icin hep birlikte dans edelim.....

DON'T BE FANCY

JUST GET DANCY

WHY SO SERIOUS?

3 Ocak 2011'Roma

BIR CESIT DETOX...

2011-02-01T17:03:00.007Z

Cok ozel bir dòneme giriyoruz... Bu gune kadar eger kilonuzun yaklasik % 8-10’unu verdiyseniz, dogru yoldayiz demektir...

Farkindaysaniz, artik yavas yavas ozgurlugumuz artiyor yiyecek secimimiz konusunda...

Istersek bircok besini sinirlayabilecegimizi gorduk, sonuclardan hosnutuz ve bunun kalici olmasi icin caba gosterecegiz...

Bu hafta vucudumuzdaki bazi toksinleri aritma haftasi...

Normalde besinlerin glisemik indeksini degistirmese de, kana karisma hizini artiran ve glisemic load odi verilen bir baska index te, bizim besinleri hazirlama, pisirme ve dograma bicimimizden de etkilenir. Bu hafta bu yeniligi de yasantimiza sokacagiz ve enerjimizi artiracak, cildimizi parlatacak, daha zinde hissetmemizi saglayacak bir kisa program uygulayacagiz.

Sut, yogurt, peynir, yumurta, tereyagi dahil hic hayvansal protein yemeyecegiz.

Beyaz unla hazirlanmis her besinden, sekerden ve tuzdan uzak duracagiz.

Gunaydin deyin kendinize ve 1 bardak su icin once....

KAHVALTI

1 dilim kepekli, tam tahilli, cavdar vs ekmek (70 kilonun uzerinde olanlar 1,5 dilim yiyebilirler)

6-7 siyah veya 8-10 yesil zeytin

2 tatli kasigi bal, veya 1 tatli kasigi tahin-1 cay kasigi pekmez

Domates, salatalik, roka, kirmizi, yesil biber, bol maydanoz. (ufak ufak dogranabilir veya blendirdan gecirilebilir, hic vaktiniz yoksa mumkun oldugunca cok cigneyerek yemeye calisin)
--------------------------------------------------------------------------------------------

Veya

Yumurtasiz menemen (kendisi bir cesit gemici yemegidir, sogan, domates, biber, maydanoz, 1 kasik zeytinyagi ile menemen gibi yapilir) + 1 ince dilim ekmek
-------------------------------------------------------------------------------------------

Veya

1 buyuk bardak meyve suyu (eger blendir varsa havuc, elma, portakal, kiwi birlikte olabilir) + 4 kasik musli veya 1 ince dilim kepek ekmegi + 1 kasik bal
--------------------------------------------------------------------------------------------

Veya

1 kase 3 renkli meyveden olusmus meyve salatasi + iki ceviz
---------------------------------------------------------------------------------------------

ARA OGUN

3 kuru kayisi + iki ceviz

Veya

1 kuru incir + iki ceviz

Veya

3 kuru erik + 4-5 badem

veya

1 kucuk kase nar + iki ceviz

veya

yarim az haslanmis ayva + iki ceviz
-------------------------------------

OGLEN YEMEGI

1 dilim kepekli, tam tahilli, cavdar vs. ekmek veya 4 kasik esmer princten yapilmis pilav veya makarna

6 yemek kasigi etsiz sebze yemegi (ispanak, lahana, kereviz, pirasa, broccoli, yesil fasulye vs)
---------------------------------------------------------------------------------------------

veya

5 gunde 2 kez etsiz kuru fasulye veya nohut veya mercimek yemegi yenebilir ama 6 yemek kasigi yenecek, 7 degil. 8 hic degil..
---------------------------------------------------------------------------------------------

veya

4-5 kasik esmer princten yapilmis pilav veya bulgur pilavi + 1 buyuk kase coban salatasi

veya

1 kucuk boy havuc + 1 kucuk boy patates + 1 adet kirmizi biber haslamasi + 1 kabak + 1 rezene haslamasi + 1 kucuk kirmizi pancar veya kirmizi lahana + 1 dilim cavdar ekmegi
--------------------------------------------------------------------------------------------

Veya

havuc + kirmizi pancar + roka salatasi (uzerine 1 tatli kasigi susam veya 1 tatli kasigi dolmalik fistik kavurun) + 4-5 kasik pilav
--------------------------------------
(pilav secenegi 1 haftada en fazla iki kez, ayni sey baklagiller icin de gecerli, tercihlerinizi mumkun oldugu kadar yesil sebzelerden yana kullanin lutfen)
--------------------------------------

ARA OGUN

1 fincan cay + 3 petit beure biskuvi
------------------------------------------------------------------------------------------

Veya

Kucuk bir kulah meyveli dondurma (meyveli demek sutlu, cikolatali, karamelli vs olmayan demektir, anlamazliga gelmeyin) bu secenek 5 gunde en fazla 2 kez kullanilacak

AKSAM YEMEGI

1 kase corba (domates, mercimek, sogan corbasi vs) Gurbuz isterse tarhana corbasi icebilir, icine 1 kasik nohut ta koyabilir. Ama uzerine beyaz peynir rendeliyemez.

Bu secenegi 2 kereden fazla kullanmazsa iyi olur. Corbalar icin et suyu kullanmayin. Mumkun oldugu kadar basit corbalari secin...
+
4-5 kasik etsiz sebze yemegi
+
1 dilim kepekli, tam tahilli, cavdar vs.ekmek

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Veya

ekmek yerine 4 kasik esmer princten yapilmis pilav veya makarna.

---------------------------------------------------------------------------------------------

Gun boyunca ihlamur, ada cayi, yesil cay, papatya cayi, nane limon, isirgan, kusburnu vs caylar sekersiz olmak kaydiyla serbest.

Kahve en fazla 1 fincan.

Fiziksel aktivite ile desteklerseniz, sonuc beklediginizden daha cabuk, daha kolay ve daha kalici olarak gelir unutmayin.

Hareket edin.. Merdiven inip cikin, dans edin, yuruyus yapin, kaldirima inip cikin yururken..

Ne yapip edin, hareket edin.. Metabolizmaniz hizlansin..

En az 2,5 litre su icmeyi unutmayin.. Ara ogunleri atlamayin..

Bu haftanin onemini yapinca anlayacaksiniz...

Bir hafta sonra tartiliyorsunuz...

Hepinize sevgiler...

1 Subat 2011'Roma

SU GIBI...

2011-02-01T16:40:00.007Z

Cok ozel bir felsefeyi ogrenmek icin toplantilara katiliyordum.

Bir yandan evde minicik bir bebegi birakmis olmanin stresi, ote yandan gunun omuzlarima tum agirligiyla cokmus yorgunlugu, bazen “ne isim var benim burada ?” diye sormama neden olsa da, basladigim birseyi yarim birakmama huyum yuzunden kendimi zorlayarak ta olsa devam ediyordum.

Cok ilginc insanlar vardi grupta... Tiyatro sanatcilari, is adamlari, ressamlar, ogretim uyeleri, temizlik iscileri, manavlar, ogretmenler, emlakcilar, diplomatlar...

Gelen kaliyor, soylenenleri buyuk bir inancla izliyor, uyguluyor, deliler gibi savunuyordu...

Benim sorularim vardi. Herkese bakiyordum, onlarin bu konuya olan inanclarina, yaklasimlarina, her toplantiya yanlarinda yeni davet ettikleri kisileri getirmelerine, kendimi biraz da suclu hissediyordum, anlayamadiklarim icin...

Sonra birgun hic beklemedigim bir anda, “afedersiniz” deyip konusmaya basladim. Ben de galiba inanma sorunu var, ama sormazsam daha dogrusu sorduklarima yanit alamazsam, en iyisi kalkip gitmek diye nefes almadan siraladim sorularimi, katilmadiklarimi, binlerce yillik bir felsefe uzerine olan elestirilerimi...

Once bir sessizlik oldu... Ben ayaklarima baktim o anda cok daraldigim zamanlarda yaptigim gibi... Kendimi gulumsetmek icin, keske evde kalip, ayaklarima baksaydim dedim, gulumseyemedim, cunku yenilerin atesli savunuculari, gozlerinden simsekler cikartarak bakiyorlardi yuzume...

Ayaga kalktim, cantami aldim, hoscakalin dedim...

Grubun yoneticisi benimle kapiya kadar geldi, Mehtap, lutfen bir ay sonra bir tek aksam daha gel... Seni gormek beni mutlu edecek dedi...

O bir ay suresince bu konuyla ilgili bulabildiklerimi okudum, kendi sorularima kendim cevap bulmaya calistim, notlar aldim, kutuphanelere gittim, kucuk bir deftere dusunduklerimi yazdim ve nihayet “yeni baslayanlarin” haftalik toplanti gunu geldi ve kapiyi tam zamaninda caldim...

Henuz kimse gelmemisti... Grup baskani ve hala cok severek gorustugum bir sefire hanim vardi icerde... Oturduk, firsattan istifade sorularimi sordum, yorumlar yaptim...

Gelen giden yok, ne oluyor? dedim bir ara... Gulumsediler... “Mehtap sen suyu temsil ediyorsun, onlar alevi, bizim pek katilmadigimiz bir inanc bicimidir alev inanci, yanar, harlar ve sòner...

Su kalir... yolunu bulur akar, kaybolur, buharlasir, yagmur olur, tekrar doner ama yok olmaz...” O arkadaslarin hicbiri kalmadi ne yazik ki aramizda..."

Dogru soyluyorlardi... Ben inanclarimi degistirmedim ama hala dùzenli olarak toplantilara katiliyorum, bazen upuzun aralar veriyorum, bazen dergilere uye olup, bazen iptal ettiriyorum ve bu gùzel felsefenin benim yasantima getirdiklerini mutlulukla kabul ediyorum...

Dogru soyluyorlardi, ben suyu temsil ediyorum...

Heyecanlara kapilip, sonra gecip gitmiyorum... Birseye karar verip, sonra arkami donup omuz silkmiyorum...

Aslihan ùzùldù gecen sefer, geri dònenler azaldi diye son tartilma tarihinde...

“Onemli olanlar kalanlar bizim icin” dedim, ve ben hic sasirmadim...

Kendinizle ilgili boylesine bir degisimi gerceklestirmek için kendinize inanmaniz gerekiyor, bana degil...

Su gibi olmaniz gerekiyor, akmaniz, yolunuzu bulmaniz, bulunca kalmaniz, kaybolmamaniz gerekiyor..

Onun icin burada olanlarla ben de buradayim, son gùne kadar...

1 subar 2011'Roma

P.S: "Aqua Azzurra" iki Italyan muzik dehasinin size armagani olsun bugun...

ZEHRA’NIN KŰÇÜK SIRLARI...

2011-01-27T19:22:00.009Z

Sabah gozlerimi aciyorum, bas ucumda lacivertle mor arasi renkte bir ajanda... Uzerinde recyle kagida Federico acele acele bir resim ciziktirmis, "mammina per te (annecigim, senin icin)" diye yazmis, her harfi baska bir renk ile boyamis...Son gunlerde surekli "bana hatirlatin" cumlesini duymaktan yorulduklari belli ki, babasiyla bana bu suprizi yapmislar... Her sayfada gulumseten ve aci aci dusunduren cumleler yazili...

Gune bòyle gùzel basliyorum... Bir ara postami kontrol ederken Zehra'nin oykusu geliyor... Gulumseyerek okuyorum... Yasemin'in oykusundeki heyecan, ona sizlerin gonderdigi yorumlarin yuregimde yarattigi cosku henuz yatismamisken yepyeni bir oyku, yepyeni bir sevinc... Disarda hava ne kadar soguk olursa olsun, hangi tonda grilerle kaplanmis olursa olsun, gokyuzu, benim icimde piril piril bir gunes parliyor...

Tam da istedigim gibi gidiyor hersey...

Yani herkes kendi dogrusunu, kendi yasantisinin ritmine denk getiriyor.

Kendine ait fedakarliklar yapiyor, kendi secimlerini dikkate aliyor, dusunuyor, tartiyor, ne yapip yapmamasi gerektigini, gerektiginde "dayanamam" diye bir sozcuk olmadigini, "yasak" sozunun bizim sòzlùgùze kabul edilmedigini, ama akilli ve saglikli beslenilirse, fiziksel aktiviteyle desteklenirse, kisisel hedefe ulasabilecegini acikca goruyor...

Iki farkli kadin, iki farkli oyku, iki farkli yasam... Ama ulasilan nokta ayni...
Zehra, simdilik fotograf koymuyor yazisina... 7 kilonun nasil bir yuk oldugunu, elinizde 7 tane pet su sisesiyle yurudugunuzu hayal ederek anlayabilirsiniz... Dile kolay...

Tesekkurler Zehra, paylastigin, inandigin, sahip ciktigin ve kendine boylesine saygi duydugun icin...

27 Ocak 2011'Roma

------------------------------------------------------

KÜÇÜK SIRLAR... UZUN YOLLARRRR..

Evet, öykümün adını küçük sırlar koydum bende....Aslında Mehtap'tan küçük sırlarr ;) çünkü bu sırlar bize yıllarca mücadelesini verdiğimiz büyük yolları kat ettirdi.Bu yollar ki git git bitmedi, arkamızı döndüğümüzde birde baktık ki yine yolun başındayız ama bu sefer değil bu sefer yolun sonunu gördük ve sırtımızda taşıdığımız tonlarca yükten kurtulduk.

Kimimizin yükü çok fazla, uzun zaman alacak belki ama yılmak yok ben başardım demek ki herkes başarabilir...

Şimdi diyeceksiniz ki sen kaç kilo verdin? Sadece 7 kilo...Şaşırmayın... Bu da hikayemi demeyin, ben de BKİ oranı normal olan ama bir türlü vücuduna doğumlar sonrası yapışan kiloları veremeyen gruptanım. Çok kilo vermesi gereken arkadaşlarım için küçük bir öykü olabilir ama 15 yıldır üstüne yapışmış 7-8 kilo fazlalığı veremeyen 41 yaşında,iki çocuk annesi bir bayan için çok zordu bu kilolar.
Denemedim mi vermeyi ..? Elbette denedim... Rejimler, plates, hızlı yağ yakma sporları ama en fazla 3-4 kilo, sonra sil baştan.

Mehtap'ın da dediği gibi bahane arayacak olursak bahanelerim hep çoktu...Sabah 6.30 da kalkıyorum çocukları kahvaltı yaptırıp, beslenmelerini hazırlıyorum. Onlar okula, ben işe geliyorum. Akşam 6 da evdeyim bir yandan yemek telaşı, bir yandan dersler. Saat oluyor 9-10. Kim bu saatten sonra spor yapacak diyorum, bazen zorluyorum hadi koşu bandına çıkayım diyorum ama çok zor geliyor. Tabi ayda yılda yapılan sporunda hiç bir faydası olmuyor yemek yeme şeklini düzene sokmadıktan sonra.

Ben 63 kilo ile başladım bu programa. İlk günler zor geçmedi değil...
Tam bu programın başlangıcında doğum kontrol için spiral taktırdım ve bende çok yoğun kanamalar yaptı. Tam 2 ay ara ara sürdü kanamam. Zaten kansızlık gibi bir problemim var,4 aydır kan hapı kullanıyorum. Hem diyet hem kanamanın verdiği halsizlik beni çok bitkin düşürdü. Bir gün hatta baş dönmesi ile uyandım eşim hastaneye götürdü. Bu yüzden çok yoğun tempolu yürüyüşler yapamadım.

En büyük zorluk, her gün işe gelirken yemek hazırlayarak gelmek oldu. Bir gün önceden yarın ne yiyeceğim diye bilmek zorundasın. Ara öğünlerimi hiç atlamadım, öğlen paydoslarımda bir saat yürüdüm ama bu zayıflama yürüyüşleri gibi olmadı, hiç bir zaman ter içinde işe gelmedim. sadece tempolu beni zorlamayacak ve terletmeyecek kadar yürüdüm beş gün.

Sadece sebze çorbası içtiğimiz günlerde yada akşamları sadece et yediğimiz günlerde evde yemek olduğu halde ben ekstra yapmak zorunda olduğum yemekler bazen çok zor geldi ama yılmadım, yemeğimi yaptım ve keyifle yedim. Hiç unutmuyorum bir hafta sonu çocuklar burda pek meşhur olan börekçilerde kahvaltı yapmak istediler, benimde diyetimin ilk haftaları. Hemen çocuklar hazırlanasıya kadar ben kepekli ekmeğin arasına beyaz peynirimi koydum ve tostumu yaptım, sardım çantama attım, çayla birlikte keyifle yedim. Canım hiç börek çekmedi bende çok hayret ettim kendime nasıl istemiyor canım diye ama ben kafamda bitirdim sanıyorum bazı şeyleri.

Birde en çok zorlandığımız konulardan biri, insanlara ikram etmek ve ısrarla yedirme konusu. Bunu bayramda çok yaşadım, hatırlıyormusun Mehtap bir dilim bile baklava yok demiştin. Yemedim ama yediğim lafların haddini hesabını bana sorun. Bu benim için çok önemli bir testti. Demek ki en zor anlarda bile yemek istemeyince başarabiliyordum.

Aslında biz sırf yeni bir yemek yeme modelini öğrenmedik sayende biz kendimizi keşfettik, sınırlarımızı öğrendik ve biz bizi yeniden yarattık..

Bu programda tek uymadığım şey DİYET süt, yoğurt, bisküvi oldu. Bunun da sebebi kilolarımı verdikten sonra bu diyet ürünleri almayı bırakacağımı biliyorum. Ben hayatımın akışı içinde sonradan vazgeçeceğim şeyler istemiyorum. Yoğurdumu evde mayalıyorum, normal süt içiyorum ama bunları en aza çekerek yiyorum.

Bisküvi yiyeceksem bol tahıllı, kek yiyeceksem evde yaptığım az yağlı keki tercih ediyorum. Neden mi bunları yapıyorum bu program bittiğinde hayatımızı bu şekilde devam ettirebilmek için. Kiloları verdik artık özgürüz yok...Yemek düzenlerimiz, ara öğünlerimiz aynı şekilde devam tabi ki arada kendimize verdiğimiz ödüllere de devam. Hayat bu, yaşamak ama sağlıklı olarak yaşamak çok güzel. En güzeli de ne biliyor musunuz? bir mağazada denediğiniz elbisenin üstünüzde fit duruşunu görmek süperrr...

20 gündür düzene girdim, dün de kontrol oldum ve tahlillerimi yaptırdım her şey normale dönmüş. Artık kan hapı da kullanmama gerek yok, spiralde vücuduma uyum sağladı. Demek ki insan inandımı ve gerçekten istedi mi tüm zorluklara göğüs gerebiliyor.

Aslında Mehtap; bize yeni bir yaşam tarzını, azgın dalgalardan sonra nasıl sesiz denizlere dönmemiz gerektiğini öğretti.

Artık kilo alacağım diye korkmuyorum ama en önemlisi yanlış yapmaktan korkmuyorum. Çünkü nasıl toparlayacağımı biliyorum.

Bu dönemin en büyük hediyesi de ne oldu biliyor musunuz? İmrenen, beğenen bakışlar, Fit bir vücut, 15 sene önceye geri dönmek veeeeeee kendime yeni bir gardrop hazırlamak...:D.

Darısı başınıza arkadaşlar....Başlamak demek bitirmenin yarısıdır, kimsenin sizi engellemesine izin vermeyin artık dolu tabakları geri çevirme dönemindeyiz..

Yaz bize gözünü kırpıyor, hazırız geliyoruz.......

ZEHRA

-----------------------------------------------------------------------------------------
P.S: giysiler sirasiyla, Max & Co, Max Mara, Gucci, Mila Shon, Mila Shon, Max Mara

KÜÇÜK BIR ÖYKÜ DE BENDEN...

2011-01-24T04:24:00.009Z

Hepinizin òykùsu çok ozel, hepinizin òykùsu cok gùzel ama Yasemin’in òykùsù benim yasantimda farkli bir yerde duracak hep. Kendime ozùrler, bahaneler arayip, “ne yapabilirdim ki” diye kacmak istedigimde acip okuyacagim.

Yasemin, bùyùk bir mùtevazilikle “kùcùk” dedigi bu bùyùk òykùde, hepimize kararliligin, azmin, istenirse her engelin a§ilabileginin dersini veriyor...

Gòzlerimi dolduracak kadar etkilendigim bu oykùyù, ozellikle yenleri ve yerleri hep dar olanlarin tekrar tekrar okumalarini diliyorum...
Sevgili Yasemin,

bu oykuyu hepimizle paylastiginiz için tesekkurler...

Ozel bir tesekkur de, size destek olan esinize, Lùlù’ye ve tùm aile bireylerine...

Gercekten tùm kalbimle kutluyorum
---------------------------------------------------------------------------------------------

KÜÇÜK BİR ÖYKÜ DE BENDEN

Hikayemin adını ve rumuzumu kimden kopya aldığımı dikkatli okuyucular hemen anlamışlardır. 7 ay önce bu yolculuğa başladığımda bir gün ben de hikayemi yazacağımı biliyordum motivasyonum düştüğü zamanlarda NükhetZ’nin hikayesi bana güç verdi. Nedenini bilemiyorum fakat kendime çok yakın buldum. O zaman karar verdim benim hikayemin adı da Küçük Bir Öykü de Benden olacaktı.

Benim için her şey 23 Nisan 2010’da başladı anasınıfına giden oğlumun gösterisi vardı dijital makinemizle de fotoğraf çektiğimiz halde orada bulunan fotoğrafçıya da birkaç poz çektirdim ama fotoğrafların elime geçmesi biraz zaman aldı 1 ay kadar sonra resimleri görünce seneye 23 Nisan’da böyle resimlerim olmayacak dedim ama bir türlü başlayamıyordum .

Bu arada arkadaşlar kışın aldıkları birkaç kiloyu tatile gitmeden vermek için bir arkadaşın evinde haftada 3 gün cd’ den jimnastik yapacaklarını söylediler beni de çağırdılar küçücük bir ilçede aktivite olur diye gittim.3 günün sonunda bu iş de bir iş var ya onlar deli ya ben deliyim dedim.

3-4 kilo fazlalıkları için çabalarını gördüm sana ne oluyor 30-40 kilo fazlan var daha neyi bekliyorsun dediğimde tarih 3 Haziran 2010’nu gösteriyordu.

İşyerindeydim ve sürekli düşünüyordum bu arada siteniz aklıma geldi bir yıl önceki programdan haberim vardı hatta kendi kendime blogcuların kendi aralarındaki saçmalıklarından biri daha demiştim.Sitenize arada bir uğruyordum birkaç ay önce Nur’un resimlerini görmüştüm madem spor yapıyordum yanı sıra diyete başlasam iyi olurdu

Hemen sitenizi açtım 1.ve 2.haftanın listesini bir kağıda yazdım öğrenciyken de yazarak daha iyi anladığım için.Eve gelince listeyi ve 23 Nisan fotoğrafını buzdolabına astım.Lülü’müze ve eşime diyete başladığımı söyledim kendime 1 yemek kaşığı zeytinyağıyla bir sebze yemeği pişirdim.

Son birkaç aydır evime 500 m kadar olan işyerime eşim arabayla bırakıyor bazen akşamları da alıyordu. Sabah eşime artık yürüyeceğimi söyledim böylelikle maraton başladı. Sitenizde 6 haftalık program vardı 6 hafta sonrada kuzenimin düğünü vardı. Düğüne kadar yapacaktım hedef 93 kiloydu verebilirsem devam edecektim.

Sabahları sırayla peynir-zeytin,yumurta,müsli,peynir-zeytin,yumurta,kek, pazarları da ne olursa şeklinde zeytin günlerinin biri siyah ise diğeri yeşil yanlarında bol yeşillik ile öğlen ve akşamları sebze ve et değişerek genelde sebzenin yanına yoğurt etin yanına bol salata ile ara öğünlerde en az 4 çeşit meyve alınıp iki gün üst üste aynısını yememek için1’er meyve ertesi gün iki ayrı çeşit meyve sabah bisküvi ile yendiyse öğleden sonra değişen kuruyemişlerle(ceviz,badem,fındık)

Her sabah ve öğlen iki küçük şişeye su dolduruluyor, 2 litrelik su gün içinde bitiriliyor sabah öğlen ve akşam ayrıca su içiliyor.

Yaşadığım yerde beyaz ekmekten başka ekmek bulunmuyor bin bir hevesle aldığım ekmek yapma makinemi piyasaya çıkardım evde bulunan karışım unlarımla değişik ekmekler yaptım dilimleyerek buzluğa attım.Şehre gidene kadar böyle idare edilecekti.Metabolizma çayını demledim günde üç bardak içmeye başladım Günler geçiyor benim gözümün önünden börekler,çörekler,pastalar durmadan geçiyordu.

3 gün arkadaşa spora gidiliyor,4 gün tek yürüyüş alanı olarak bulabildiğim okulun bahçesinde 1 saat yürünüyor Bu arada metabolizma çayının bana iyi gelmediğini fark ettim zaten kabızlık problemi olan biri olarak daha kötü olmuştum.13.gün pes ettim öğlen eve gidince ne bulursam yiyecektim.
Lülü 13 günümün boşa gideceğini emeklerime yazık olacağını söyledi bende birinin yanında iradesizliğimi göstermemek adına akşama bozmaya karar verdim Lülü’de bir komşusunun bahçesinden topladığı semizotlarını değişiklik olur diye pişirmiş hiç sevmediğim halde yedim

işe döndüm akşam eşime bozacağımı söyledim O’da şimdiye kadar yediklerine say tadını bilmediğin ne var değince O’nun yanında da bozmadım.

Bu arada öğlen yediğim semizotu işe yaramıştı ve ben rahatlamıştım.Devam etmeye karar verdim evde tartı olmadığı için kaç kiloyla başladığımı bilmiyordum.

Şehirde oturan birkaç haftada gittiğimiz kardeşimin tartısıyla takip etme kararı almıştım.O akşam komşumun şehre gideceğini duyunca hem tartılmak hem de yürüyüş ayakkabısı almak için gittim.13 günün sonunda tartı 98 kiloyu gösteriyordu 3,5 yaşında olan kızımı emzirirken yediklerime biraz dikkat edince tartı birkaç kere 99 göstermişti yıllardır bu kiloyu görmemiştim bu sadece 13 günde olmuştu.

4. hafta dolduğunda kuzenimin düğünü için alışverişe gidildi tabi ki yine tartıya çıkıldı gözlerime inanamıyordum 93 kiloydum düğüne hedeflediğim kiloya 4 haftada ulaşmıştım 2 hafta sonraki düğüne yeni hedef belirledim 90.9 olacaktım.

Bu sevinçle çarşıya gidildi nişanda kıyafet ararken çok zorlanmıştım şimdi mağazalardaki en büyük bedenleri değil de biraz küçüklerini deneyebiliyordum Böylelikle nişanda %50 indirimle aldığım kıyafetin 1/3’ü fiyatına bir elbise aldım.

6.haftayı doldurduğumda tartı 90.9 gösteriyordu ertesi gün arınma diyetinin son günüydü ve akşam düğün vardı ertesi gün tartıya çıktığımda pek bir şey umut etmezken tartı 89.0 gösterdi. Defne Hanımın bir gün sonra neden o kiloya indiğini anlamıştım.6 hafta sonunda 93 olan hedefim 89.0 ile bitmişti tabi ki devam edilecekti

8 hafta bittiğinde tartı 86.3’dü. Ondan sonra 1 hafta tatil +5 hafta ramazan ve bayram vardı yani önümde 6 haftalık zorlu bir yolculuk vardı .Arife günü tartı 83.3 gösteriyordu. 8 hafta çok sıkı bir diyet yaptım kaçamak yapmamaya çalıştım artık beslenmeyi öğrenmiştim hayatımı değiştirdim.

Daha az yağlı daha az kalorili daha sağlıklı yemekler yapıyordum önce sıradan bir kek yaptığımda bile daha lezzetli olsun diye elime ne geçerse ceviz,havuç,çikolata katıp üzerine de çikolata sos, bol hindistan cevizi- antep fıstığı ile de süslüyordum. Şimdi en basitinden light sütle,yağı azaltarak daha az kalorili bir kekinde aynı lezzette olabileceğini keşfettim.8 haftadan sonra her şeyi yiyorum ama ÖLÇÜLÜ,SIRALI.

Ben 30 Temmuz 2010 günü diyeti bıraktım 86.3 kilo ile şu an 71.8 kiloyum.Bu süre zarfında yürüyüşümü hiç aksatmadım yağmur ,kar,soğuk ,sıcak demeden haftanın en az 6 günü 1 saat yürüyorum eve gelince 100 mekik çekiyorum.Yürüdüğüm yeri görseniz bir okulun bahçesi 1 saatte 30 tur atıyorum

ilk başlarda akşama doğru yürüyordum ramazandan itibaren geceleri çıkmaya başladım ilk gece çok korkmuştum her yerden kertenkele,fare, kurbağa sıçrıyor civcivden bile korkan ben asla pes etmedim (Ayrıca ilk günden itibaren 2-3 köpek) Bizim burada hafif rüzgar çıksın yağmur yağsın elektrikler kesilir sonbahar gelip yağmurlar başladığında elektrikler kesilince eve dönmedim cep telefonumun ışığıyla yürüdüm.

Ramazanda 17.00 işten çıkıp eve gelince iftar hazırlığı,çocuklarla ilgilen,etrafı topla
20.00-20.30 iftar yap sofrayı topla sahura ön hazırlık yap
23.00 yürüyüşe git
24.00 yürüyüşten gel duş al
01.00 yat
03.00-03.300 sahura kalk
04.00-04.30 yat
07.30 kalk işe git öğlen eve gel eşim izinli olduğu için Lülü yok çocukları yedir tekrar işe git.
17.00 işten çık

bu tempoda geçen ramazan boyunca 5 gün yürüyüş yapmadım oda misafirlerim olduğu için onlar gittikten sonra gidebilirdim ama zaten bütün gün temizlik ve yemekle uğraştığım için yeterince hareket etmiştim.Yaz boyu hemen hemen her hafta sonu şehre gittik 2 günlüğüne .

Çocuklu bayanlar bilirler 2 çocuğun kıyafetleri,bizimkiler ben birde spor çantamı ekledim ayrıca az yağlı yemeklerimde bizle beraber geldiler.

Şehirde de ancak geceleri yürüyüşe gidebiliyordum yürüyüş alanı gece bir bayanın tek başına yürüyüş yapamayacağı bir yer olmadığından eşim ,kız kardeşim yada erkek kardeşimden işi olmayan benle geliyor diğerleri de evde çocuklara bakıyor eğer hava müsaitse çocuklarda götürülüyor onlar parkta oynarken ben yürüyordum.

Anlayacağınız ben çok emek verdim

Gelecek sene keşke dememek için bu sene bunu başardım.Her zaman kararlarını kendi veren ve arkasında duran biri olarak ben bu sene zayıflamaya karar verdim ve yaptım yanı sırada pek çok şey öğrenerek Mehtap Hanıma çok güvendim yazılarını tekrar tekrar okudum sitedeki resimleri bile inceledim .

Diyetin ilk başlarında saç rengimi değiştirdim baktım resimlerde güneş gözlüğü var hemen kendime yeni bir gözlük aldım bir yazısında 40 yaş altı bayanların meme ultrasonu çektirmesini yazmıştı ne zamandır aklımdaydı ama ihmal ediyordum 2 ay önce gittim onu da çektirdim hatta sonucu 2 ayrı hastanede 2 ayrı hekime gösterdim.Artık hayatımdaki diğer önceliklerin yanına kendimi de ekledim.

Başarısız insanların bahaneleri vardı benim ise planlarım olacaktı 1 saatlik yürüyüşlerde planlarımı yaptım kendimi dinledim dinlendirdim. Ben bir değişim gerçekleştiriyordum Esas Kızın yazısını okuyana kadar öyle görüyordum evet Esas Kız haklıydı bu bir değişim değil DÖNÜŞÜM’dü ama ben Gregor Samsa gibi böcek olmamıştım biraz megalomanlık olacak belki ama kuğu olmuştum.

Ben yaptıysam herkes yapar inanın kendinize sizin kararlılığınızı görünce çevrenizdekilerde size yardımcı olacak. Mehtap Hanım çok çok teşekkür ederim.

Bu blogu tanidim, hayatim degisti.

14 Ocak 2011

---------------------------------------------------

diyor Yasemin... Fotograflara bakin, nasil yenilenmis bir genc kadin var karsimizda degil mi?

Ne muthis bir kùçùk (!) òykù bu , gercekten...

24 Ocak 2011'Roma

EKSIK OLAN NE?

2011-01-24T03:07:00.006Z

Ne guzel bir sehir Roma… Son haftalarda sisler arasinda kaybolmus gibi dursa da, bitmek bilmeyen yagmurlardan heykeller kùf tutsa da, trafik alt-ust, her sokakta bir protesto gòsterisi, iyi calismayan bir belediyesi olsa da gùzel…

Roma gùzel, bu bolgenin yemekleri daha da gùzel…

Son haftalarda, oyle farkli nedenlerle, o kadar farkli yerlerde yemek yedim ki, biri haric her seferinde “Italyan’lar bu isi biliyor” dedim...

“Gunaydin” diyeceksiniz ama oyle siradan bir gunaydin degil bana soylenecek olan...

Cunku pizza, tortellini, lazagna, tiramisu filan degil bahsettiklerim...

Ornegin icinde mezgit baligi eti olan bir kabak corbasi ictim, minicik bir kasede yemekten once servis yapildi. Menude kizarmis ekmekle birlikte yaziyordu... Ekmek corbanin icine ufalanmis, corbanin sicakligi icinde kitirligini kaybetmemis, portakal kabugu rendesi ile (gorunmuyordu sadece hissediliyordu) servis yapilmisti... Inanilmazdi lezzeti gercekten...

Anlatacagim cok sey var yemeklere, guzel yemege, keyifle yemege, sosyal hayattan vaz gecmemeye dair...

Bir de Roma’ya dair anlatacak cok sey birikti... Ama once programimiz...

Simdi bakalim ne yapiyoruz...

KAHVALTI

• 1 dilim istediginiz herhangi bir peynir (hergun degistirin, kasar gibi cok yagli peynirleri, daha az tercih edin)
• 5-6 zeytin
• İnce bir dilim ekmek (30-40 gram)
• Haftada 1 gun yumurta
• Cay
• Arzu eden haftada iki gun taze meyve suyu icebilir
• Bol yesillik (arzuya gore)
veya
• Haftada 1 gun evde varsa 1 dilim borek veya az yagli kek ve cay
Pazar gunu 1 extra (sucuklu yumurta-pastirma-omlet vs, sosis yemeyin, cocuklarinizi da alistirmayin)

ARA OGUN
Meyve + 2 ceviz veya 5-6 badem
Veya
Meyve + yogurt
Veya
Yogurt + 2 biskuvi
Veya
Meyve + 2 biskuvi

OGLEN YEMEGI

• Tavuklu, marullu sandvic (calisanlar icin kolaylik olabilir)
Veya
• Evde yapilmis 4 kofte ile sandvic (icine yine marul veya domates koyarak)
Veya
Corba (kucuk bir kase) + 5-6 yemek kasigi herhangi bir sebze yemegi + 1 ince dilim ekmek
Veya
Haftada iki kez, 4 yemek kasigi kurufasulye, mercimek veya nohut yemegi (geri dònùyoruz) + 3-4 yemek kasigi princ veya bulgur pilavi (az yag ile pisecek)

Her secenege izgara, veya haslanmis sebze ya da havuclu-rokali-maydanozlu-marullu mevsim salatasi eslik edebilir.

ARA OGUN

Sutlu kahve + iki biskuvi
Veya

sabahki gibi

AKSAM YEMEGI

Corba + herhangi bir sebze yemegi + cacik (ufak bir kase) veya salata

veya

Corba + izgara et (balik, tavuk, hindi veya kirmizi et) + bol salata

Yemekten 1 saat sonra 1 minik parca bitter cikolata (minik bir parca, minik bir parca demektir) cuma aksami istediginiz herhangi bir tatlidan 1 kucuk porsiyon.

Unutmayin hersey size bagli.

Yemeklerin miktarlari kadar nasil pistikleri, malzeme secimi de onemli.

Yagi hayatimizdan tamamen cikartmiyoruz ama yemekler yagin icinde yuzmesin lutfen. Kontrol edin, mutlaka olcun yag miktarini...

Ara ogunleri ihmal etmeyin, metabolizma cayini icmeye devam edin...

Haftaya pazartesiye kadar boyle devam edelim...

Bu arada elbiseleriniz konusmaya basladilar mi?

Bir de beslenmeniz de yer almayan bir besin var mi sizce?

24 ocak 2011’Roma

BIRAK BOS KALSIN ELIM...

2011-01-24T02:54:00.004Z

“Yol yakinken donelim” diyordu o eski Turk filmlerinin sarkisinda.. Bir kisminiz coktan geri dòndù bile... Kolay degil, biliyorum... Onca kosusturmacanin arasinda, yesil corbalar pisirmek, siselere metabolizma cayi koyup yaninizda ise gòtùrmek, ne yenecegini, ne yenmiyecegini planlamak filan...

Bir kisminiz verdigi kiloyu az buluyor... Dogru... Herkese ayni surede, ayni sonucu verecek bir beslenme modeli henuz yok... Ustelik kiminiz gùnde 1 biskuvi fazladan yese, yil sonunda birsùrù kilo aliyor, kiminiz biraz duzene sokunca yediklerini, 3 ayda filinta gibi oluyor...

Metabolizmalar farkli, genetik mirasiniz farkli, kiminiz tasarruf etme geni tasiyor ("thrifty genotype"), aldigi her kilo yaga donusup, sanki uzerine yapisiyor, kiminiz sismanlik geniyle(FTO)bogusuyor. Cevresel faktorler, sosyal yasam, hormonlarimiz, genlerimiz ve aliskanliklarimiz...

Kolay mi hepsiyle basa cikmak?

Degil...

Oyleyse yol yakinken donelim mi?

Isteyen dònsùn, biz kalanlarla devam edecegiz. Bir ayda 2 ile 4 kilo vermek normaldir, arzu edilen hiz budur, ilk aylar disinda bundan fazlasi fazla, azi da azdir. Ustelik genetik mirasimiza ragmen “fit” olabilmenin tek yolu, beslenmemizi saglikli hale getirmek ve ne olursa olsun, hareket etmeye caba gostermektir. Basarinin anahtari, yavas ve kalici kilo vermektir, bunu hic unutmayin lutfen.

Benim gibi beslenmeyle ugrasan doktorlarin, biraz da gulumseyerek konustuklari, ve randevulerimizi tika basa dolduran “mayo provasi” dedigimiz, mevsim basi mayo denerken moraller bozulup, hani bugunden yarina 10 kilo vermeyi arzu edenlerin, bunu garanti eden diyetlere kostuklari, mayoyu almakla giymek arasinda gecen surede de verdiklerinin iki katini iyice yavaslamis bir metabolizma yanlarina kar kalarak geri aldiklarini biliyorsunuz degil mi diye sormama gerek yok...

Ustelik yana kar kalan sadece fazlasiyla geri alinmis kilolardan baska, ciddi fizyolojik hasarlar, sucluluk duygusu, basarisizlik nedeniyle kendine guven duygusuna vurulan darbe, teslli bulmak icin acilan yiyecek paketleri...

Gunluk kalori alinimizi 500 kalori dusururseniz, haftada yarim kilo verirsiniz. Ama geri kalan kalorileri saglikli besinlerden, saglikli ve keyifli yiyerek beslenmek bizim asil derdimiz. Onun icin buradayiz, o nedenle birlikteyiz.

Dayanirsaniz basarirsiniz ve bugun biraz zorlanarak yaptiginiz hersey, hayatiniz bir parcasi haline gelir...

Hazir olun, hem bu kadar rahat yiyorsun hem de kilon hemen hemen hep ayni sorularina bikana kadar cevap vermeye... Soylemedi demeyin... Sizin mayo provaniz, cok keyifli gececek, simdiden terliginizi, cantanizi, sapkanizi, hasirinizi, kendinizi hayal edin, cunku zamanimiz var, rahat rahat hazir olacagiz her provaya...

24 Ocak 2011’Roma

ZAMAN SENSIN...

2011-01-20T00:53:00.005Z

BUYUK SIR

Sana büyük bir sır söyleyeceğim
Zaman sensin
Zaman kadındır ister ki hep okşansın
Diz çökülsün hep
Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına.

Bir taranmış
Bir upuzun saç gibi zaman
Soluğun buğulandırıp sildiğin ayna gibi.

Zaman sensin, uyuyan sen
Şafakta ben uykusuz seni beklerken
Sensin gırtlağıma dalan, bir bıçak gibi...

Ah bu söyleyemediğim işkencesi hiç geçmeyen zamanın
Bu mavi çanaklarda kan gibi
Durdurulmuş zamanın işkencesi
Ah bu daha beter işkence hiç mi hiç giderilmemiş istekten
Bu göz susuzluğundan sen yürürken odada

Bense bilirim büyüyü bozmamak gerektiğini
Daha beter seni kaçak
Seni yabancı bilmekten
Aklın ayrı bir yerde gönlün ayrı bir yüzyılda kalmaktan
Tanrım ne ağırdır sözcükler
Asıl demek istediğim bu.

Hazzın ötesinde sevgim
Hiç bir zararın erişemeyeceği yerde bugün
Sevgim
Sen ki benim saat-şakağımda vurursun
Boğulurum soluk alıp vermesen
Tenimde bir duraksar ve yerleşir adımın.

Sana büyük bir sır söyleyeceğim
Korkuyorum senden
Korkuyorum yanın sıra gidenden pencerelere doğru akşam üzeri
El kol oynatışından söylenmeyen sözlerden
Korkuyorum hızlı ve yavaş zamandan
Korkuyorum senden.

Sana büyük bir sır söyleyeceğim
Kapat kapıları
Ölmek daha kolaydır sevmekten
Bundandır işte benim yaşamaya katlanmam
Sevgilim.

diyor Aragon..

Bazen oluyor, kaciyor insanin elinden zaman... Iki ayak bir pabucta, dokuz ayin carsambasi bir arada, hepsi pes pese, hersey ust uste...

Durmak, derin bir nefes almak, once sola, sonra saga, sonra tekrar sola bakmak gerekiyor karsiya gecerken yesil isik yanarken bile...

Bazen oluyor...

Kusura bakmayin... Sadece bu haftayla sinirlanacak bu ara... Siz en cok begendiginiz, en kolay uyguladiginiz programini secin ve tekrar edin bu hafta...

Kendiniz karar verin bu haftayi nasil gecireceginize... Secimde ozgur birakin kendinizi, bakin bakalim neler oluyor.

Bir iki gun icinde kaldigimiz yerden devam edecegiz... O gune kadar kendinize iyi bakin ve lutfen vaz gecmeyin... Arayi kapatip, hizlanacagiz...

Kucuk bir not sadece... 1 ayda 2-4 kilo arasinda vermek cok normal, tercih edilen, istenen kilo verme hizidir. Hemen hemen hepiniz, bu ideal duzeni tutturdunuz bana kalirsa... Sakin vaz gecmeyin...

Unutmayin, gidecegi limani bilmeyene, hicbir ruzgardan hayir gelmez...

20 Ocak 2011'Roma

P.S: yeni oykuleri bekliyorum. Bana mail adresinizi birakin lutfen. Mesajin basina bunu yayinlamayin diye yazmayi unutmayin sakin. Ben size ulasacagim.

SEVGILI HANDE'DEN BU YILIN ILK OYKUSU...

2011-01-13T11:08:00.008Z

Not: Sevgili Mehtap biliyorum çok uzun bir yazı oldu. Dilediğin şekilde düzenleme yapıp istediğin kısmını yayınlayabilirsin. Üzerinde sana uygun şekilde değişiklik, düzeltme, kısaltma yapabilirsin. Elimden geldiğince düzenli yazmaya çalıştım. Sevgiler.................................

diye bitirmis mektubunu Hande bir suru noktayla...

"gulumseme" anlamina geliyor bildigim kadariyla ismi... Gercekten de yuzunde cok hos bir gulumseme var tatli kiziyla cektirdigi fotograflarda...

Hande ayni zamanda Maviye Yolculuk blogunun da
yazari...

Bu yilin ilk oykusunu, yazdi bizler icin...

Hepimizin bildigi, hepinizin bildigi seyler soyledikleri... Ama Italyanlar, "bilmek ve yapmak arasinda denizler var" derler... Iste o hesap... Kararli olan hedefine ulasacak, yavas ama emin bir sekilde...

Ben bu oykunun virgulune bile dokunmadim her zamanki gibi...

Oykunu bizlerle paylastigin icin tesekkurler Hande, iyi dileklerin ve guzel sozlerin icin de

sevgilerimi yolluyorum Roma'dan... Guzel kizina da iki kocaman opucuk...
-----------------------------------------------------------------------------------------------

Merhabalar

Aslında bilerek yapılan yanlışlardan dolayı alınan kilolardı benimki. Bilerek ve isteyerek gönüllü alınan (yada umursanmayan) kilolardı. Doğumumda bile sadece 13 kg.almıştım ve sonrasında 2-3 kg.luk bir fazlalığım kalmıştı aslında.

Benim kilo almama sebep olan şey "Pastacı Olma Hayalimdi". Kendime ait butik bir pastanem olmasını herşeyden çok istiyordum. Bu hayalimi gerçekleştirmek için kızım 2 yaşındayken Profesyonel anlamda eğitim alabileceğim ve uluslararası diploma edinebileceğim ünlü bir okulun Profesyonel Pastacılık ve Ekmekçilik bölümüne katıldım. 1 yıl boyunca tadına baktığım yüzlerce çikolata, pasta, tatlı, tuzlu, çörek, dondurma çeşitleri ve Türkiye' deki pastanelerde hiç rastlamadığımız Avrupa pastacılığına özgü tatları denedim.

Bu denemeler küçük birer dilimle sınırlı kaldıysalar da okulda ana ve ara öğün yerine geçtikleri için, bolca yağ, şeker, krema barındırdıkları için kilo almama sebep oldular.

Ardından Dünya çapında ödüllü bir butik otelde yaptığım stajımda da dünya mutfaklarına ve yerli-yabancı harika şeflerin tariflerine ait muhteşem lezzetleri de deneme fırsatım hatta zorunluluğum oldu. Çünkü müşterileriniz için hazırladığınız ürünlerin tadına bakmak bir zorunluluktu :))

Stajımı tamamladıktan sonra kendi işimi kurdum. Heyecanlıydım, idealisttim, enerji doluydum. Müşterilerim için nefis tatlar yaratmak çok keyifliydi. Bir müddet yaptıklarımın tadına bu şekilde de bakmaya devam ettim. Tüm bu 2 yıllık süre zarfında toplam 20 kg. almıştım. Evde küçük bir bebeğin olması, iş yoğunluğu hareketsiz hale getirmişti beni. Evlenmeden önceki kilom hep 48-50 kg.civarındaydı. Annemin sağlıklı ev yemekleri sayesinde ve günde 3-4km. sahil yürüyüşleri sayesinde hep tüy gibi hafiftim.

20 kg.fazla ile aynadaki görüntüm çok mutsuz etmeye başlamıştı beni. Eşim de 1.90 boy ve 115 kg.olduğundan yanında oldukça normal duruyordum ve başlarda fazla takmıyormuş gibi görünüyordum. Ama beğendiğim kıyafetleri alamadıkça, artık boynumda bir gıdık ortaya çıkınca, çektirdiğim fotoğraflardaki imajım eski halimle bağdaşmayınca çok mutsuz olmaya başladım.

Tatillerde ailemin yanına gitmeye utanıyordum çünkü beni uzun zamandır görmeyen arkadaşlarım, akrabalarım yeni görüntüm karşısında şok oluyorlardı. Hep; veririm nasıl olsa, yarın başlarım, haftaya başlarım, zamanım olunca başlarım diyordum. Erteleyip mutsuz oluyordum. Nasıl yapacağımı bilmiyordum ve diyetisyenlere hiç güvenmiyordum Hayatta bazen karar alıp uygulamaya başlamak için dönüm noktası olan, son noktayı koyan olaylar vardır. Bu benim için biraz kırıcı da olsa bu şekilde oldu. Zaten kilolarımdan rahatsızlık ve mutsuzluk duyarken ailemin yanına tatile gittiğim günlerden birinde eski bir arkadaşımla karşılaştım yolda. Bana söylediği söz hala çınlar kulaklarımda. Kendisine biraz kırılsamda aslında kilo verme kararımı uygulamaya başlatan dönüm noktası olduğu için gülümseyerek hatırlıyorum dediği lafı artık.

"İnanmıyorum! Ne kadar kilo almışsın! Balina gibi olmuşsun!" demişti bana lise arkadaşım. Üstelik bunu söyleyen erkekti. Erkekler kadınlara pek böyle şeyler söylemediği için de oldukça şok olmuştum.

Eve dönünce uzun uzun düşündüm. İnsanların gözünde kendine saygısı olmayan, evlenip çocuk doğurduğunda kendini salmış biri olmuştum belki de. Bunun kendime hem saygısızlık, hem haksızlık olduğuna karar verdim. Ve geri dönüşü olmayan adımlar attım. Örneğin bu kararım kendi evimizi satın alma sürecine denk geldiğinden içinde spor salonu, açık ve kapalı yüzme havuzu olan, şehir merkezinden biraz dışarıda bir siteden ev aldık. Böylece eşim de ben de yaz-kış gönlümüzce spor yapabilecek ayrıca kızımıza da bu alışkanlığı kazandırabilecektik. Hiç bir zaman fitness salonlarını ve mekanik aletlerle spor yapmayı sevmedim. Bu nedenle benim tercihim suya olan aşkım nedeniyle yüzme oldu.

İşe diyet ( o zamanlar bu kelimeyi kullanıyordum) yapmakla başlamak yerine sporla başladım ben. Çünkü kaslarım harekete ihtiyaç duyuyordu.Kiloları taşıyamıyordu. Eski hareketli günlerin alışkanlığından dolayı vücudum bu tepkiyi veriyordu artık. Hemen diyet listelerine sarılmak yerine önce yeni kararları uygulamamı sağlayacak bir düzen oluşturdum kendime. Alışverişimi marketlerin sebze-meyve reyonu yerine pazardan yapmaya başladım, bol su içebileceğim büyük sürahiler aldım, kaloriler, besin değerleri ve daha birçok konuda oldukça uzun araştırmalar yaptım. Hemen hemen her yiyeceğin besin değerini, faydasını, zararını, kalorisini ve bende uyandırdığı tepkileri ezberledim. Yani önce düzen ve beyin olarak hazırlandım. Bu esnada her gün 2 saat yüzüyordum. Kendimi çok enerjik hissetmeye başladım ve "artık yeni beslenme şekline" başlayabilirim dedim. İnternetteki araştırmalarımda Mehtap' a rastladım ve çok ümitlendim. Yazdıkları, tarzı akla, mantığa ve uygulanabilirliğe çok yatkındı.

Mehtap' ın listelerine başlamadan evvel günde 3 lt.su içmeye başladım, pasta,kek,börek,çörek,cips, çekirdek, pilav, makarna ve diğer karbonhidratları ekmek hariç tamamen çıkarttım hayatımdan.Şekeri bıraktım,Tuzu azalttım, ekmek çeşidimi değiştirdim. Beslenme saatlerimi düzenledim. Önce düzenli olarak günde 3 ana öğün yemek yemeye alıştırdım metabolizmamı. Sadece bu değişikliklerle hemencecik 2 kg. verdim. Bu beni çok mutlu etti.Bu cesaretle listelere başladım. İlk başlarda harfiyen uyduysam da daha sonra sevgili Mehtap' a da danışarak ufak değişiklikler eklentiler yaptım. Örneğin canım ara öğünlerde keçi boynuzu yemek istiyordu ve kalorisini hesaplayıp Mehtap' ın ara öğünlerde verdiklerine eşit kaloride yedim. Psikolojimi asla bozmadım, asla umutsuzluğa kapılmadım. Ama hep programlı yaşadım. Güzel ruhlu Sevgili Mehtap' ın beslenme sistemi sayesinde bedenimdeki değişiklikleri keşfederek neyi neden yaptığımızı anlayarak bilinçle verdim kilolarımı. Bu programı uygularken edindiğim deneyim ve püf noktalarını da bir araya topladım sizlere yardımcı olabileceğini umarak.

Kilolarımı kısa sürede vermeyi hiç hedeflemedim. Her ay için en fazla 2 kg. hedefledim. Çünkü hızlı verilen kilonun geri dönüşünün daha acımasız olduğunu deneyerek öğrenmiştim.

Kimseye diyette olduğumu söylemedim.

Kar,kış,yağmur,çamur,sıcak,yorgunluk demeden her gün en az 1,5-2 saat yüksek tempolu yüzdüm/yüzüyorum.

Sabahları erken kalkıp akşamları erken yatmanın metabolizmayı nasıl hızlandırdığını görünce çok şaşırdım. Sabahları en geç saat 08:00 de kalkıp akşamları en geç 23:30 da yattım. Hedefim 12 den önce uykuya dalarak toplam 8 saatlik uykuydu. Bu sayede 2 yıldır çektiğim uykusuzlukta sona erdi.

Yaptığım kaçamaklar için asla kendimi suçlamadım. Çünkü robot değil insan olduğumu ve bunun normal olduğunu söyledim kendime. Ama asla kaçamaktan kastım fast food, çikolata, çerez, cips v.s olmadı. Kaçamaklarım meyve, 1 bardak süt, keçiboynuzu yada 1 dilim ekmek üzerine koyduğum minicik bir peynir yada evde yapılmış yağsız bir kekten yarım dilim oldu.

Asla ve asla! Diyet ürünler, light ürünler (özellikle bunların bisküvilerinden) kullanmadım. Çünkü bu tip ürünlerdeki şekeri azaltmak için yerine kullanılan fruktoz,sakkaroz ve aspartam cinsi kimyasal maddeler kanser yapıyor, üstelik şeker ihtiyacını daha da arttırıyorlar. Faydasından çok zararı var yani. Ara öğünlerde bu tip ürünler yerine kuru meyve, taze meyve çeşitlerini, yoğurdu, cevizi ve evde yaptığım yağsız kekimi tercih ettim hep.

Aldığım kalorileri yararlı kaloriler ve zararlı kaloriler olarak ayırdığımda zararlı yiyeceklerden daha kolay uzak kaldım. Örneğin o günkü kaçamağım meyve ile yapılıyorsa hiç dert etmedim. Çünkü yararlı bir kaloriydi. Ama 1-2 dilim pizza yada 1 hamburgerin yararlı hiç bir yanı olmadığı için bu tip yiyeceklere zararlı kalori olarak baktım. İşin özü her zaman sağlıklı ve doğal yiyecekler tüketmekti. Çünkü insana esas kilo aldıran günlük almanız gereken kalori miktarını ara sıra aşmanız değil bunu zararlı kalorilerle yapmanız.

Sadece zeytinyağı kullandım, Arada ayçiçek yağı ve fındık yağı kullandım çeşitlilik adına.Şu anda keşfettiğim yeni pişirme teknikleri sayesinde tencere yemeklerine toplam 3 kişi için 2 yemek, kaşığı zeytinyağı koyuyorum.Canım patates ve sebze kızartması genelde çekmez ama eğer istersem bunları fırında yapıyorum ve daha lezzetli oluyor.

Günde 2-3 lt.düzenli su tükettiğimde kendimi daha arınmış, yenilenmiş, hafiflemiş hissettim. Üstelik bu miktara günde 2 şişe maden suyunu da ekledim.
Bir yere giderken mutlaka ara öğünümü yanımda götürdüm. Dışarıda yemek zorunda kaldığımda ızgara yağsız et/tavuk +salata veya sebze yemeği+çorba şeklinde tercihler yaptım.

Canım hiç tatlı çekmedi mi? Evet çekti. Ama her zaman kuru meyve yada muzu tercih ettim. Canım bunları yemek istemediği günler için 1 büyük porsiyonu 200 kalori civarı olan damla sakızlı muhallebimden ara öğünde yedim. Dediğim gibi kaçamak yapacaksam da her zaman daha sağlıklı olanı tercih ettim.

Ambalajlı ürünlerden uzak durdum. Herşeyin kalorisini, etiketini ve içeriğini okudum. İçinde katkı maddesi, koruyucu, fruktoz, soya lesitini, aspartam , özellikle mısır şurubu(glikoz) olan hiçbir ürünü tüketmiyorum. Hazır şnitzel tarzı paneli ürünleri, işlemden geçmiş döner, et tarzı paketli ürünleri satın almıyorum.
Hiç bir şekilde asitli içecek içmiyorum. Onun yerine evde taze sıkılmış meyve suyu, bitki ve meyve çaylarını tercih ediyorum.

Mümkün olduğu kadar stressiz yaşamaya ve az TV izlemeye çalışıyorum. Tv karşısında vakit geçirmek yerine gezmeyi, arkadaşlarımla buluşmayı, kitap okumayı, kızımla oynamayı, spor yapmayı, eşimle vakit geçirmeyi tercih ediyorum.

Vaktimin olmayacağı günler için pazardan dönüşte tüm salata malzemelerini yıkayıp, doğrayıp, kurutucuda kurutup hava geçirmez kaplara koyuyorum. Mor lahanayı ise ince ince kıyıp yıkayıp kuruttuktan sonra hava geçirmez kabın içine koyup üzerine yarım şişe sirke ekleyip kapağını kapıyorum.Ara sıra karıştırıyorum.Böylelikle tuzla ovma derdi kalmadan yumuşak kırmızı lahanalarımı elde ediyorum :) SOnra yemek vakti sadece kaplardan istediğim salata malzemelerimi alıp birleştirmek kalıyor geriye.

Ben tüm bunları yeni bir yaşam şekli olarak algıladım ve öyle uyarladım hayatıma. Bu düzenin sağlığım üzerindeki olumlu etkileri muhteşem oldu. Bu sistem sadece kilo vermek için değil ömür boyu sağlıklı ve bilinçli yaşamak için uygulanmalı. İşin güzel yanı bu beslenme tarzı sayesinde 1 ay hiç spor yapamadığım dönemde dahi kilo vermeye devam etmiş olmamdı.Normalde yoğun spor yapanlar ara verdiğinde kilo alırlar. Ama bu beslenme düzeninde "sporu bıraktım eyvah kilo alacağım! " diye bir derdiniz yok. Çünkü herşey vücudunuz için olması gerektiği gibi.

Kilo verdikçe bollaşan kıyafetlerimi hemen elden çıkarıp yenilerini aldım. Bu sayede motivasyonum çok fazla arttı ve bana kararlılık kazandırdı.
Bu kiloları verirken damak zevkime uymadıkları için light süt, light peynir ve light yoğurtve light ürünleri kullanmadım.

Kilo veremediğim yada yavaşladığım haftalarda kafama pek takmadım. Çünkü metabolizmamın dinlenmek ve yeni kiloya alışmak için zamana ihtiyacı olduğunu fark ettim ve gereken bu süreyi stressiz tamamladım. Neticede herşey beyinde bitiyor.Kilo vermeyi çok stres yaptığınızda vücut "bu iş beni strese sokuyor, kilo vermek beni zorluyor" diye düşünüp kendisi için zararlı olmaya başlayan bu eylemi otomatikman durduruyor. Bu nedenle kendime hep " ben sağlıklı besleniyorum, hastalıklardan uzak yaşıyorum, kaliteli bir yaşam sürüyorum o nedenle düzgün besleniyorum" mesajını gönderiyorum sürekli. "Sağlıklı Yaşam" düşüncesi kilo verme düşüncesinden daha olumlu etki yapıyor bende.

Ne olursa olsun karbonhidratları hep öğlen tükettim.Akşam 1 dilim 30 kalorilik siyah tahıl ekmeği dışında karbonhidrat almadım.

Evime bir dijital mutfak tartısı aldım. Her şeyin gramajını ve yaklaşık kalorisini öğrendim. Artık tartmadan da hangi yiyecek kaç gram ve kalori biliyorum.Ve günlük kalori aşımına bu şekilde engel oluyorum.

Gelelim sonuçlara;

Boy : 157 cm
1 Eylül 2010 başlangıç : 75 kg.
1 Ocak 2011 son tartı : 64 kg.

Sonuç; 4 ayda toplam 11 kg.

İlginç olan bu 4 ayda 42-44 bedenden 38 bedene düşmüş olmak. Aslında şu anda insanlar 50-55 kg.olduğumu düşünüyorlar çünkü bu beslenme sistemi düzenli sporla birleştiğinde bu etkiyi yaratıyor. 48-50 kiloyken 36 beden giydiğimi düşünürsek 64 kilodayken 38 bedende olmak çok ilginç. 2-3 aydır görüşmediğim arkadaşlarım görünce şok oluyorlar. Çok güzelleşmişsin, incecik olmuşsun deyip nasıl başardığımı soruyorlar. Bunları duyunca çok mutlu oluyorum.

Gelelim son duruma;

Ocak itibariyle metabolizmam durdu ve yeni kilosuna alışmaya çalışıyor. Bu nedenle gereken süreyi metabolizmaya tanımak ve onu şaşırtmak adına Ocak ve Şubat ayı boyunca herhangi bir listeye uymadan beslenme düzeninin ana hatlarına bağlı kalarak her çeşit sağlıklı yemekten azar azar yiyeceğim. 1 Mart itibari ile listelere en baştan başlayıp kalan son 9 kiloyu 15 Haziran' a kadar vermeyi planlıyorum. Bu arada 1 Ocak itibariyle yemeklerimi normal yemek tabağında değil küçük tatlı tabaklarında yemeye başladım. Bu sayede son 10 günde hiç bir çaba göstermeden 1 kg.verdim. Şu anda bakliyat,karbonhidrat, sebze, et grubu,süt grubu, tahıl grubu ve meyve grubundan tüm besinleri tüketiyorum. Eskiden beri pilav sevmem zaten ama makarnayı kepekli makarna olarak haftada sadece 1 gün yanında buharda haşlanmış brokoli ve yoğurt ile birlikte öğlen yiyorum. Bu tip karbonhidratların sadece öğlen alınmasının daha doğru olduğunu sevgili Mehtap hep söylüyor zaten.

Son olarak bu hikayenin asıl kahramanı Sevgili Mehtap' a birkaç şey söylemek istiyorum.

Herkes kilo vermenin zor olduğunu ima ederken(diyetisyenler ve bazı doktorlardan bahsediyorum), kararlılığımız olduğu sürece bunun hiç de zor olmadığını söyleyerek, sürekli motivasyon sağlayarak, pozitif düşünmemize destek olarak muhteşem bir YAŞAM KOÇLUĞU yaptın aslında.

Aç kalmadan da zayıflanabileceğini, kaçamak yaptığımızda nasıl telafi edeceğimizi, sağlıklı yaşamın altın kurallarını öğrettin bizlere.

Hayatım Mehtap' tan önce ve sonra olarak 2 ye ayrıldı. Senin gibi bir insanı tanımış olmak evrenin bana sunduğu bir şans. Bloguna ve sana rastlamayabilirdim çünkü. Hayatımda olduğun için, bunca işinin arasında desteğini esirgemediğin için, en önemlisi "FARKINDALIK VE FARKLILIK" yarattığın için binlerce kez teşekkürler.Yaşamın güzellikleri hep seninle olsun...

13 Ocak 2011'Roma

P.S: Blogumu ele geciren Marslilara soyleyin lutfen, yan tarafta "bakmadan gecmediklerim" grubunu iade etsinler, onlar benim sevdigim bloglar ve yanda dursunlar istiyorum, bir de bu "say say" da durup dururken yaptiklari degisikligi hic begenmedim, soyleyin kendilerine baska eglence bulsunlar. Man in black IV icin Marsli ariyorlarmis mesela onun secmelerine katilabilirler...

BALIK BASTAN KOKAR...

2011-01-11T03:38:00.003Z

Yeni Yilin ilk misafiri Burcu... Yani Brajeshwari... Akilli ve guzel bir kadin... Hergun karsiniza cikma ihtimali olmayan, ozel insanlardan...

O guzel sanatlar mezunu ama artik yoga ogretiyor... Ya da simdilerde yoga ogretiyor demek daha dogru belki de...

Istanbul'u kesfediyor, annesinin tahinli kurabiyelerinden pisiriyor, en iyi yogurt nasil yapilir diye deniyor...

Arkadaslik etmeyi bilen, mesafeleri koruyabilen ama ayni zamanda tek satirla uzaklari yok edebilen bir genc kadin... Bir gece kusu... Caliskan, bilincli, dinamik, yaratici bir insan...

Bugun konugum... Yeni yilin ilk konugu... Soylediklerine cok dikkatle kulak verin lutfen... Her satirini tekrar tekrar okuyun... Soylediklerinde sakladigi gercekligin yanindaki hassasiyete ve duyarliliga benim kadar saygi duyacaksiniz.

Burcu'cugum, seninle Roma'da bir kahvede oturup, espressolarimizi yudumlayacagimiz gune kadar, boyle de olsa hosgeldin ve iyi ki geldin...

11 Ocak 2011'Roma

------------------------------------------------------------------------------------

Balık baştan kokar:)

Bu sözü kendi dietime uygun bir söz olarak yazışım 2005 yılıdır. Evlilikle beraber, sanki annemin karnından börekçi doğmuşum gibi, mantılar, makarnalar, pilavlar, pastalar yaparak aşkın mideden geçtiğini sandığım zamanlardı. Evde bitmeyen karbonhidrat, öğlen ofisteki öğle menüsünde yerini almaya başlamıştı. Geçen 8 ay sonunda 12 kilo almış, mutlu, tombul, evli bir kadın olarak hayatıma devam ediyordum. Eşim dahil kimse bana “ şişmanladın sen” demezken, ev hediyesi gelen bir tartı sayesinde 12 kilo fazla ağırlığımla yüzleşmiş oldum.

Kendi başıma diet yapmayı, aç kalmakla karıştırıp, çözümsüz kaldığım an bir dietisyenin kapısında buldum kendimi... İşte o gün hayatım değişti. Yemek yemenin ve hazırlamanın bir matematik problemi gibi zevkli bir iş olduğunu öğrendim. O gündür yediklerimde, hazırladıklarımda aynı matematiği uyguluyorum. Bu farkındalığın gelişmesiyle, öğrendiğim bir çok şey oldu.

11 yıldır yoga yapıyorum. Zayıflamamla beraber aldığım eğitmenlik sertifikasıyla, 4 yıldır da yoga eğitmeni olarak paylaşarak öğrenmeye devam ediyorum. Yoga ruhsal, fiziksel anlamda kişiye çok şey katarken, zamanla hayatı algılayışta da önemli farkındalıklar yaratır. Yaptığınız yoga uygulamaları birer duruş (asana) olmanın ötesinde, nefesinizin farkına vardırır, bedenin sınırlarını öğretir, o an hissedilen duygu çıkışlarını izlemenizi sağlar, onları ne şekilde karşılamanız gerektiğini zamanla öğretir ve böylece yoga sadece studyoda yapılmaktan öteye, hayatınızın içinde bir farkındalık ve değişim yaratır.

Dietisyenimle yaptığım haftalık görüşmeler, yogayla beraber daha da anlam kazanmaya başladı. O sıralarda algım kilo verme, bu uğurda yapılan yanlışlıklar, sağlıklı beslenme üzerine olunca, okuduğum yazılarda, dinlediğim konuşmalarda bu doğrultuda gelmeye ve hayatımda şekillenmeye başladı.

Sadece kilo vermek, sadece kilo verdirir. Ama karar vermek ve değişmek, bir başlangıçtır. Bu yüzden Balık Baş’tan Kokar:)

Düşüncelerimizin bizi şişmanlattığını söyleyen hiç oldu mu?

Şişmanlamak (eğer genetik bir sorununuz yoksa), yer yüzündeki kapladığımız alanı kitlesel olarak büyüterek, daha sağlam durma çabasıdır. Dünyaya, evrene, hayatın getirdiği bir çok olaya karşı endişemiz, korkumuzla düşünceler üretiriz. Bu düşünceler aynı emir almış bir robotun sisteme ilettiği mesaj gibi, akıldan vucuda doğru yayılır.

Devamlı “ çok mutsuzum ” diye evin içinde dolaşın, bir zaman sonra sırtınızın kamburlaştığını, yorgun ve halsiz olduğunuzu hissedebilirsiniz. İnsanların %75 negatife odaklı olduğu bir çağda, obezitenin ciddi bir sağlık sorunu olmasıda bundandır.

Ürettiğimiz korku ve endişe düşünceleri, belimizde can simitleri, karın, kalça bölgesinde sindiremediğimiz duyguların birikintisi ve genel anlamda kilo olarak ortaya çıkar. Olaya böyle bakmanin ne kadar korkunç olduğunu biliyorum. Fakat bu; kilo vermek isteyen herkes için, içten- dışa bir farkındalık olarak yer edebilir. Alternatif tıbbın değer kazandığı bu zamanda, hastalığınızın ne olduğu, onu tedavi edecek ilaç ve yöntemlerin dışında, hastalığınızın nedenlerini de anlamak en iyi çözüm için gereklidir.

Fazladan 12 kilo alışım, o zaman mutfak ve sağlıklı yemek nedir bilmeyen yeni evlenmiş bir kadının biraz acemiliğiydi ama aynı zamanda o dönemde işimle ilgili yaşadığım zorlu sürecin korkuları, bu anlamda hayatın belirsizliğine karşı da bir savunma mekanizmasıydı. Dietimi uygularken, bu korkularımla yüzleştiğimi de farkettim. Zayıflayan her insanın yenilenmesi de bence bundandır. Aslında kilo vermeye başlarken, verdiğim her gramda bedenime biriktirdiğim korkuları da vermeye başlamıştım. O sıra, içimde hep bir olumlama sesleniyordu. “ Evrene güveniyor, hayatın karşıma getirdiği herşeyin benim hayrıma olduğunu biliyorum” Bunu yürekten söylerken, vucudum yolladığım mesajları doğru alarak, düşüncemle beraber sağlıklı zayıflamama destek oluyordu.

Olumlama hep devam ediyordu. Kimseye “ çok şişmanladım, aç kalıyorum ” gibi olumsuz şeyler söylemiyordum. Aksine hala vermem gereken 6 kilom olsa da ne kendime ne de zayıflamışsın diyenlere “ daha vermem gerekenler var” demiyor, “ evet zayıflıyorum, harikayım” diyerek onlardan duyduğumu onaylıyordum.

Sağlıklı yemek ise gerçekten, tüm mutfak alışkanlıklarını değiştirmek demekti. Yoga da ne tok, ne aç olmak diye bir kavram vardır. Harcayabileceğin kadar enerji de denebilir buna... Çocukluğumuzdan gelen tabağındakini bitirmedin’leri, ev gezmelerinde biraz daha al’ları, pastanenin önünden geçerken poğacaların kokusuna dayanamadım’lari bir kenara atmaktı bu...

Ne kadar enerjiye ihtiyacın varsa, o kadar yemek...

Böylece salatalar, ara öğünler, 2 porsiyon meyveler, süt ve yogurt günlük tüketimimde yer almaya başladı. Mide zihin merkezlerinden ikincisi... Onunda bir bilinci var. Aç kalarak zayıflamaya calismak, midenin aldığı miktardaki besinin fazlasını yakmak yerine, yağ olarak depolayarak olası bir kıtlık durumunda tutmasına neden oluyor. Halbuki sürekli doğru ve sağlıklı menülerle, ona “aç kalmadın, haydi bunları yak” mesaji vererek daha aktif çalışmasını sağladığımızı öğrendiğimde, ara öğünleri hiç aksatmadan yaptım. Hala ara öğünlerle midemi kandırıp, şımartmaktayım.

Yoga ve beslenmeyle ilgili okuduğum metinlerde, balık yiyen insanların kıpır kıpır, karbonhidratla beslenen insanların durağan, çiğ olarak yada pişmiş fazla et yiyen insanların daha sert, sebze ve zeytinyağlılarla beslenen insanların sakin ve huzurlu enerjilerinden bahseder. Yediğimiz şeylerin enerjilerini de alırız. ( Dietlerimizde her tür yiyeceğin ve enerjinin oluşu, DENGELİ beslenme ismiyle anılması belki de bu yüzdendir.)

Tabağımıza koyduğumuz her kaşık yemek bize harcayacağımız enerji dışında, kendi enerjisini de verir. Aynı zamanda yiyeceğimiz yemeğin seçimi dışında, yapılırken- karıştırırken içine kattığınız düşüncelerinizde yemeğin enerjisine bulaşır. Bazen bazı yerlerde yemek yiyemeyişimi buna yorarım ve annemin biz hastayken yaptığı çorbaların ilaçlardan daha etkili oluşu, bence onu yaparken sadece şifa ve sağlığı düşünmesindendir. Yemek yapmak bu yüzden, içine sevgi ve şifa katıp, bu enerjiyi paylaşıp, dağıtabileceğiniz gerçek bir meditasyondur.

Zayıflamak, sağlıklı olmak zor bir iş değildir. Eğer farkındalığınız düşüncelerinizin ve algınızın değişmesine neden olmaya başlarsa, siz zaten çoktan sağlıklı, zinde, fit olmaya başlarsınız. Bu yüzden balık baş’tan kokar. Bedenin, zihninizden geçenleri dinlediğini unutmayın. Aynı evinizdeki saksı çiçeklerinin sizi duyduğunu bildiğiniz gibi, yediğiniz yiyeceklerinde bir enerjisi olduğunu hatırlayın ve sık sık kendinize güzel şeyler söyleyin. Bende buradan ilk olumlamaları söylemek ve cevabınızın “EVET” olacağını bilerek, düşüncelerinize katkıda bulunmak isterim.

“Çok güzelsin.. Harikasın...

Aman Tanrımmm ne kadar formda ve iyi görünüyorsun...."

Gülümseyin :)

....

Brajeshwari / (Burcu)

NE KALDI?

2011-01-11T03:27:00.002Z

Bana sorarsaniz eger, hersey olmasi gerektigi gibi gidiyor. Bunu cok inanarak soyluyorum. Birkac gune kadar, "yavas mi gidiyorum acaba" diyenleri cok ilgilendirecek seyler yazacagim, karin sisligine karsi neler yapilabilir onu konusacagiz, programimizin ismine kesin kararimizi verecegiz...

Hersey bir puzzlein parcalari gibi tek tek yerini bulacak, sonucta cikan tabloyu hepimiz cok begenecegiz... Sabirla, bir bir tamamlayacagiz parcalari...

Yapacak cok seyimiz, konusacak cok konumuz var daha... Sadece vaz gecmeyin... Beyninizi dolduran "7 gunde 7 kilo" safsatalarina yenik dusup moralinizi bozmayin. Haftada 500 gr-1 kilo arasi veriyorsaniz, bunu ac kalmadan, genel olarak her besinden yiyerek yapiyorsaniz, hersey yolunda demektir. Kendinizi baskalariyla kiyaslamayin ve yolunuza devam edin...

Simdi 1 hafta sureyle 8 kasimdaki programa donecegiz. Tartilmayacagiz. Haftaya pazar gunu sabah kahvaltisinda ozguruz ama cesitte ozguruz, miktari kontrol edecegiz. Yeni oykuler yazilmaya basladi bile... Sizinki de yaziliyor ama belki siz daha bunun farkinda degilsiniz...

11 Ocak 2011'Roma

SEN SOR; BEN SOYLEYEYIM...

2011-01-11T03:12:00.003Z

• Ben sabah kahvaltıda küçük bir domates ve salatalık ilavesi yapıyorum, bazen de biber yiyorum. Dereotu ve maydanoz da yiyorum.
Yanlış mı yapıyorum.
Gülpembe Serpil

Hayir yanlis yapmiyorsunuz.

• Bu beslenme modelinden anladığım özet, lütfen yanlışlarımı düzeltirmisiniz;
Günde 5 öğün yiyeceğiz, Akşam yemeği en geç 19.00 da, Günde en az 2 lt su içeceğiz, En az 2 gün yürüyüş,Karbonhidrat, kurubakliyat,pilav,makarna, börek öğlen yenecek, Akşam daha çok çorba, sebze veya et, balık, salata
Ara öğünlerde meyve+ceviz veya yoğurt
Şimdi sorum sizden sonra yaşamımıza bu anladığım gibi mi devam edeceğiz yoksa öğlen saydığım yiyecekleri sınırlarımızı bilerek akşam da yiyebilecekmiyiz...? Yemeseniz daha iyi olur derseniz anlarım, sadece siz hayatımızdan çıktıktan sonra yanlış yapmamak adına aklıma takılanları netleştirmek istiyorum çünkü ben aşağı yukarı sizin sayenizde hedefime ulaştım 6 kilo verdim,15 sene önce bekarken bu kilodaydım en son. Şimdi bunu sabitlemek en büyük çabam. Zeyno

Dogru anlamissiniz. Yogurdun yaninda da meyve var veya kucuk iki biskuvi. Aslinda tam olarak nasil devam etmemiz gerektigini, kisa bir sure sonra butun ayrintilari ile yazacagim ama aksam yemeklerinde karbonhidrat alimi ne kadar az olursa o kadar iyi olur (tamamen kaldirmadan)

• Bu arada siz hayatımızdan zayıflatma programı ile çıksanızda Mevsimlerden Roma ile hep yanımızda olacaksınız umuyorumm:::)) Zeyno

Ben de òyle umuyorum, tesekkurler..

• Programınıza katılmadım çünkü kilo problemim yok,50 yaşndayım şu ana kadar hiç olmadı ama artık menapoza girmek üzereyim ve sanırım bu nedenle vücudumda kilo depolanmaya başladı.Sporu hayatımdan hiç çıkarmadım o yüzden biraz daha fazla spor ve yemek alışkanlıklarında ufak tefek değişiklikler ile üstesinden geleceğim.Size yazmamım sebebi yaptığınız şeye duyduğum saygı.Yazılarınız çok keyifli,siteniz sık kullanılanlara ekli ve her sabah bakıyorum yeni birşey yazmış mısınız diye.Çok klişe bir laf ama iyi ki varsınız,yeni yılda da keyifli yazılarınızı okumak dileği ile esen kalın. Orfe

Menapozda en cok goz onune alinmasi gereken sey kalsiyum metabolizmasidir. Bir kadinin hem kemikleri hem de kalp hastaliklari acisindan en cok dogru beslenmesi gereken donemler gebelik ve menapozdur. Umarim menapozla ilgili birseyler yazmak icin firsatim olur. Iyi dusunceleriniz icin tesekkurler

• her zamanki gibi derken hangi öğün listesini uygulayacağız, proteinleri öğlen mi akşam mı yiyelim?
çorba içelim mi öğünlerde? Eser

Ben ilk haftalarin yemek listesini kast etmistim ama sizin seciminiz de uygun. Corba seciminiz, kremasiz, gereksiz yere kalorisi artirilmamis corbalardan olursa elbetteki icin. Bu soguk kis gunlerinde corbaya nasil “hayir” denilebilirki..

• ANTİDEPRESANLAR İLE KİLO ALIMI/İŞTAH ARTAMASI ARASINDA BİR BAĞ VAR MIDIR? YOKSA BU MİT SADECE EFSANE Mİ? ASLI K.

Hayir efsane degil, bircok antidepresan istahi ve tatli ihtiyacini artirir, o nedenle anti depresan kullanimi sirasinda kilo artisi gorulebilir. Ayrica psikolojik olarak zayif oldugumuz donemlerde, daha cok yemek yemek, cozemedigimiz problemlerin yerini besinlerle doldurmak isteyebiliriz. Beslenme acisindan zor donemlerdir kortizon ya da anti depresan turu ilaclarin kullanimi ama asilamaz degildir. Bunun bilincinde olmak bile cozumun baslangici olabilir.

• ben sizin programınızda ilk iki haftayı programa tamamen uygun bir şekilde bitirdim ve 2 kilo verdim.Sonra yılbaşı geldi ve ne yazık ki bri bakmışım ki bir günlük yılbaşı izni olmuş 3 gün..Çok abartmadım belki ama sonuçta fazla "izin" yapmışım.Bu hafta Salı,Çarş ve Perş."proteinsiz" 3 gün programınızı uyguladım.
Şimdi bugünden itibaren kaldığım yerden yani 3.haftadan devam edeyim mi? Yoksa fazla izin yaptığım için en baştan bir daha mı başlayayım ?Hepsine hazırım yeter ki yeniden düzene gireyim...Bu arada moralimi bozmamak adına tartıyı da kaldırdım:) Öge

Basa donun iciniz rahat etsin..

• Bizlere 'diet cola' içmeyin diyorsunuz ya.Biz de mümkün olduğunca içmiyoruz ama bazen özellikle içkili yemeklerde içki yerine içebiliyorum.Ürün şekersiz olduğuna göre bunun başka bir sebebi olmalı.Acaba nedir? Sevgiler,saygılar... oyuncu

Aslinda herseye kalori ya da seker acisindan degil, saglik acisindan bakmakta yarar var. Aspartam ozellikle saklanma sirasinda isi kontrolu yapilmayan besinlerde cok zararli maddelere donusebilir. O nedenle kolali iceceklere soguk icin yazarlar ama saklanma-tasima kosullarini bilemezsiniz. O nedenle Icecekseniz, normal olanini icin guzelce, olsun bitsin

• benim programa başlayalı 5.günüm metabolizma çayına ne zaman başlamalıyım? programlarda turşu serbest mi? kaçıncı günde tartılacağım? başlangıçtan itibaren bütün yazıları okudum ama metabolizma çayını nerde okuduğumu bir türlü bulamadım...Dzazra

Metabolizma cayinin cevabini Seda verdi size. Tursu ilk haftalarda icerdigi tuz ve su tutulumuna yol acmasi nedeniyle cok onermem, ama biz sonucta herseyi yiyebilecegimiz bir hedefe ulasacagiz.

• Mehtapcim
yeni yılın nasıl geçiyor? Keyfin yerinde mi? Benim sorum bu...:) Brajeshwari

Yil cok guzel basladi, cok guzel devam ediyor. Hersey yolunda cok §ùkùr... Keyfim cok yerinde... Bu yili §imdiden çok sevdim...:-) Sadece bugunlerde biraz saglik sorunu yasadim ama keyfe keder...

• metabolizma çayının tüketim süresi yapıldıktan sonra kaç gündür? Ankaralı

Ne kadar taze olursa o kadar iyi olur ama ben genellikle 3 gunluk hazirliyorum buzdolabinda sakliyorum,

• Günaydın! Hikayemle sizi sıkmayacağım takip ettiklerinize katılmak istiyorum sadece. yeni grubunuz ne zaman başlayacak tam tarih olmasa da olur su aralarda deyin yeter .şimdilik mental olarak yeme düzeninize alışmaya çalışıyorum zira ailemin evinde leğenle ve sürekli yemeye alismisim. Gunümüz güzel geçsin :)

Guzel bir dilekle bitirmissiniz... Yeni bir grup acma ihtimalim hic ama gercekten hic yok. Onun icin vakit gecirmeyin, hemen baslayin

• Mehtap Hanım malumunuz kıştayız ve geceler oldukça uzun:))sizde en geç 6 da yiyin diyorsunuz, en geç 12 de yattığımızı varsayarsa önümüzde 6 saat olur hiçbirşey yemeden içmeden(içmeden kısmı lafın gelişi:)). Neyse diyeceğim şudurki zararsız atıştırmalık hiçbirşey yokmudur önereceğiniz.Duygun

Ferat size cevap verdi, ben sadece sunu ekleyeyim, 1 avuc leblebide durabilecek misiniz? 1 kuru incir, 1 ceviz yeter mi? 1 komposto kasesi pop corn atistirirsaniz kendinizi atistirmis sayar misiniz gercekten? Siz onceleri ne yerdiniz, ne kadar yerdiniz?

• Kan tahlilimdeki total,LDLve HDL kolestorolümün bazıları biraz yüksek bazısı alt sınıra yakın . Bunları normal sayılara nasıl getirebilirim diye sormuştum size....Beslenmemi sizinde bildiğiniz gibi yapıyorum her gün yürüyorum .Bu değerlerin daha normal olması için başka neler yapmalıyım??? Bunlar daha çok kilom normale dönünce mi normal değerlere dönecekler onu merak ediyorum???Yapacağım başka bişey varsa bana düşen bu konuda yapmak istiyorum..Sevgiler saygılar size...Esma

Bilinenin aksine kolesterol degerindeki yukseklik %20 besinlere, % 80 endojen faktorlere baglidir. Ben ilac kullanmanizi hic onermem (eger cok ozel bir risk olusturmuyorsa kolesterol fazlaligi) Elbette kirmizi ete, alkole, cok yagli peynirlere, tereyagina dikkat. Fiziksel aktivite cok yararli olur.

• Sinifinizin yeni farkında oldum, açıkçası her yazınızı okuyamadım. Tam olarak nereden ve nasıl başlayacağımı bilmiyorum, yol gösterirseiz sevinirim..Sinem

Kasim 2009 da basladik.

• sanırım çoğu kişi gibi ben de sonradan sizi tanıyanlardanım ve evet ben de yeni bi grup kurulursa katılmak istiyorum, ama nasıl? bu mümkün değilse eski yazılardan hangisinden başlamalıyım?
bir de şunu çokça duymuş olsanız da tekrar etmek istiyorum: (kısaca) başarılısınız! çalışan, çocuk yetiştiren ama hayatını çok güzel uğraşlarla doldurabilmiş başarılı bir kadınsınız, o yüzden de takip edeniniz giderek çoğalıyor. size kolaylıklar diliyorum, yazmaya devam edin lütfen...

Guzel sozleriniz icin tesekkurler. Once saglik basligi altinda size gereken herseyi bulacaksiniz

• Ben Meryem Gurbet sessiz ve de grubunuzda olmayan takipciniz :). Neyse ben daha ikinci haftami uyguluyorum ama birsey kacirmamak icin takip edip not aliyom listeyle alakali yazdiklarinizi. En son ki degisiklikte Ogle ve AKsam yemeginde sadece salatami yenecek? Yoksa sebze yemegi veya et yemegi var mi ? Kusura bakmayin burayi anlamadim tam olarak.
Birde 31 Aralik- 3 Ocak arasi hayvansal gida yok demissiniz. Peki bunu 7 Ocaga kadar mi uygulamak gerekiyor. Cunku arada bosluk kaliyor 3 Ocakla-7 Ocak arasi.Neyse umarim cevap alirim alamazsam da ne yapalim nasip deriz geceriz. Ilginize tesekkurler. HAdi kalin saglicakla :).

Sadece salata degil, beraberinde yemek te yenecek. 3 ocakla 7 ocak arasi yesil corbali 4 gun var.

• 25 kasımda başlayan 16 günlük bölümde öğlen yemeklerinde et yok. işyerimdeki yemeğe göre hazırlıklı gidiyorum gerekirse, ancak çok zorda kalırsam( max. 2-3 sefer)öğlen ve akşam yemeğini birbiriyle değiştirebilir miyim ?Suzan

Cok zorda kalirsaniz evet ama cok zorda kalirsaniz sadece...

• Mehtap’cigim...sormak istedigim su ki...fazla tatli düskünü biri degilim.Kilolarimin sebebi güzel yemek yeme merakindan...ama birsey farkettim uzun zamandir. Yemek sonrasi inanilmaz tatli ihtiyaci duyuyorum.Mutlaka ve mutlaka tatli bisey agzima atmam gerekiyor,1 kuru kayisi,1 kasik recel veya Nutella...sonra seker istegim sakinlesiyor. Cevremdekiler seker ile ilgili bir problemim olabilecegini veya gizli seker olabilecegini söylediler...sen ne dersin? Tahlil yaptirmam gerekirmi? Gerekirse hangi tahlil? Sevgiler

Seker fazlaligindan cok insulin fazlaligini akla getirebilir soylenenler ama aslinda hemen hemen herkese olan bir durumdur. Bir tek bu semptoma bakarak birsey soylemek zor olur. 1 kuru kayisiyla cozuluyorsa problem, mesele yok bence, yiyebilirsiniz..

• herşey yolunda ama duraklama evresine girenlerdenim, birazcık ipin ucunu kaçırmış olmamında etkisi var :( itiraf ediyorum :)- üç gün boyunca en son verdiğiniz listeyi mi uygulayacağız; et ve perotein öğlen olan kuru fasulye vs olan liste mi?
- akşam altıdan hiç mi birşey yemeyeceğiz, çok zor olacağını şimdiden söylemek isterim.. altı yedi saat boyunca.. -birde farkettm ki hiç protein almadan günü geçirmek çok zor oluyor, acıkıyorum ve elimin altında ne varsa saldırıyprum resmen. ama en azından ton balıklı salata bile çok daha tok tutuyor beni sadece sebze yemeğine göre.. ALYAMAYANIN ESRA’SI

Duraklamak icin henuz cok erken, Aksam altidan sonra hic karbonhidrat yemeyeceksiniz. Ton baligi oldukca yagli bir baliktir, tavuk gogsu ile degistirsek?

• merhabalar bende bu hafta biraz şaşırdım yani öğünlerimin saati karıştı bazen ara öğünleri atlamak zorunda kaldım cok sevdiğim arkadaşımın babasını kaybettik 6.7 gündür her gün oralardaydık ve bu gün okuması vardı pilav t avuk ve tatlı yedik ama sonra 1,5 saat yürüdüm yani yediklerimi eritmeye calıştım akşamda 2 bardak cay icicem sevgiler Cennet Yildizi

Basiniz sag olsun. Bazen hayatin ritmi alt ust olabilir cunku bizler saati gelince duran robotlar degiliz neyse ki.. Siz cozumunuzu gayet akillica kendiniz uretmissiniz.

• Hayvansal proteinleri almadığımız hafta kendimi, çok hafif ve rahat hissettim.
Bu günkü normal listemte öğle öğünümde çorba(yeşil mercimek),sebze ve 1 dilim kepek ekmek yedim.Akşam öğünümde ise tavuk eti,sebze çorba ve karışık mevsim salata yedim ekmeksiz....
Her şekil beslenmede rahatım ama bazen eskiden kalma alışkanlığım olsa gerek daha fazla yemek içimden geçiriyorum ,sonra o eskidendi şimdi bu kadar yiyeceksn deyip geçiyorum kendime.... Bunları başarıyorum çünki kendime söz verdim bu işi bu sefer halletmek için...
Mehtap hanıma çok teşekkürler her şey için o olmasaydı bu işi ben başaramazdım ,bu güne kadar başaramamıştım.Başarmam için her şeyi Mehtap hanım ayarladı sağolsun ben de onun için mutlaka başarmak istiyorum...Sevgiler :-)Esma

Bizim evde persembe gunleri hic hayvansal protein yenmez (federico’nun sabah ictigi sut haric). Metabolizmamiz bazen bizi aliskanliklarimiz disinda davranmaya zorlar, bazen yedigim seylere ve miktarlarina bakip kendime sasirdigim gunler olur ama bu gunlerin sayisinin az olmasina ozen gosteririm. Simdi dayanin biraz daha, sonra hep % 10 yaramazlik hakkiniz olacak.

• Merhaba Mehtap Hanım,Vücudumun üst kısmı alt kısmına göre çok daha kilolu.Kollarım ve göbeğim kilolu ama bacak ve kalça bölgesi normal. Bu nedenle vermiş olduğunuz programda bir değişiklik yapmama gerek vardı. Özellikle kafamdaki bu soru nedeniyle içim rahat bir şekilde programımı uygulayamıyorum.Konu hakkında müsait olduğunuzda bilgi verirseniz çok sevinirim.Kendinize iyi bakın.SEVGİLERİMLE Gözde

O sadece lokal yaglar icin yazilmis bir cumledir. O nedenle vakit gecirmeden baslayin derim ben.

• mehtap hn,öncelikle emeğinize ve enerjinize sağlık.
yemekleri kişibaşı bir tatlı kaşığı olacak şekilde pişirin diyorsunuz. sadece sebzeleri yesekte yine fazla yağ almış olur muyuz? teşekkürler, julya

Hayir olmazsiniz, ayrica ben 1 yemek kasigi yag demis olmaliyim.

• merhaba, 1 saatlik hizli bir yuruyusten once ve sonra neler yemeliyiz ki yag yakimi olsun? Ve de kas kaybi onlensin? Kisaca spordan once ve sonra ne zaman ne yemeliyiz?

Kas kaybini onlemenin yolu, dogru beslenmek, gunluk yeterli kaloriyi ve proteini almak, ve spor yapmaktir.

• Mehtap hanim,ayagimda olusan bir sorundan dolayi spor yapamiyorum,yuruyus te kezâ öyle...Yani anlayacaginiz evde yaptigim günlük isler disinda hareket sansim yok...onlari da ayagimin rahatsizligindan dolayi eskiden oldugu gibi öyle hizli hizli yapamiyorum...Bu durumda günde ortalama kaç kalori almaliyim ki düzenli kilo verebileyim,lütfen bilgi veri misiniz? Simdiden tesekkurler....petitte

Genellikle 1600 kalorilik bir beslenme modeli kilo verdirir ama baslangic kilonuz cok onemli, drastik kalori kisitlamasindan her zaman kacinmak gerekir. Gecen yil, bununla ilgili bir formul vermistim. Bir goz atin isterseniz.

• mehtap hanım benim sorum ben sadece ip atlıyorum ama çokta güzel ter atıyorum sizce yeterlimi yemeklere dikkat etmenin yanı sıra bu birde ip atlamak kalça bacak ve göbekte etkisi olurmu yağ eritmeye?Lemanin ignesinden

Ferat size cevap verdi zaten. Benim ekleyecegim tek bir nokta var, eger baslangic kilonuz cok yuksekse, step, kosmak ya da ip atlamak bacak damarlarina cok asiri yuk bindirir ve catlamalara neden olabilir.

• Ben programa bir hafta once basladim,ilk hafta cok guzeldi,
benim sorum Patlican da yiyebilicemiz sebzeler arasindami?
birde kestane simdi mevsimi ve ben cok severim, ara ogunde flan yememiz mumkunmu acaba? Tesekkurler...

Patlican yiyebilirsiniz tabii ki, sadece mevsimi degil simdi. Kestane ara ogunde yenebilir 3-4 tane.

• Ağır bir polikistik over hastasıyım. Bu nedenle yaklaşık 4-5 aydır çocuk sahibi olabilmek için ilaç tedavisi görüyorum. Hastalığım nedeniyle de kilo vermem gerektiğinden 8 kasım günü programınıza başladım. Ve program süresince 26 aralık gününe kadar 62 kg'dan 56,5 kg'a düşerek 5,5 kg verdim. Bu arada doktor takiplerim ve ilaç tedavim devam ediyordu.Çok sayıda (9adet)yumurtlama olduğundan vücudumda bazı dengesizlikler ve rahatsızlıklar başladı. Aşırı ağrı, bulantı, kusma... Bu dönemde beslenme düzenime dikkat edemedim ve düzenli yaptığım spora ara vermek durumunda kaldım. Geçtiğimiz hafta da doktorum protein ağırlıklı beslenmem gerektiğini söyleyince programdan tamamen çıktım. Bu arada kilo da aldım, ama bu şişlikten mi yoksa gerçekten düzensizliğimden eklenen kilolar mı bilemiyorum. Size sorum, nereden nasıl devam etmeliyim? Bugünlerde kendimi daha iyi hissetmeye başladım ve programa ve edindiğim doğru alışkanlıklara devam etmek istiyorum. En başa mı dönmeliyim yoksa programa sizin yeni verdiğiniz listelerle devam edebilir miyim? Yardımlarınız ve emekleriniz için kendi adıma tekrar teşekkür ederim... Calistemon

Gecmis olsun. Hormonal dengesizlikler cok zordur. Belki sadece size ozel bir programla zayiflamaniz daha uygun ve hizli olabilir ama siz buna karar verene kadar, kasimdaki listeden baslayin bence.

• bloglardan yemek tarifleri de bakıyorum. herşeyin içine patates,havuç,bezelye,mısır gibi garnitürler konuyor. evde özellikle et yemeklerinde ben de kullanıyorum. şu anda bu besinleri tüketmiyorum ama istediğim kiloma gelip de korumaya geçtiğim zaman bu besinleri yiyebilcek miyim? akşam yemeğinden sonra birşey yememek her zaman için geçerli mi?(kiloyu verirken de korurken de) Fatma M.

Patates stres karsiti bir sebzedir, asla tamamen cikartmamaliyiz yasantimizdan. Havuc, caroten deposudur. Bezelye de hem lezzetli, hem besin degeri olarak onemlidir. Misir salatalarin kalorisini gereksiz artirir, genetik olarak cok oynanmis bir besindir ama onu da isteyen elbetteki yiyecek. Hicbir besine hayir demiyecegimiz bir duzen oturtmaya calisiyoruz. Aksam yemeklerinden sonra mesela ne yemek istiyorsunuz?

• sevgili mehtap, başından beri yazılan herşeyi okumaya çalışıyorum ama biri 20 aylık biri 14 yaşında iki harika çocuk , sevgili bir eş ve çalışma hayatı ile tanımlayabileceğim bir yoğun trafik nedeniyle henüz 2009 yılındayım, ancak geç kaldığım bu grubun yerine yeniden açılmasını umut ettiğim yeni bir gruba katılmayı çok istiyorum. 39 yaşındayım, ağır seyreden hipoglisemim var, ama hala emzirdiğim için ilaç kullanamıyorum, 17 kilo fazlam var her gün yeni gramlar ekleniyor, içim yaşam sevinciyle dopdolu olduğu halde enerjim hiç yok, hayatı asgari gereklilikleri yerine getirerek yürütmeye çalışıyorum, kan şekerim hem açken hem tokken 70 civarında oluyor, yükseltmek adına karbonhidrat içerikli bir şey yersem daha da düşüyor, karbonhidratı kesersem tamamen tükeniyorum, bana yol gösterebilirseniz çok sevinirim. Miraclelife

Hipoglisemi zor bir durumdur, kisa araliklarla uygun besinlerin yenmesi gerekir. Tek basina meyve veya tek basina biskuvi yerine eksi bir meyve ve esmer undan yapilmis iki biskuvi yiyebilirsiniz mesela. Insulin duzeyinizin hizla yukselmemesi gerekir. Sizi izleyen doktor eminim uygun onerilerde bulunmustur.

• 6 hafta önce doğum yaptım ve bebeğimi emziriyorum. Kilo da vermek istiyorum. Emzirirken beslenme şekli nasıl olmalıdır?İlgin için teşekkür ederim Mavi

Beslenmeniz zayiflamak uzere degil de, yeni dogum yapmis ve emziren, geceleri her iki saatte bir umana bir bedenin gereksinimlerine gore duzenlenmelidir.

• bu hafta liste aynı mı? akşam altıdan sonra karbonhidrat hala yasak mı ?
sevgiler Alyamayanin Esrasi

Hayir, en basa donuyoruz.

• Ayıp olmazsa bir sorum daha var.Öyle hergün içki içen bir kişi değilim,sosyal içiciyim diyelim. Biz bu programda hiç içki içmeyecek miyiz?İçersek bunu nasıl telafi edeceğiz.Bazen içmek zorunda kalınan içkiler yüzünden programa uymuyor olmak istemiyorum. Oyuncu

Ayip olmaz :-)). Icki derken neyi kastediyorsunuz. Daha cok? Sarap sa, zaten Italyan beslenme modelinde var, raki mi? Bira mi? Whisky mi? Cognac mi? Buna gore hangi ralaiklarla icilebilecegini soyleyebilirim belki.

• 2 haftadir, 2 senedir hic gecirmedigim kadar agir bir grip geciriyorum. Kismen toparladim gibi ama programi ciddi anlamda aksattim :( 2 kilo geri aldim :( Baslangic 67'ydi, aldigim 2 kilo ile birlikte 64'um su an. Nerden yakalamaliyim programi tekrar? 2 hafta once kaldigim noktadan mi? Ya da bir step geri mi gitmek gerekir? ne yapilabilir aksamalar sonrasi sevgili Mehtap?? Banu A. (Frankfurt)

Gecmis olsun, biraktiginiz programin basina donun.

• Yemek sonrasi atistirma kilo almanin en kolay yoludur cunki aldiginiz hersey vucudunuza fazladan giren kalori demektir. Dolayisi ile yemekten sonra atistirmamak cok onemlidir. Mehtap'in daha once de belirttigi gibi onemli olan devam ettirilebilir sekilde kilo kaybetmektir. Aksi takdirde verdiginiz kilolar geri gelir. Ilk zamanlar yemek sonrasi atistirmalar bizim icinde zordu. Benim acizene tavsiyem dogal olarak kalori icermeyen birseyler icmenizdir. Mesela biz cok zorlandigimizda kafeinsiz mevya cayi yada yesil cay iciyorduk. Tabiki sekersiz olmak kosuluyla. Eger kilo hedefinizi yakalamissaniz belki bunu yagsiz bir bardak ilik sutede cevirebilirsiniz. Inanin Turk insaninin aldigi kilolarin cogunlugu yemek sonrasi atistirmalardan kaynaklaniyor cunki abur cubur ama kucuk gorunen seylerin kalorileri asiri yuklu. Kolay gelsin..Ferat

Dogru soze ne denir? Tesekkurler destegin icin---

• Hayvansal gıdaları almadan sistemi rahatlatma işini ne sıklıkta yapmalıyız???
Ayda 1 yada 15 de 1 gibi mi?Yoksa daha uzun arada mı?
Teşekkürler.Esma

Haftada 1 gun, ya da onbes gunde bir, iki gun uygun bence

• Bende doğumdan sonra kilolarımı vermek için uğraşıyorum. Bu süreçte sizin blogunuz ile karşılaştım. Zayıflamak ve doğru beslenme alışkanlığı kazanmak isteği bir yana, keyif alarak okuduğum bloglardan biri oldu. Bir yazınızda "daha önce devam eden grup bu listeyle devam etsin, yeni başlayanlar için uygun değil" benzeri bir ifade okumuştum. Önceki kayıtlara dönmek istedim ama bir taraftan küçük bir bebek, diğer taraftan bitirmeye çalıştığım bir tez ile çok uzun süre okumaya devam etmem kolay olmuyor. İlk başlangıcın hangi tarihte olduğunu söylemeniz bile çok zaman kazanmamı sağlayacak ve bende programın sessiz takipçilerinden biri olmaya çalışacağım.
Şimdiden teşekkür ederim.Derya Atik

Cevabi HGA ve Esma verdiler.

• HGA... dedi ki...
PROĞRAMA DAHİL OLMAK İSTEYEN TÜM ARKADAŞLARIN DİKKATİNE...
Program sıramız:
1-
http://mevsimlerdenroma.blogspot.com/2010/11/ilk-gunler.html
3 gün bu listeyi uyguladık...
2-http://mevsimlerdenroma.blogspot.com/2010/11/10-24-kasim.html
10 kasım-24 kasım= 15 gün
2 hafta bu listeyi uyguladık...
3-http://mevsimlerdenroma.blogspot.com/2010/11/benimle-ilgili-yazdigi-her-referans.html
25 kasım-11 aralık = 16 gün
28 Kasımda tartıldık...yani bu listeye başladıktan 3-4 gün sonra...
12 Aralık Pazar kahvaltıda Pazar sabahi kahvaltida iki cok ozledigimiz seyi yedik. Yani sucuk, simit, pastirma, ay coregi, su boregi.. Ne özlediysek. asil kahvaltimiza ek olarak. Secimde serbest ama miktarda degildik, yani abartmadık.
4-http://mevsimlerdenroma.blogspot.com/2010/12/mutfaga-yakisan-erkekler.html
5 gün
listemize yeşil çorba eklendi, metabolizma çayı eklendi....bu listeyi uyguladık...
5- ve...
http://mevsimlerdenroma.blogspot.com/2010/12/ara-vermek-yok.html
19 Aralık – 31 Aralık =13 gün
şimdi bu liste ile yılbaşına kadar devam edeceğiz...
6...
http://mevsimlerdenroma.blogspot.com/2011/01/alistim-birtanem-alistim-sana.html....
7.
http://mevsimlerdenroma.blogspot.com/2011/01/yeni-yilin-ilk-gunaydini.html
3 gün saat 18.00 den sonra karbonhidrat YOK!!!
umarım bu lista işinize yarar...
kolaylıklar diliyorum....
sevgiler...
HGA...

• Listemiz 7 Kasım 2010 tarihli İLK GÜNLER isimli yazı ile başladı.Sonra 10-24 KASIM Tarihli yazı ,daha sonra 25 Kasım 2010 ARTIK BAŞLADINIZ BİR KERE isimli yazı diye devam ediyor...Tarihlerini takip ederek sırayla gelebilirsiz buralara kadar.
Kolay gelsin
Esma

SORULAR...

2011-01-07T06:15:00.002Z

Sormussunuzdur gozumden kacmistir...

Ayni soru cok sorulup, cok cevaplandigi icin tekrarlamamisimdir...

Cevabi zaten yazilarin icinde vardir...

Yine de sorular yeniden buraya lutfen...

7 Ocak 2011'Roma

YENI YILIN ILK GUNAYDINI...

2011-01-07T05:50:00.003Z

GUNAYDIN...

Nasilsiniz? Hersey yolundadir umarim...

Bu 3 gun yapmaniz gereken sey cok basit,

sabah kahvaltisi her zamanki gibi,

oglen yemegi her zamanki gibi, aksam yemegi mumkun oldugu kadar erken bir saatte ve saat

18'den sonra artik hic karbonhidrat yemek yok.

Yani ekmek, makarna, pilav, patates, biskuvi, cips, misir, meyve yok.

Oglen ve aksam yemeklerinde havuc salatasi, marulla karistirarak yenebilir.

Pazartesi tartiliyorsunuz ve bana yaziyorsunuz.

Yavas yavas duraklamaya baslayabilirz. Biz de biraz frene basacagiz, biraz hizimizi artiracagiz ama istedigimiz yere mutlaka ulasacagiz...

Onumuzdeki hafta bakalim karnimiz daha duz olsun diye neler yapacagiz?

Siz yeterki isteyin ve kararli olun...

Bunu bilin, kendinize inanin ... Sadece kendinize inanin...

Siz isterseniz daglar yerinden oynar...

Sevgilerimle...

7 Ocak 2011'Roma

ALISTIM BIRTANEM ALISTIM SANA...

2011-01-03T00:15:00.003Z

Yasantiniz uzerine dusunun biraz... Ne cok seyi aliskanlik haline getirmissiniz farkina bile varmadan... Yataktan kalkar kalkmaz sirasiyla yaptiklarinizi, ise giderken izlediginiz yolu, alisveris yaptiginiz marketi, pazari-pazarciyi, yemek saatlerinizi, kahve ya da cay molalarinizi, yemek pisirme stilinizi, vermeyi sevdiginiz armaganlari, arkadaslarinizi aradiginiz zamanlari, pazar kahvaltilarinizi, televizyon seyrederken oturdugunuz koltugu, yediklerinizi bir dusunun... Ne cok seyi otomatik olarak yaptiginizi fark etmeye calisin birsure...

Arastirmacilar, aliskanliklarin bizi surekli karar verme stresinden kurtaran, huzur yaratan mekanizmalar oldugunu soyluyorlar...

Eger kilo fazlaniz varsa, ornegin 70 kilo olmaniz gerekirken 90 kiloysaniz, 90 kiloluk bir bireyin aliskanliklarini, yaptiklarini, sectiklerini, tercihlerini uyguluyorsunuz demektir...

Aliskanliklarinizi ya da yasam stilinizi birgunde degistiremiyeceginize gore, drastik diyetlerle kendinizi zorlayarak vereceginiz kilolar, gundelik yasamla bagdasmayan diyetler birakilir birakilmaz herseferinde 4-5 kilo fazlasiyla geri donerler ve bu kez siz 95 kiloluk bir bireyin yasam aliskanliklarini benimsemis olursunuz.

O nedenle onunuze buyuk hedefler koymayin. Vermeniz gereken 30 kilo olmasin karsinizda... 5’er kiloluk hedefleriniz olsun. Bu hedefe ulasinca kendinize soyle sorun, “bu kiloyu verirken yaptiklarimla hayatimi surdurebilirmiyim?”

Cevabiniz evetse devam edin, hayirsa, kendinize daha uygun bir beslenme modeli bulun.

Hem 90 kilo olan birinin aliskanliklarina sahip olacagim, hem de 70 kilo olacagim derseniz, ve bunu basarabilirseniz, bize de soyleyin sirrinizi...

Aliskanliklarinizi yavas ve bilincli degistirin.

Gunluk hayatinizda saglikli bir beslenme modelini uygularsaniz, yapacaginiz %10’luk yanlisin, kacamagin, abartinin, bos kalorinin size bir zarari dokunmaz, onlar bir cesit emniyet subabidir...

Bu kontrolu kazanana kadar

- ac karna yiyecek alisverisine cikmayin.

- Ogun atlamayin

- Sizi fazla yemege ya da abur cubur aramaya iten durumlari iyi analiz edin, dergi okurken mi, tv’de dizi seyrederken mi, yalnizken mi daha cok yiyorsunuz? Kendinizi tutun bir sure, goreceksiniz, yemeden duramam dediginiz besinleri bile caniniz cekmeyecek.

- Yemeden duramam dediginiz besinleri bir sure icin almayin.

- Doyup doymadiginizi sorun kendinize

- Besinlerin etiketlerini okumayi ogrenin, bir kucuk paket cipsin (380) bir donerli sandvice yaklasik es deger oldugunu (310) bilin, bir paket cips yiyeceginize hakkinizi iki ince dilim pizza ile degistirebileceginizi fark edin (300), siz 1 kasik haslanmis princten (40) o kadar korkarken, 1 kasik kremanin(65) kalorisini goz ardi etmeyin bakin neler degisecek hayatinizda.

Simdi bugunlerde belki biraz fazla yediniz, ev hala yilbasi gunleri icin alinanlarla, abartilip fazladan pisirilen yemeklerle dolu.

Ama artik bu kadar ara vermek yeter. Bugun ne varsa onu yiyeceksiniz artik.

Sali, carsamba, persembe gunleri hic hayvansal protein yemeyeceksiniz. Buna kahvalti da dahil.

Zeytin yiyin, ekmek yiyin, 1 tatli kasigi bal veya pekmez yiyin. Bol bol maydanoz, roka filan yiyin.

Oglen ve aksam yemeginde sadece 1 dilim kepekli ekmek ve etsiz herhangi bir sebze yemegi. Ekmek yemezseniz 1 kucuk haslanmis patates yiyebilirsiniz. Baklagillerden sadece mercimek corbasini secenek olarak kullanabilirsiniz.

Ve cumayi bekleyin...

3 Ocak 2011’Roma

P.S: Lutfen bana maillerinizi yollamayin. Hic birinizin oykusu, digerinden farkli, daha ozel, daha onemli, daha zor ya da daha kolay degil. (gunluk 50 civarinda boyle mailler aldigimi belirtmem gerekiyor, benden bos yeni yil mesaji alan arkadaslarim beni anlasinlar diye...)

Ben kimseye ozel cevap yazmiyorum, hastalik tedavi etmiyorum, uzaktan ne muayene edebilirim, ne tedavi verebilirim ne de ozel olarak ilgilenebilirim... Biz burada hep birlikte olmanin gucunu kullanarak cok onemli birsey basariyoruz, vakit gecirmeden katilin bize, baslayin bir yerden, hepsi bu...

SAGLIGIMIZA....

2010-12-31T14:14:00.004Z

,
Ayrilik vakti geldi iste... iyilikle ayrilacagiz, ne olduysa oldu diyecegiz, konuyu kapatacagiz...

Kapida yeni yil...

Kollarimizi acacagiz, sevincle sevgiyle, umutla kucaklasacagiz...
Yormadan beklentilerle, kurallarla, bogmadan eskilerin hesaplariyla merhabalasacagiz...

Keyfini cikartin bu ilk karsilasmanin, gonlunuzce, dilediginizce, bildiginizce gecirin bu aksami...

En umutsuz gorunen anlarda bile, yasiyorsaniz, ikinci bir seceneginiz olabilecegini bilerek, bu dunyada geri donusu olmayan tek seyin òlùm oldugunu unutmadan, umutla bakin yarina...

Nerede olursaniz olun, kadehinizde, bardaginizda, sisenizde ne olursa olsun, kiminle olursaniz olun, kutlamaya deger birsey mutlaka vardir hayatinizda...
Onun icin gulumseyerek girin bu yeni yila, keyifle, coskuyla, umutla, dilediginizce...

Hadi oyleyse....

Bildiginiz butun dillerde....

SAGLIGIMIZA

MUTLU YILLAR.....

salute, prosit, ad maiora, cin-cin, à la santé, cheers, salud, skoll, zum voli ...

31 Aralik 2010'Roma